The Colony

Introduction to Persistent Data in iOS

2011-09-19T09:44:00.001+07:00

การพัฒนาแอพพลิเคชั่นบน iOS Device, เครื่องคอมพิวเตอร์, หรือแพลตฟอร์มอื่นๆ เรื่องหนึ่งที่สำคัญมาก นั่นก็คือการเก็บข้อมูลต่างๆ ที่ผู้ใช้เคยกำหนดไว้แล้ว เช่น ข้อมูลการลงชื่อเข้าใช้งาน (สำหรับแอพพลิเคชั่น facebook บนมือถือ), การกำหนดกั้นหน้ากั้นหลัง (ในโปรแกรมประเภทประมวลผลคำ) หรือ ค่าต่างๆ ที่กำหนดให้ผู้ใช้อัตโนมัติเมื่อเริ่มทำงานเป็นครั้งแรก ซึ่งแต่ละแพลตฟอร์มการพัฒนานั้น ก็จะมีวิธีการเก็บค่าเหล่านี้ไว้ด้วยวิธีการที่ต่างกันออกไป แต่สามารถแบ่งได้เป็น 2 วิธีใหญ่ๆ คือ การบันทึกลงไฟล์แล้วใช้การเรียกคืนในลักษณะของคำสำคัญที่ชี้ไปยังค่าที่ต้องการนั้น (key-value) เช่น properties file ของ java ซึ่งข้อดีของวิธีการแบบนี้คือเข้าถึงได้สะดวกรวดเร็วในกรณีที่มีข้อมูลไม่มาก แต่ข้อเสียคือต้องบริหารจัดการคำสำคัญ (key) เหล่านั้นให้ดี เพราะมีโอกาสซ้ำกันได้


# Fruit.properties
fruit.durain.name = Durain
fruit.durain.price = 90.00
fruti.durain.fruitNote = Teasty fruit

อีกวิธีหนึ่ง คือ การใช้ฐานข้อมูลขนาดเล็กภายในแอพพลิเคชั่น ใช้ในกรณีที่ข้อมูลมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และต้องการนำเอาข้อมูลเหล่านั้นมาประมวลผลใดๆ ต่อไป ซึ่งฐานข้อมูลขนาดเล็กที่นิยมนำมาใช้งานในลักษณะนี้ คือ SQLite (ซี-คั่ว-ไลท์, /ˈsiːkwɛl.laɪt/) นั่นเพราะไม่จำเป็นต้องติดตั้งลงบนเครื่องคอมพิวเตอร์ จะใช้ MySQL ทำงานนี้แทนก็ได้นะครับ แต่เป็นเหมือนการ "ฆ่าช้างเอาขนตา" เพราะเป็นการเปลืองทรัพยากรของเครื่องคอมพิวเตอร์โดยใช่เหตุ อีกทั้งเป็นการสร้างสภาพแวดล้อมบนเครื่องผู้ใช้เพิ่มเข้ามา และนั้นเท่ากับว่าเราต้องพัฒนาแอพพลิเคชั่นไปควบคุมสภาพแวดล้อมทั้ง 2 นี้ให้ทำงานร่วมกันได้อย่างสมบูรณ์ สำหรับการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบน iOS Platform นั้นก็มีการเก็บข้อมูลให้เลือกอยู่ 2 ประเภทหลักๆ อย่างที่กล่าวมาแล้วข้างต้น แบ่งเป็น ไฟล์ plist สำหรับเก็บข้อมูลแบบไฟล์ และ SQLite สำหรับเก็บข้อมูลแบบฐานข้อมูลขนาดเล็ก โดยที่ไฟล์ plist เป็น Resource file ที่ใช้เก็บค่าต่างๆ ตามที่นักพัฒนาต้องการ (ข้างในเป็นโครงสร้างข้อมูลแบบ XML) หากเป็นลักษณะข้อมูลมาตรฐาน เช่น อะเรย์ (NSArray, NSMutableArray), ดิกชั่นนารี (NSDictionary, NSMutableDictionary) ก็สามารถใช้ method ต่างๆ ใน Object นั้นๆ จัดการค่าต่างๆ ภายในไฟล์ plist ได้ทันที เช่น


// Read Fruit list from fruits.plist, assign to changable array (NSMutableArray)
NSMutableArray *fruits = [[NSMutableArray alloc] initWithContentsOfFile:[[NSBundle mainBundle] pathForResource:@"Fruits" ofType:@"plist"]];

// Do some thing with fruits, remove some, add some, whatever you want
[fruits addObject:@"Mangosteen"];
[fruits addObject:@"Custard Apple"];

// save all data changed to file
[fruits writeToFile:[[NSBundle mainBundle] pathForResource:@"Fruits" ofType:@"plist"]];

// Now, I don't need it anymore
[fruits release];

ตัวอย่างโค้ดด้านบนเป็นตัวอย่างการอ่านไฟล์ชื่อ Fruits.plist ที่อยู่ภายในบันเดิ้ลหลัก (main bundle) ของแอพพลิเคชั่น เพื่อนำมากำหนดค่าเริ่มต้นให้กับตัวแปร fruits ซึ่งภายในไฟล์ Fruits.plist จะมีลักษณะดังนี้


<!-- Fruits.plist -->
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE plist PUBLIC "-//Apple//DTD PLIST 1.0//EN" "http://www.apple.com/DTDs/PropertyList-1.0.dtd">
<plist version="1.0">
<array>
	<string>Mango</string>
	<string>Durain</string>
	<string>Rambotan</string>
</array>
</plist>

เมื่ออ่านค่าของไฟล์ได้แล้วก็เขียนข้อมูลล่าสุดภายในตัวแปร fruits กลับไปยังไฟล์ Fruits.plist (บรรทัดที่ 7 ในตัวอย่างก่อนหน้านี้) แล้วจึงใช้เมธอด release เพื่อคืนหน่วยความจำ ข้อสังเกต

หากลองเปิดไฟล์ Fruits.plist ด้วย Text Editor หลังจากการทำงานในโค้ดก่อนหน้านี้จะพบว่าไม่มีข้อมูลเปลี่ยนไปจากตัวอย่างไฟล์ Fruits.plist ด้านบนเลย นั่นเพราะเป็นนโยบายความปลอดภัยของ Apple ที่ไม่ยอมให้เราเขียนไฟล์อื่นๆ นอกไดเรคทอรี่ Documents ได้ (ความจริงแค่ Documents ก็ไม่ถูกซะทีเดียว แต่เพื่อให้เข้าใจง่าย เลยขอบอกแค่นี้ก่อน แต่ให้จำไว้ว่า เราเขียนได้มากกว่าแค่ที่ Document ทีเดียว แต่ไม่ใช้ตรงตำแหน่ง main bundle โดยตรง)
หากใช้ Xcode สร้างไฟล์ plist จะได้ข้อมูลประเภท Dictionary ซึ่งไม่สามารถเปลี่ยนได้ด้วย Xcode โดยตรง หากต้องการเปลี่ยนเป็น Array ก็เอาไฟล์ plist ไปเปิดด้วย Text Editor ตัวอื่น แล้วเปลี่ยนแท็ก dictionary เป็น array

ถ้าหากต้องการเข้าถึงไฟล์ <App-Name>-info.plist ซึ่งเป็นไฟล์ที่ Xcode จะสร้างขึ้นมาให้โดยอัตโนมัติตอนสร้างโปรเจคใหม่ ใช้สำหรับกำหนดค่าต่างๆ ของแอพพลิเคชั่น เช่น ชื่อแอพพลิเคชั่น เวอร์ชั่น ทำได้โดย


NSString *applicationName = [[[NSBundle mainBundle] infoDictionary] objectForKey:@"CFBundleDisplayName"];

NSLog(@"Application Name: %@", applicationName);

ซึ่ง key ที่ใช้สำหรับดึงข้อมูลจาก <App-Name>-info.plist นั้นดูได้ด้วยการคลิ้กที่ไฟล์ จากนั้นคลิ้กเลือกขวาแล้วเลือก 'Show Raw Keys/Values' ดังภาพ

สำหรับการจัดการข้อมูลด้วย SQLite ขอยกเป็นตอนหน้าครับ แต่คงไม่พูดถึงการใช้งาน SQLite ตรงๆ ผ่าน C API ของ SQLite ตรงๆ เพราะไหนๆ เราก็เขียนโปรแกรมแบบ OOP แล้วทั้งที เลยขอกระโดดข้ามไปที่การใช้งาน Core Data เลยแล้วกัน ซึ่งจะพูดถึงการใช้งาน Core Data และการนำเอามาใช้งานร่วมกับแอพพลิเคชั่นของเรา หมายเหตุ: - bundle ตามความหมายของ Apple คือ ไดเรคทอรี่ที่อยู่มีโครงสร้างเป็นไปตามมาตรฐานซึ่งบรรจุโค้ดที่สามารถเรียกใช้งานได้ (executable code) และข้อมูลต่างๆ ที่โค้ดจะเรียกใช้ [Apple - Bundle Programming Guide]- we.in.th

เริ่มต้นกับ Objective-C

2009-05-10T20:32:00.008+07:00

หายไปนาน ตอนนี้ได้ฤกษ์กลับมาเขียนซะหน่อย เพราะมีโอกาสได้ใช้เครื่องแมคแบบเต็มที่แล้ว พอได้โอกาสแบบนี้ก็เลยอยากจะลองเล่นอะไรกับเจ้าแมคเครื่องนี้ซะหน่อย เนื่องด้วยประสบการณ์การเขียนบนแมคผมน้อยมาก ถ้าไม่รวมพวกภาษาที่ข้าม platform ได้ เช่นพวก Java, PHP หรือ Python แต่ตอนนี้คิดว่าไหนๆ ก็มีเครื่องมาอยู่ในมือ (ต้องดูแล พังมาก็ต้องรับผิดชอบซะด้วย) ไม่ได้ลองทำอะไรสักหน่อยก็เสียชาติ(คนเขียนโปรแกรม)เกิดน่าดู

ที่หาข้อมูล และได้รู้จักกับแมคมาได้พักใหญ่ๆ ก็พอรู้บ้างนิดหน่อยว่า ในแมคมีเฟรมเวิร์คเป็นของตัวเองชื่อว่า Cocoa ลองไปแงะๆ ดูบ้างแล้วเหมือนกันครับ เยอะมาก มี Xcode เป็นเครื่องมือช่วยในการพัฒนา (ต้องขอบคุณ @plynoi ที่ช่วยบอกครับ :P) โหลดมาใช้ได้ฟรีๆ จาก Apple ครับ ส่วนภาษาที่ใช้พัฒนาก็คือ Objective-C เป็นภาษาที่ขยายออกมาจาก C++ แต่ว่าได้เอาวิธีการของ OOP เข้ามาใช้ด้วย ส่วนโครงสร้างภาษาที่เห็นก็แปลกดีเหมือนกันครับ อาจเพราะผมเองไม่ถนัดภาษา C เท่าไหร่ แล้วยิ่งมาบนแมคด้วยก็คงต้องใช้เวลาอ่านกันนานทีเดียว

ดังนั้น ทางที่ดีที่สุดที่เราจะเรียนรู้ภาษาอะไรสักภาษา ก็ต้องหาโปรเจ็คที่ใช้ภาษานั้นทำครับ ตอนนี้ก็อยู่ในช่วงศึกษา Objective-C อยู่ครับ แล้วค่อยออกแบบตัวโปรเจ็ค (อย่างน้อยก็ให้เข้าใจธรรมชาติของภาษาก่อน จะได้ไม่เข้าป่าเข้าดงไปซะก่อน) เท่าที่คิดไว้ก็คงไม่พ้น Application พวก mash-up บริการต่างๆ ที่มีอยู่แล้วนี่ล่ะครับ เล็งๆ ไว้ก็คงไม่เกิน twitter, twitpic, Google Maps, Google Calendar และอื่นๆ จนกว่าจะคิดได้ครับ

เพิ่มเติม :

สามัคคี

2009-04-23T21:55:00.003+07:00

ต้นฉบับ: www.adintren.com

เห็น @iwhale พูดถึงโฆษณาตัวนี้ก็นึกขึ้นได้ครับ ตอนแรกที่ดูฮาดีนะครับ แต่ถ้าคิดลึกๆ แล้วก็เล่นเอาสะอึกเหมือนกัน แล้วยิ่งตอนนี้ด้วย เฮ้อ…. ขอให้มันผ่านไปเร็วแล้วกันครับ

บรรทัดฐานการประท้วง/ความรุนแรง

2009-04-13T13:25:00.006+07:00

บรรทัดฐานการประท้วง/ความรุนแรง - รณรงค์ขอให้ร่วมกันช่วยเก็บหลักฐานการกระทำต่างๆ ในช่วงการประท้วง

บรรทัดฐานการประท้วงบ้าน เราได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความคิดที่ว่ายิ่งสร้างผลกระทบ ความเสียหายได้มากเท่าใด ก็จะยิ่งถือว่าประสบความสำเร็จมากเท่านั้น เป็นความคิดที่เลวร้าย และอาจกลายเป็นเนื้อร้ายที่กัดกินประเทศชาติ ที่เราจะต้องเผชิญต่อไปไม่รู้จักจบสิ้น

ผมไม่อยากเห็นบ้านเมือง ต้องอยู่ในภาวะที่สุ่มเสี่ยง วันนี้ คุณ ทำได้ เกิดขึ้นได้ ต่อไปมันก็ต้องมีอีก เป็นแบบนี้ไม่จบไม่สิ้น คุณประท้วงได้ แต่คุณต้องอยู่ภายใต้กฏหมายด้วย!!!!

ผมขอ วิงวอน รณรงค์ และขอความช่วยเหลือ จากเพื่อนๆ ทุกคนที่เห็นแก่ประเทศชาติ ใครจะประท้วงอย่างไรก็เชิญ แต่ถ้าใครทำผิด ทำร้ายร่างกาย ทรัพย์สิน ผมอยากให้คนเหล่านั้นได้รับผลกรรมที่เค้าก่อ.. ใครก็ได้ที่มีกล้อง มีมือถือ อยู่ใกล้เหตุการณ์ อยู่ชั้น 2 ชั้น 3 บริเวณที่ปลอดภัย หากกล้องสามารถ zoom ได้มากยิ่งดี ช่วยกันเก็บภาพ ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขอหน้าชัดๆ การกระทำชัดๆ แล้วเราจะร่วมกันส่งหลักฐานต่างๆ ส่งฟ้องตำรวจ ฟ้องศาลต่อไป

ขอบคุณครับ

โดย: ภูผา ปัญญาโพธาสกุล / วิศวะฯจุฬา ปี 39
จาก: http://talk.mthai.com/topic/54997

หน้าใน หน้านอก หน้าที่

2009-03-16T15:26:00.007+07:00

เพื่อนส่ง fwd mail มาให้อีกแล้วครับ คราวนี่เป็นเรื่อง "หน้า" ข้อคิดดีๆ จากท่านปัญญาฯ ครับอ่านแล้วมีสาระ ได้ประโยชน์ด้วย เลยขอเอามาแปะไว้ที่นี่ทีแล้วกันครับ :D อีกอย่างผมนับถือท่านปัญญาฯ มากครับ ท่านเป็นพระนักพัฒนาจริงๆ พัฒนาด้วยปัญญา เพื่อสร้างปัญญา ไม่ได้พัฒนาเพื่อโหมกระพือให้คนทำบุญ

โลกกลมๆ ใบนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ
ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูก
อยู่ให้ไว้ใจ ไปให้คิดถึง
คนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย
ไม่ต้องสนใจว่าแมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้ก็พอ
ยิ่งมีใจศรัทธา ยิ่งต้องมีสายตาที่เยือกเย็น
ในโลกกลม ๆ ใบนี้ ไม่มีคำว่า แน่นอน
คนเราเมื่อ ตัวตายก็ต้องลงดิน
ท้อแท้ได้ แต่อย่าท้อถอย อิจฉาได้ แต่อย่าริษยา พักได้ แต่อย่าหยุด
เหตุผลของคน ๆ หนึ่ง อาจไม่ใช่ของคน อีกคนหนึ่ง
ถ้าไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้ได้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร
หนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ
ปัญหาทุกอย่าง อยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น
จะเห็นค่าของความอบอุ่น เมื่อผ่านความเหน็บหนาวมาแล้ว
อันตรายที่สุดคือ การคาดหวัง

เริ่มต้นดีแล้ว ลงท้ายก็ต้องดีด้วย
อย่ายอมแพ้ ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่
จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์
เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยน
ไม่มีคำว่า บังเอิญ ในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่า ตั้งใจ
ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป

หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใสเสมอ
หลังผ่านปัญหา จะรู้ว่าปัญหานั้นเล็กนิดเดียว
ไม่เป็นขุนนางนะ ได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้
มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง
เมื่อวานก็สายเกินแล้วพรุ่งนี้ ก็สายเกินไป
อย่าหวังว่าจะได้รับความรัก จากคนที่คุณรัก
เพราะคนที่คุณรัก ไม่ได้รักคุณ หมดทุกคน

เพื่อนทั่วไป ไม่เห็นคุณร้องไห้
เพื่อนแท้ มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาให้
เพื่อนทั่วไป ถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ
เพื่อนแท้ จะมาแต่หัววันเพื่อช่วยเตรียมงาน
เพื่อนทั่วไป คาดหวังให้คุณเคียงข้างเขาเสมอ
เพื่อนแท้ คาดหวังที่จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป

เพื่อนทั่วไป เข้าหาผลประโยชน์ ที่ได้รับจากเรา

ถ้วยชาแห่งความสุข

2009-03-08T09:26:00.010+07:00

ช่วงนี้รู้สึกเฉยๆ กับพวกสินค้าพวก gadget ไอทีทั้งหลายแล้ว แต่ที่ยังมีกิเลสไม่หายก็คงเป็น MacBook รุ่นใหม่นี่ล่ะ ส่วนอย่างอื่นก็รู้สึกเฉยๆ วันก่อนไปเดินดูโทรศัพท์ กะว่าจะดูเครื่องถัดไปจากเจ้า N-Gage QD เครื่องปัจจุบัน เอาเป็นว่าเลือกไม่ถูกครับ อาจเป็นเพราะว่าไม่ได้ติดตามเรื่องมือถือมานานมากแล้ว ก็คงหลังจากซื้อมือถือเครื่องนี้ล่ะครับ 3 ปีได้แล้วมั้ง ดูแล้วก็ละลานตา ตอนที่เลือกอยู่ก็ลองถามตัวเองดูเล่นๆ ว่า "เออ ซื้อแบบที่มีฟังก์ชั่นโน่นนี่ แล้วกูจะใช้หมดไหม" แล้วก็ได้คำตอบง่ายๆ สั้นๆ ว่า "ไม่" ถึงได้ใช้จริง คงแค่ 2-3 เดือนแรกที่เป็นช่วงโปรโมชั่น หลังจากนั้นก็คงไม่ได้แตะมันแน่นอน อาจจะเป็นเพราะว่าชีวิตประจำวันผมไม่ได้ติดโทรศัพท์มากเท่าไหร่ ใช้แค่โทรออก และรับสาย เพราะฉะนั้น เครื่องที่ราคาเรือนหมื่นผมคงไม่ซื้ออย่างแน่นอน ถ้ายังคิดไม่ออกว่าจะใช้คุณสมบัติข้อไหนของโทรศัพท์นั้นอย่างคุ้มค่า

แต่ช่วงนี้สิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขกลับเป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ผมไม่เคยรู้สึกมาก่อน พอดีว่าอารมณ์อยากดื่มชา ก็เลยไปถอยกาต้มน้ำมา พร้อมกับ ถ้วยชา (จากไดโซ) และใบชาอู่หลง (แพงมากห่อละ ร้อยกว่าบาท แต่ลองสักครั้งจะเป็นอะไร) วันแรกก็ลองเลยครับ เอาใบชาใส่ถ้วย แล้วก็เทน้ำร้อนลงไป สิ่งแรกที่รู้สึกได้ก็คือ กลิ่นชามันลอยมาตามไอน้ำที่ฟุ้งขึ้นมาเตะจมูก หอมมากครับ และถ้าเราจะดื่มชาให้ได้รสล่ะก็ต้องทิ้งไว้ประมาณ 1 - 2 นาที ให้น้ำร้อนดึงเอารสชาออกมาให้เต็มที่ ผมก็เลยปล่อยถ้วยชาเอาไว้ ระหว่างนั้นผมเลยนั่งทำอะไรไปเรื่อยเปื่อย แต่พอหันกลับมามองในถ้วยชา ก็เห็นว่าใบชาที่เทลงไปตอนแรก มันค่อยๆ คลี่ออกครับ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ตื่นตาตื่นใจสำหรับผมมากทีเดียว ผมก็เลยกลายเป็นเด็กอยากรู้อยากเห็นไป รู้สึกเหมือนกับว่าเรากำลังเฝ้ามองดอกไม้ที่กำลังบานอยู่ในถ้วยชา พอเข้าไปใกล้ก็ได้กลิ่นชาหอมอ่อนๆ ลอยขึ้นมา และแล้วก็ลองยกขึ้นมาจิบ โอ้ววว ชั่วโมงนั้นมีความสุขมากเลยครับ ไอ้ที่เหนื่อยๆ มาทั้งวันเหมือนมันก็หายไปเลยครับ ได้แต่คิดว่า "แค่นี้ล่ะ พอแล้ว เอาอะไรกันมากมายกับชีวิต ไม่เห็นจะต้องหาอะไรมากมาย มาปรนเปรอกิเลสของเรา ทำให้เรามีความสุขเลย ขอแค่ชาถ้วยเดียว ถ้วยนี้ก็มีความสุขแล้ว"

พอชาหมดถ้วย ผมก็กลับมาสู่โลกของความจริงอีกครั้ง

แต่อย่างน้อยผมก็ยังมีถ้วยชาของผม

ถ้วยชาแห่งความสุข

Blogs I'm Following

2009-03-05T20:33:00.005+07:00

วันนี้ตอนเขียน blog เสร็จก็เหลือบไปเห็นพอดีครับ น่าจะเป็นของเล่นใหม่่จาก blogger ครับ เท่าที่อ่านดูข้อความที่ขึ้นมาตอนแรกก็ได้ความว่า หน้าจอที่เห็นอยู่ด้านบน จะมาจาก blog ของเพื่อนเราที่อยู่ใน Google Friend Connect ครับ ถ้าให้เดาก็คิดว่าน่าจะเอามาจาก feed ใน blog ของเพื่อนเรานั่นเองล่ะครับ (เพราะเห็นว่ามี Google Reader ด้วย) ผมว่าใช้ได้เลยทีเดียว ดูมันเข้าใจง่ายกว่า follow blog ที่ออกมาตอนแรกอีกนะครับ ถ้าใช้ blogger ก็ลองไปเปิดหน้ Dashboard ดูนะครับ :)

ดีใจที่ได้รู้

2009-03-05T14:41:00.010+07:00

เพื่อนส่งฟอร์ดเวิร์ดเมล์มาให้ แต่ว่าไม่ค่อยชอบส่งเมล์แบบนี้เท่าไหร่เลยเอามาไว้ที่นี่เลยดีกว่า เพื่อว่าใครผ่านไปผ่านมา จะได้อ่านๆ ด้วย ไม่รู้ต้นต่อที่แท้จริงว่ามาจากไหนเหมือนกันครับ แต่ยังไงก็ขอบคุณมากๆ เลยครับที่ส่งให้ ส่วนใครจะเอาไปบอกต่อก็ไม่ว่ากันนะครับ ยินดีๆ
เท่าที่อ่านดูแล้ว ชอบนะครับ อ่านไปก็คิดไป ว่าทำไมคนเราคิดได้แบบที่ ท่าน ว. ว่าบ้าง หลายๆ อย่างมันก็เหมือนเส้นผมบังภูเขาจริงๆ นะครับ

ณ ขณะหนึ่งในแห่งวาเลนไทน์ - a moment in Valentine's day

2009-02-15T20:56:00.001+07:00

วาเลนไทน์นี้เป็นไงกันบ้างครับ บางคนคงได้สมหวังกับคนรัก บางคนก็สมหวังกับตัวเอง แต่บางคนก็ได้มีอารมณ์เหงาๆ อยู่ชั่วขณะหนึ่ง (อย่างเช่นผมเป็นต้น) เมื่อวานก็ไม่มีอะไรมากครับ แค่ออกไปเดินเที่ยวเล่น แต่ที่ทำให้รู้สึกเหงาๆ มาบ้างก็คือ มองไปทางไหนก็มีแค่คนเดินจับมือกับทั้งนั้นเลย ส่วนใหญ่จะเป็นวัยมัธยมถึงมหา'ลัยมากกว่า เดินไปเรื่อยๆ ก็เห็นมันหมดล่ะครับ ไม่ว่าจะเป็น ชาย-หญิง ชาย-ชาย หญิง-หญิง เอาเป็นว่าอย่างน้อยผมก็ดีใจล่ะครับ ว่าพวกเขารักกัน ถึงแม้ว่าจะมาแสดงออกกันวันนี้ก็ยังดีครับ ถือเอาว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่จะมอบสิ่งดีๆ ให้กันนะครับ อย่าได้บอกรักกันแค่วันนี้ เพราะถ้าเรารอให้โอกาสนั้นมาถึง เพราะเรื่องบางเรื่องมันอาจจะสายไปก็ได้ครับ ขอให้ทุกวันเป็นวันวาเลนไทน์สำหรับคน เพราะอย่างน้อย เมื่อสิ่งนั้นหายไป เราก็จะได้มี "ช่วงที่ดีที่สุด" เอาไว้จดจำ

"นิตยสารบันเทิง" Vs. "สามัญสำนึก"

2009-02-07T12:18:00.002+07:00

วันนี้มีเรื่องให้แฉอีกตามเคย เพราะว่าวันนี้ก็ไปทำธุระตามปกติครับ แต่ว่ามีเรื่องให้ปวดใจ แล้วตะขิดตะขวงใจอยู่เรื่องหนึ่งก็คือ ตอนที่ผมไปซื้อของในร้านสะดวกซื้อ โดยปกติของร้านมันจะมีมุมหนึ่งที่วางพวก ซีดี และหนังสือ โดยที่หนังสือส่วนมากเป็นพวกนิตยสารดารา หนังสือโน่นนี่ ที่ผมไม่ค่อยคุ้นชื่อเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ติดตามหนังสือประเภทนี้ (ส่วนใหญ่เป็นหนังสือเกมมากกว่า) แต่มีเล่มหนึ่งที่เห็นแล้วตกใจ มันเป็นนิตยสารบันเทิงครับ บนปกเป็นรูปถ่าย "กางเกงใน" นักแสดงหญิงคนหนึ่ง มันเป็นกางเกงในจริงๆ ครับ รูปขนาดใหญ่มาก และที่ผมรู้ก็เพราะด้านข้างรูปถ่าย กางเกงในนั้น มีรูปเจ้าตัวแปะอยู่ให้เห็น ชนิดออกมาปฎิเสธไม่ได้เลยทีเดียว ส่วนรูปถ่ายขนาดใหญ่ที่เอาขึ้นปก ผมบอกได้คำเดียวครับ ว่ามันไม่ได้เป็นมุมกล้องของคนที่มีสภาพจิตปกติเท่าไหร่นัก เพราะมุมกล้องพวกนี้จะหาได้ตามรูปแอบถ่ายทั่วไป เพราะเท่าที่ดู ตัวเขาเอกก็พยายามปิดอยู่แล้วนะครับ เห็นแล้วก็ตกใจ และสงสารนักแสดงหญิงคนนี้เหมือนกัน ตอนที่ผมเดินออกมาจากแผงก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินมากับแฟนแล้วตรงดิ่งเขามาชี้หนังสือเล่มนี้แล้วพูดคุยกับแฟนตัวเองอย่างอร่อยปาก

หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่เล่มแรกครับ และไม่ใช่เล่มเดียวที่ทำออกมาในลักษณะนี้ ยังมีเล่มอื่นที่เอา ร่องอก(ที่ถ่ายจากมุมก้ม) เป้าดารา ภาพหลุด มาขึ้นปกหร่าให้เห็นกันบ่อยครั้ง หรือกลายเป็นเรื่องชินตาสำหรับผู้ใหญ่ในบ้านเมืองนี้แล้วครับ ผมเองไม่รู้ว่าการทำแบบนี้ใครจะได้ผลประโยชน์บ้าง แต่ว่ามันเหมาะแล้วเหรอครับ คุณอาจจะบอกได้ว่าการที่ทำแบบนี้ก็เพราะเรื่องของ อุปสงค์ อุปทาน ผมเชื่อครับ เพราะมันนขายได้จริงๆ แต่ที่มากกว่านั้นคือ จิตวิญญาณของสื่อสารมวลชน มันหายไปไหนหมดแล้ว สื่อมวลชน คือผู้ถ่ายทอดความจริงสู่ประชาชน แต่ความจริงแบบที่คุณกำลังนำเสนอมันเป็นการเสนอความจริงเพื่อสนอง "ตัณหา" ของคนบางกลุ่มมากกว่า ในสายตาผม หนังสือพวกนี้ก็ไม่ต่างกับหนังสือโป๊ที่ขายกันอย่างออกหน้าออกตาหรอกครับ ต่างกันแค่ว่าที่แอบขาย ต่างคนต่างได้ แต่หนังสือโป๊แบบนี้พวกที่ได้คือหนังสือฝ่ายเดียว ส่วนเจ้าตัวก็คงเสียหน้าอย่างเดียว (เรื่องที่ได้มากกว่านี้ผมไม่รู้)

และที่จะไม่พูดถึงก็คงไม่ได้ เพราะว่าตอนนี้เห็นทำงานกันหนัก ก็คงจะเป็น หน่วยงานราชการ ต่างๆ ที่ออกมาให้ความสำคัญกับ hi5 กันเหลือเกิน เอาเป็นว่าก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าผมมีประสบการณ์กับ hi5 น้อยมาก สมัครทิ้งไว้ และก็ไม่ได้แต่งอะไรเลย ผมเลยมีความรู้เกี่ยวกับโมเดลการใช้งานของ hi5 น้อยมาก เลยไม่ของวิจารณ์พฤติกรรมของ hi5 แล้วกัน แต่ของพูดถึงคนที่เข้าไปใช้งานดีกว่า ตัว hi5 หรือพวก social network อื่นๆ แนวคิดรวมๆ แล้วก็คือการสร้างสังคมที่อยู่บนระบบเน็ตเวิร์ค และแน่นอนครับคำว่า "สังคม" มันอธิบายตัวตนของมันอยู่แล้วว่ามันขึ้นอยู่กับเราเลยว่าต้องการเลือกที่จะเข้าไปปฎิสัมพันธ์กับ "สังคม" แบบไหน ก่อนหน้านี้เหมือนผมเคยได้ยินว่ามี hi5 ของพระที่ท่านใช้เพื่อเผยแผ่ธรรมะ hi5 ของแม่นุช (สวีตนุช) hi5 ของนักการเมือง ซึ่งเหล่านี้ต่างก็เป็นความพยายามที่จะเข้าถึงกลุ่มวัยรุ่น แต่พักใหญ่ๆ ที่ผ่านมาก็มีข่าวเรื่อง วัยรุ่นมาพี้กัญชาโชว์ผ่าน hi5 ขายตัวผ่าน hi5 แล้วพาจะปิด hi5 มันเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุพอดู เพราะ hi5 ดีอย่างที่บอก ก็ใช่น้อยที่จะได้รับผมกระทบ แล้วอีกอย่าง ถึงปิดไปมันก็มีช่องทางอื่นที่ให้ทำ (และทำกันมานานแล้ว) อีกมากมาย

การที่หน่วยการราชการไปปิดเว็บเพื่อเป็นการป้องกันเด็กขายตัว ผมว่ามันเป็นการ "ฆ่าช้างเอางา" เพราะในมุมมองผมเรื่องพวกนี้มันเกิดจากความคิดแบบวัตถุนิยม ที่มันถูกหล่อหลอมจากสภาพแวดล้อมของสถาบันการศึกษาเอง หรือไม่เกิดมาจากความขาดเกินของครอบครัวของเด็กเอง เราค่อยๆ แก้กันที่ต้นเหตุมันจะดีกว่า ช้าๆ แต่ว่ามันจะปลูกความคิดให้เขาได้ในระยะยาว

สุดท้าย ผมอยากเห็นใครสักคนออกมาพูดถึงเรื่องนิตยสารบันเทิง พวกนี้บ้าง เพราะระหว่าง hi5 กับ แผงหนังสือ เราคงตัดสินกันได้ไม่ยากครับว่าอะไรใกล้ตัวเด็กกว่ากัน

เพิ่มเติม

โรคจิต - http://th.wikipedia.org/wiki/โรคจิต
ตัณหา - http://th.wikipedia.org/wiki/ตัณหา

Simple Calendar with YUI

2009-02-02T12:15:00.008+07:00

วันนี้เกิดอยากลองของเล่นใหม่ เพราะมีไอเดียจะทำอะไรเล็กน้อยเกี่ยวกับพวกตาราง และปฎิทิน เท่าที่รู้เห็นมีเครื่องมืออยู่ 2 ตัวก็คือ Google และ Yahoo ถ้าเป็น Google (Google Calendar) เท่าที่อ่านแล้วต้องเขียนกันยาวทีเดียว แต่พอลองฝั่ง Yahoo (YUI) เออ ชีวิตง่ายขึ้นแหะ blog ตอนนี้ก็เลยเอามะพร้าวห้าวมาขายสวนอีกเช่นเคย
เริ่มแรกก็แค่ ดึง CSS กับตัว JavaScript Library ของตัว YUI Calendar มาใช้ครับ
1. เพิ่ม CSS ของ YUI (ด้านล่างเป็น yui-sam-skin)

2. เพิ่ม YUI Library (ต้องการ)

3. YUI Library (ไฟล์หลัก)

4. กำหนดค่า class ให้กับ parent node ที่บรรจุปฎิทิน ในตัวอย่างผมกำหนดไว้ที่ body ครับ

5. เพิ่มส่วนจะนำปฎิทิน ไปแสดง

6. เพิ่ม JavaScript ที่ใช้แสดงผลปฎิทิน

var cal = new YAHOO.widget.Calendar("calContainer");

cal.render();

7. เสร็จแล้วก็จะได้หน้าตาคล้ายกันแบบนี้ครับ อันนี้ผมปรับแต่นิดหน่อยให้เป็นภาษาไทย นอกจากนี้ยังมีพวกเหตุการณ์ (event) ให้ใช้ตอน user เลือกวันที่ด้วยครับ ใครสนใจโหลดโค้ดตัวอย่างด้านล่างไปเล่นได้ครับ (ตัวอย่างมีแค่ Navigator ครับ ยังไม่ได้ map event)

ตัวอย่าง : Sky Drive

เพิ่มเติม :

YUI - http://developer.yahoo.com/yui/calendar/

ด้วยกรรไกรแห่งโอตาคุ

2009-01-31T21:56:00.008+07:00

ว่าจะเขียน blog ตอนนี้ตั้งแต่วันแรกที่เห็นแล้วแต่ว่าไม่ว่างสักที(วันนี้ก็ใช่ว่าจะว่าง) แต่ว่าอดรนทนไม่ไหวก็เลยขอระบายซะหน่อย ให้หายเซ็ง


รายการ Mega Clever ฉลาดสุดๆ	รายการ Sponge ฟองน้ำอัจฉริยะ

คาดว่าหลายท่านคงเคยเห็น หรือผ่านตากับ 2 รายการนี้มาบ้างแล้วนะครับ และอาจจะมีบางคนที่เคยเห็นภาพทั้ง 2 รูปแบบของรายการเป็นลักษณะ Science Show ที่นำเอาทฤษฎีวิทยาศาสตร์มาอธิบายให้เข้าใจง่ายขึ้น นี้กันสดๆ ภาพทางซ้ายนี้ผมจำไม่ได้แล้วว่ามาจากตอนไหน ด้านหลังเป็นหุ่นรูปมนุษย์ที่แสดงอวัยวะภายใน น่าจะเห็นได้ตามห้อง Lab ชีวะได้ไม่ยาก ส่วนภาพด้านขวา เป็นภาพลวงตาที่มีผู้หญิงหมุนเป็นวงกลม ว่ากันว่าเป็นแบบทดสอบอย่างง่ายที่ทำให้เรารู้ว่าเราใช้สมองซึกไหนมากกว่ากัน เคยเห็นในเน็ตบ่อยครับรูปนี้

คำถามแรกคือ มีใครดูรูปทั้ง 2 นี่แล้วมีอารมณ์บ้างหรือเปล่า เห็นว่ามันโป้เปลือยไหม

เอาเป็นว่ารูปด้านบนไม่ได้เป็นครั้งแรก(และครั้งสุดท้าย) กับการ "ตัด" ในลักษณะนี้อย่างแน่นอนครับเพราะว่าก่อนหน้านี้มันมีฉากในตำนานมาหลายรอบแล้วครับ ไม่ว่าจะเป็นการบัง "ตูดชินจัง" หรือว่า "ชิซูกะอาบน้ำ" ผมว่าคนทั่วไปเห็น "อะนิเมะ" พวกนี้แล้วคงไม่มีผลกระทบด้านจิตใจเท่าไหร่ นอกจากพวก "โอตาคุ" เท่านั้น ถึงเห็นเนื้อหาพวกแล้ว "รู้สึกว่าคนอื่นจะทนไม่ได้" เลยขอเบลอมันไว้ซะหน่อย นอกจากนั้นยังมีการ์ตูนที่โดนแบน หรือโดนปลดกลางอากาศ เท่าที่รู้ก็มีอยู่ 2 - 3 เรื่อง และเท่าที่สังเกตุ การเบลอ หรือว่าปลด ส่วนใหญ่จะเป็นกับการ์ตูน อันนี้เป็นการสังเกตุส่วนตัวนะครับ อาจเป็นเพราะว่าผมดูการ์ตูน มากกว่าดูละคร หรือว่าการปลดการ์ตูนง่ายกว่าการปลดละคร นั่นก็นั่นล่ะครับ การเบลอไม่ใช่วิธีการที่ดีเสมอไป เอาง่ายๆ นะครับ เกิดมีลูกขี้สงสัยนั่งดูอยู่ด้วย แล้วถามว่าทำไมต้องเบลอ (ในรายการที่มี ป้าย "ท" โชว์หร่าอยู่) คนเป็นพ่อแม่จะตอบยากไหมครับ ผมว่าการที่มีอะไรปิดๆ บังๆ ให้พอเห็นเป็นกระสัยอยู่แบบนี้ มันน่าชวนให้ค้นหามากกว่าบางอย่างที่เอามาให้เห็นกันจะๆ นะครับ

คำถามที่ 2 คือ มาตรฐานการเบลออยู่ที่ไหน

อันนี้ก็เป็นเรื่องที่อยากรู้มานานแล้วเหมือนกัน ว่ามาตรฐานการเบลออยู่ที่ไหน การ์ตูนที่คุณบอกออกมาแล้วว่าทุกคนดูได้ กลับมีเรื่องให้เบลอยอยู่ร่ำไป แต่พอย้อนไปดูละครกันครับ ทั้งช่องสีมาก สีน้อย มีให้ดูกันสาระพัด ทั้งศึกแย่งสามี ภรรยา ให้พรกันสาระพัด วางแผนอุ้ม นี่ยังไม่รวมพฤติกรรมที่น่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างอื่นๆ ของตัวละครนะ กลับมีให้เห็นกันจนเดี๋ยวนี้ผมจะรู้สึกชิวๆ มากเมื่อได้ยินคนด่ากันในชีวิตจริง เพราะว่าเห็นจนชินแล้วในละคร เพียงแค่ว่าคำบางคำมันไม่ได้มีให้เห็นในละครก็เท่านั้น หรือว่ารายการพวกนี้มีป้าย "น" คุ้มกายอยู่

ไม่รู้ว่าคนอื่นคิดอย่างไร แต่ผมว่า ละครพวกนี้มันใกล้ตัวเรามากกว่าการ์ตูนนะครับ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตามถ้าเราปล่อยให้เด็กอยู่กับสิ่งพวกนี้ เด็กก็ย่อยซึบซับเรื่องพวกนี้จนเห็นการกระทำเหล่านั้นเป็นเรื่องชินตา "ร้องกรี๊ดๆ อย่างไม่มีเหตุผล หรือตอนไม่ได้ดังใจ", "ข่มขืนแล้วค่อยตามไปง้อ แล้วเดี๋ยวก็ลงเอยกันเอง", "ทะเลาะกันเพื่อแย่งของ" น่ากลัวไหมครับ

การที่เด็กคนหนึ่งสารภาพหลังทำความผิดว่าตัวเองทำตามเกม แล้วบรรดาผู้ใหญ่ทั้งหลายก็มาปลูกผักชีรอบคอกที่เกมกันที ผมว่ามันไม่ได้เป็นการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุเท่าไหร่ คิดเล่นๆ นะครับ ถ้าเด็กคนหนึ่งบอกว่าที่ตัวเองทำผิดเพราะว่าทำตามละครที่ดู บ้านนี้เมืองนี้จะมีรูปแบบการจัดเรตละคร หรือว่ารายการโทรทัศน์แบบใหม่มาให้เราได้ปวดหัวกันอีกหรือเปล่าครับ

สุดท้ายแล้วผมว่าการแก้ปัญหาอย่างจริงจัง และตรงจุดมากที่สุด ผลว่ามันน่าจะเริ่มที่ครอบครัวมากกว่า ให้เวลาเด็กที่เราสร้างเขาขึ้นมาบ้าง การที่บอกว่าไม่มีเวลา มันไม่จริงหรอกครับมันเป็นข้อแก้ตัวมากกว่า ลองใช้เวลาอยู่กับเขาบ้าง บ้างทีอาจจะรู้ก็ได้นะครับว่าคำบางคำที่เขาพูดขึ้นมาโดยที่เราไม่ได้สอนมันมาจากไหน

เพิ่มเติม :

รูปแบบการจัดระดับรายการ : http://secreta.doae.go.th/html/page15.htm
ความหมายของ โอตาคุ : http://th.uncyclopedia.info/wiki/โอตาคุ

Object's Chains with PHP

2009-01-29T10:01:00.004+07:00

เขียน PHP บ่อยๆ ใช้ framework มาก็นานวันนี้สงสัยอะไรนิดหน่อย เลยลองไปเปิดตัว framework ที่ใช้ๆ อยู่ ก็เลยเจอของดีเข้า blog ตอนนี้ก็เลยขอ "เอามะพร้าวห้าวมาขายสวน" อีก 1 ตอน
พอดีว่าไปเจอการเขียนที่ใช้ method ของ Object ต่อกันไปเรื่อยๆ เช่น

$o = new MyClass();
$name = $o->setAuth('username', 'sitdh')->setAuth('password', '123456')->getAuth();

ไม่แน่ใจเหมือนว่าฝรั่งเขาเรียกว่าอะไร เอาเป็นว่ามันเป็นศัพท์ส่วนตัวครับ กำลังหาชื่ออย่างเป็นทางการอยู่ครับ

เห็นมันน่าสนใจดีประหยัดเวลาด้วย ก็เลยลองไปเปิด code ดู ละลานตาครับ อ่านลายมือฝรั่งสนุกมาก ไล่ไปก็เจอที่มาที่ไปที่ทำให้เราเขียนโค้ดแบบข้างบนได้ โดยจะต้องใส่ return $this; ในบรรทัดสุดท้ายของการทำงานใน Method นั้นเช่น

<?php
    class MyClass {

        protected $_p = array();

        public function setAuth($key, $value) {
            $this->_p[$key] = $value;
            return $this;
        }
    }

?>

เท่านี้ก็เป็นอันเสร็จพิธี

True Divergent

2009-01-26T21:06:00.002+07:00

วันนี้นั่งฟังเสียงสัมภาษณ์ของผู้บริหาร true ผ่านทาง siampod.com แล้วก็เกิดไอเดียเขียน blog ตอนนี้ขึ้นมา แต่คงไม่ใช่เรื่อง iPhone เพราะเข้าใจว่าเรื่องนี้คงได้ฟังกันตามเว็บใหญ่ๆ กันจนเบื่อแล้ว อีกอย่างผมเองไม่มีเครื่องเป็นของตัวเอง เลยไม่มีประสบการณ์ตรง การที่จะมาวิจารณ์โน้นนี่คงทำได้ไม่เต็มปากเท่าไหร่นัก เอาเป็นว่า blog ตอนนี้ขอพูดเรื่อง โปรแกรมของ true ที่อยู่บน App Store ดูจะใกล้ตัวผมมากกว่า น่าจะพอทำให้เห็นภาพได้ง่ายกว่า iPhone

โปรแกรมที่ true เปิดให้ดาวน์โหลดบน App Store (ขณะเขียน)

ขณะที่เขียน true มีโปรแกรมอยู่บน App Store ทั้งหมด 12 โปรแกรม (รายละเอียด: siampod.com) ซึ่งเปิดเผยออกมาพักใหญ่ๆ ก่อนที่เปิดตัว iPhone อย่างเป็นทางการนานแล้ว และเข้าใจว่าในอนาคตจะมีออกมาอีก ส่วนตัวผมคิดว่ามันดูละลานตาไปนิด เพราะว่า 12 โปรแกรมกับ 12 บริการ ทางที่ดี true น่าจะพัฒนาออกมาแค่ 2 - 3 โปรแกรม (เท่าที่เห็นไม่น่าจะเกิน 3) โดยที่แต่ละโปรแกรมรวมเอาบริการของ true ที่เข้ากันได้ไว้เป็นหมวดๆ แล้วเอา บัญชี true money เป็นแกนหลัก ส่วนไหนให้ใช้ฟรีก็ใช้ไป ส่วนไหนที่ต้องให้เสียตัง หรือมีค่าใช้จ่ายก็ให้หักที่ true money (แนวคิดจะแบบเดียวกับ Google Mobile App ครับ) ผมว่ามันจะทำให้ชีวิตสะดวกขึ้นมากกว่านี้ครับ ขนาดโปรแกรมเล็กหรือว่าใหญ่คงไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับความเร็วเน็ตในปัจจุบัน ขอให้ใช้ได้เต็มที่มีคนโหลดแน่นอน อย่างน้อยๆ ก็จะได้ช่วยประหยัดพื้นที่หน้าจอลดโลกร้อนครับ :P

ผมเองคิดว่า true มีจุดเด่นอย่างเห็นได้ชัดคือ content ที่เยอะ และหลากหลายมาก เมื่อเทียบกับผู้ให้บริการรายอื่นๆ แต่ยังอยู่ในลักษณะตัวใครตัวมัน ถึงแม้จะเชื่อมกันด้วยบัญชีผู้ใช้ หรือโปรโมชั่นที่สามารถใช้ร่วมกันได้ แต่เท่าที่ใช้มายังไม่มีอะไรที่ที่สามารถทำให้เห็นว่าชีวิตเรา convergent จริงๆ ผมว่าการที่ true พัฒนาโปรแกรมบน iPhone ขึ้นมาก็น่าจะเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้สร้างความ convergent ได้ตามที่ true ต้องการครับ ยกตัวอย่างนะครับ โปรแกรมชื่อ TrueLife ให้ใช้ บัญชีของ True Money ในการเข้าใช้ เป็นตัวกลางที่เชื่อมเอา WiFi ไว้เชื่อมต่อ WiFi แล้วยุบ hi-speed ทิ้งซะ เพราะถ้าใช้งานแค่นั้นผมว่าเพิ่มช่องกำหนดค่าใน WiFi จะเปลืองแรงทีมพัฒนาน้อยกว่า ถ้าชั่วโมงหมดก็ใช้ True Money ซื้อชั่วโมงได้ทันที, Entertain รวมเอา Thai Top Load + TrueMusic เข้าไว้ด้วยกันเวลาใช้งานก็แบบเดียวกันกับ iTunes Music Store น่าจะใช้ง่ายกว่าปัจจุบัน, weloveshopping เชื่อมบัญชี true money เข้ากับเว็บ weloveshopping.com เพื่อทำให้ผู้ใช้ทำรายการซื้อ ขายบนเว็บผ่านโปรแกรมได้ทันที Thai Stock Watch ผมว่าอันนี้ไปคุยกับ Yahoo จะดีที่สุดครับเพราะว่าบน iPhone หรือ iPod Touch ทุกเครื่องมี Stock อยู่แล้ว เพียงแค่คุยกับ Yahoo อีกนิดหน่อยข้อมูลตลาดหุ้นไทยน่าจะไปโผล่ได้ไม่ยาก แถมหน้าตาดีกว่าด้วย เช่นเดียวกันกับ BKK Attractions ที่น่าจะไปคุยกับ Google ให้ใส่ข้อมูลนี้ลงไปในแผ่นที่ หรือเอามาใส่ใน Maps ของ iPhone ก็จะดีครับ ส่วน Services ตัดทิ้งไปเถอะครับเพราะว่าในซิม true ทุกซิมมีอยู่แล้ว ส่วนที่เหลือผมว่าน่าจะไม่ยาก แต่นี่ก็เป็นตัวอย่างที่ยกมาเล่นๆ ครับ ส่วนตัวคิดว่าน่าด้วยปริมาณ content ของ true มีอะไรให้เอามาเล่นได้อีกเยอะครับ

มีที่เสียดายอย่างหนึ่งคือ โปรแกรมส่วนใหญ่ หรืออาจจะทั้งหมด สนับสนุน iPod Touch 2nd gen ขึ้นไป ตัวผมเองยังไม่ได้ลองโหลดมาเล่นทั้งหมดเหมือนกัน แต่เท่าที่ลอง Thai Dict ที่เขียนไว้แค่ว่าต้องการแค่ เฟิร์มแวร์เวอร์ชั่น 2.0 ขึ้นไป แต่พอเอามาลงกับ iPod Touch 1st gen ผลปรากฎว่าลงไม่ได้ ส่วน iPhone ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะใช้กับรุ่นแรกได้หรือเปล่าใครมีอยู่ลองแล้วก็มาบอกกันได้นะครับ จะเป็นพระคุณอย่างมากเลยทีเดียว (เดาว่าบางโปรแกรม iPhone รุ่นแรกใช้ไม่ได้ครับ) ต้องบอกก่อนว่าผมเองไม่มีความรู้เรื่องการพัฒนาโปรแกรมบน iPhone หรือ iPod Touch ครับเลยไม่รู้เหมือนกันว่าระหว่าง iPod Touch 1st gen กับ 2nd gen มีความต่างมากน้อยแค่ไหนในแง่ของการพัฒนา แต่ผมว่า 1st gen มันก็ยังมีกลุ่มผู้ใช้อยู่ในตลาด อาจเป็นเพราะผมไม่ได้เป็นลูกค้า true เลยไม่มีความอยากที่จะใช้โปรแกรมพวกนี้เท่าไหร่ แต่กับบางบริการที่ไม่จำเป็นต้องเป็นลูกค้า true เช่น weloveshopping, Thai Stock Watch หรือ Thai Dict มันก็น่าเสียดายเหมือนกันนะครับ แต่ถ้าจะให้ลงทุนถอย 2nd gen เพื่อใช้งานโปรแกรมพวกนี้ผมคงไม่ดีกว่าครับ เอาเป็นว่าช่วงนี้ก็ต่างคนต่างเริ่มแล้วกันครับ ค่อยๆ เรียนรู้กันไปดีกว่า

ตอนนี้คิดซะว่าผมติเพื่อก่อแล้วกันนะครับ คุณทำคุณก็ได้ของคุณเอง ยังไงก็เป็นกำลังใจให้คนไทยครับ

อัพเดต: มีพี่ที่อยู่ในทีมพัฒนาของ true บอกมากว่า อัพเดตเฟิร์มแวร์คราวหน้าเราน่าจะได้เห็นแป้นพิมพ์ภาษาไทยใช้กันครับ ขอบคุณ true ครับ :)
อัพเดต (28 มกราคม 2552): Yahoo ถอดหุ้นไทยออกไปจากสารบบ เนื่องจากไปขัดผลประโยชน์กับคนขายข้อมูลในไทย (@iake )

ปล. บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วก็มั่ว :P

3 วิธีเย็บกระเป๋า

2009-01-19T23:06:00.012+07:00

เห็นช่วงนี้มีของเล่นหลายอย่างทั้งที่ออกมาแล้วเรียบร้อย (ในเมืองไทย) และใกล้จะออก (เห็นมีข่าวว่าจะออกอยู่แต่ยังไม่มีรู้กำหนด) เข้าคิวมายั่วน้ำลายมนุษย์ gadget ซึ่งเข้าใจว่าหลายๆ คนคงฉีกกระเป๋ารอกันบ้างแล้ว อันนี้บอกอย่างหน้าไม่อายเลยนะครับ ผมอยากได้เยอะมาก Nike+ SportBand, iPhone, iPod Nano (ทั้งๆ ที่มี iPod Touch อยู่แล้ว), MacBook ซึ่งผมมีบัตรเครดิตอยู่ 1 ea (ยังไม่อยากทำหลายใบ) วงเงินก็พอที่จะซื้อของพวกนี้ได้อยู่ แต่ไม่ใช่ทั้งหมดนะครับ 2 - 3 อย่างแรกก็เกินวงแล้ว :P ก่อนซื้ออะไรช่วงนี้เลยต้องมานั่งคิดอยู่นาน คิดไปคิดมายังไม่ซื้อดีกว่า เพราะถ้าให้เลือกระหว่างทำงานแล้วมีเงินเก็บอยู่กับตัว กับทำงานแล้วต้องเอาเงินมาตามใช้หนี้ ผมเลือกอย่างแรกดีกว่า ค่อยเก็บเงินสักแป๋บ ได้ครบแล้วอาจจะพาลไม่ซื้อเอาเพราะเสียดายเงิน ส่วนตัวแล้วผมใช้วิธีด้านล่างเข้าข่ม อาจะเป็นประโยชน์สำหรับคนที่อยากได้ของ แล้วกำลังชั่งใจอยู่นะครับ

เอาเรื่องเงินเข้าข่ม บอกตัวเองเรื่อยๆ ครับ ว่าต้องเอาเงินไปใช้อย่างอื่นกับเรื่องที่คุ้มค่ามากกว่า หรือตอนนี้เงินไม่พอต้องเก็บเงินให้ครบก่อน อาจจะเป็นเรื่องยากหน่อยสำหรับคนที่มีฐานะ เพราะเงินมันอยู่ในมืออยู่แล้ว แต่วิธีนี้ง่ายสำหรับผมมาก ส่วนคนที่ถือบัตรเครดิตอยู่ ลองไปหาอัตราดอกเบี้ยมานั่งคูณดูครับ อาจจะเห็นทางสว่างก็ได้
หาข้อเสีย ข้อนี้เห็นจะยากกับพวกบรรดาสาวก หรือแฟนประจำของของที่เราอยากได้ ต้องลองกลั้นใจหาข้อเสียของมันให้ได้ ถึงจะโดนม่านหมอกบังตาบ้าง มีเสียงศาสดามาชี้นำบาง ต้องแข็งใจครับ เผลอๆ อาจได้ออกนอกนิกายไปเลยก็ได้
หาคนช่วยเก็บเงิน เรื่องนี้คงต้องหาคนที่ไว้ใจได้ ไม่พ่อ แม่ ก็คงเป็นคนใกล้ตัว แต่ก่อนเอาไปฝากต้องสำรวจตลาดให้ดีก่อนว่าคนที่เอาไปฝากไม่ได้เล็งของไว้ หรือกำลังร้อนเงินอยู่ มิฉะนั้นเงินที่เอาไปฝากอาจถูกนำไปหมุนได้ ทางที่ดีเอาไปฝากธนาคารไว้เลยครับ แล้วไม่ต้องทำบัตร ATM ทำให้การถอนเงินออกมาลำบากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนไปถอนจะได้มีเวลาคิด ตัดสินใจนานๆ หรือจะสุดโต่งไปเลยก็ซื้อพันธบัตร หรือลงทุนในกองทุนไปเลยครับ เอาออกมายากแน่นอน แถมเงินยังงอกอีก

หวังว่า 3 ข้อนี้อาจจะช่วยได้บ้างนะครับ ช่วงนี้อะไรหลายๆ ส่อแววจะไม่ดีเท่าไหร่นัก ทางที่ดีก็เตรียมเก็บของหนีน้ำไว้จะดีกว่า เพราะถ้าน้ำมาแล้วเราจะได้เหลือเวลานั่งหัวเราะบ้าง ของที่ดีไม่ใช่ว่าจะต้องหรู ต้องแพงเสมอไป เพียงแค่มันเหมาะกับเราจริงๆ คิดแล้วคิดอีกก่อนซื้อว่าเราซื้อมันมาแล้วใช้มันคุ้มจริงๆ ถึงมันจะไม่มีผลตอบแทนกลับมาในแง่ที่เราสามารถจับต้องได้ มันก็คุ้มค่า ซื้อมาทิ้ง แค่ 5 บาท 10 บาท มันก็เป็นของฟุ่มเฟือย อย่าพึ่งไปตามกระแสเลยครับ รอให้ "หน่วยกล้าตาย" นำหน้าไปก่อน รอดูทางหนีทีไล่แล้วค่อย "สอย" มาเก็บทีหลังก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายครับ :)

ปล. พูดเหมือนคนใช้เงินเป็น บางทีผมก็ตะบะแตกเหมือนกันครับ ถ้ามันเหลือบ่ากว่าแรกก็อาศัยธรรมะเข้าข่ม "มันไม่มีจริง"

iPhone 3G by True move

2009-01-18T18:14:00.001+07:00

ผ่านไปแล้วเรียบร้อย กับงานเปิดตัวอย่างเป็นทางการในประเทศไทยของ iPhone 3G ที่มีผู้ให้บริการคือ true ก่อนอื่นถ้าไม่ดูเรื่องประสิทธิภาพของโครงข่าย หรือการให้บริการ ผมคิดว่า true เป็นตัวเลือกที่เหมาะที่สุดสำหรับการใช้งาน iPhone 3G เพราะนอกจากการใช้งานปกติแล้ว true เองก็ยังมีบริการเสริมสาระพัดที่ค่อยดึงเงินในกระเป๋าผู้ใช้ออกไปได้ง่ายๆ ตอนแรกที่มีข่าวว่า iPhone จะเข้ามีเมื่องไทย มีคู่แข่งอยู่ 2 รายด้วยกัน ตอนนั้นลุ้นๆ ให้อีกรายได้ไป เพราะว่าเท่าที่เคยใช้ สัญญาณดีกว่ามาก แต่คงด้วยอะไรหลายๆ อย่าง true เลยได้ไป

งานนี้ true ออกมาโปรโมทนานทีเดียวว่า iPhone 3G สุดท้ายก็ได้เปิดให้จองกันผ่านเว็บไปเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2551 วันนั้นจำได้ว่าตอนเที่ยงคืนวันที่ 24 เป็นคนหนึ่งครับที่นั่งกด F5 หน้าเพจ true move แต่คาดว่าคนคงสนใจเยอะมากเล่นเอาเว็บล่มกันเลยทีเดียว เปิดยากเปิดเย็น สุดท้ายก็เลยเปิดที่ทำงานตอนเช้าดีกว่า และแล้ว true ก็ได้รับอิฐก้อนแรกกับค่ารายเดือนขั้นเทพ เพราะมีหลายเสียงออกมาบ่นกันอุบเลยว่าแพงเอาการ แต่สงสัย true จะเล็งเห็น เพราะก่อนวันเปิดตัวไม่นาน มีการเพิ่มเติมโปรโมชั่น และสามารถซื้อขาดได้ (ไม่ติดสัญญา 2 ปี) อาจจะเป็นเพราะแบบนี้ด้วยมั้งครับ กระแส iPhone เลยกระเตื้องขึ้นมาอีกหน่อย แต่เท่าที่เห็น คนส่วนใหญ่ก็ยังรู้แค่ว่า ถ้าต้องการซื้อ iPhone จาก true ต้องติดสัญญาไปอีก 2 ปี

จนในที่สุด เมื่อวันที่ 16 ที่ผ่านมา (16 - 18 มกราคม 2552) ก็ได้จัดงานเปิดตัว iPhone 3G อย่างเต็มตัวที่ Paragon เพื่อให้ผู้ที่จองเครื่องผ่านเว็บมารับเครื่อง แต่ได้ยินข่าวบางสายว่าสามารถเดินเข้างานไปซื้อเครื่องวันนั้นได้เหมือนกัน และด้วยการจัดการของ true ทำให้บางคนได้รับเครื่องตอน ตี 2 งานนี้ true ก็เลยได้อิฐไปอีก 1 ก้อน หลังจากนี้ก็ต้องรอดูกันยาวๆ ครับว่า true จะได้อิฐ หรือว่าดอกไม้

หลังจากงาน ก็มีกระแสในเน็ตออกมาเรื่อยๆ ครับว่า iPhone ดีอย่างนั้น ห่วยอย่างนี้ เอาเป็นว่าส่วนตัวผมไม่ขอบ่นดีกว่า เพราะผมไม่มีเครื่องเป็นของตัวเอง และยังไม่คิดจะซื้อ iPhone ตอนนี้ เพราะยังมีความสุขอยู่กับ iPod Touch + N+Gage QD อายุ 3 ปีกว่าๆ ของผมอยู่ และเครื่องถัดไปคงตั้งงบไว้ไม่เกิน 6 พัน พูดได้แค่ว่า คนใช้งาน iPhone หรือแม้กระทั่ง smart phone หรือว่า บรรดา gadget อื่นๆ ต่อให้ราคาแพงแค่ไหน ถ้าเขา "เลือก" แล้วว่ามันเหมาะกับเขา และรู้จักใช้มันให้เกิดประโยชน์กับตัวเองมากที่สุด ผมว่าแค่นั้นพอแล้วครับ

ไม่มีใครโง่ หรือว่าฉลาด เพราะคนที่ฉลาดที่สุด เห็นจะเป็นเจ้าของยี่ห้อที่เราถืออยู่ นั่นล่ะครับ

ปล. บ่นๆ อีกตามเคย

ป้ายหน้าห้อง

2009-01-12T13:54:00.003+07:00

ป้ายหน้าห้องในตำนาน

เป็นเรื่องอัดอั้นตัดใจผมมานานมากแล้วครับ กับเรื่องป้ายหน้าห้อง ต้องบอกก่อนว่าที่ห้องทำงานผมเวลาเข้าจะใช้คีย์การ์ดเปิด ถ้าไม่มีหรือว่าเป็นบุคคลภายนอก ก็จะต้องกดกริ่งด้านซ้ายเพื่อให้คนในห้องเปิดให้

เรื่องมันเริ่มด้วยที่ห้องผมแต่ก่อนจะมีจุดแสดงผลงานเล็กๆ อยู่และก็มีคนสนใจเข้ามาเยี่ยมชมเยอะเหมือนกัน แรกมันยังไม่มีป้ายทั้ง 2 นี่หรอกครับ มีคนมากดกริ่งเรื่อยๆ กด แล้วยื่นรอ เข้าใจว่าอาจจะรอให้คนให้ห้องออกไปเปิดให้ พี่ในห้องเลยทำป้ายสีเหลืองด้านซ้าย แต่ผลก็เป็นเช่นเดิมครับ กดกริ่ง แล้วยืนรอ เกือบๆ 100% เห็นจะได้ จนผมคิดว่า เออเขาอาจจะไม่เห็นป้ายนั้นก็ได้นะ (ทั้งที่สีเหลืองจะเป็นสีที่มนุษย์ให้ความสนใจมากที่สุด) ผมก็เลยทำอีกป้ายขึ้นมาติดที่บานประตู สรุปก็เหมือนเดิมครับ กดกริ่ง แล้วยืนรอ จนกว่าจะมีคนออกไปเปิดให้ หรือไม่ก็มีคนในห้องส่งสัญญาณมือเรียกให้ผลักเข้ามา ในเปอร์เซ็นต์ที่เท่าเดิม

อยากหาข้อสรุปเหมือนกันครับ ว่าทำไมถึงกดกริ่งแต่ไม่ยอมผลักประตู

ป้ายไม่ชัดเจน ติดเยอะเกินจนไม่รู้ว่าจะให้ทำอะไรกันแน่
อ่านข้อความไม่เข้าใจ เห็นให้กด ก็กดๆ ไปก่อน
อ่านไม่หมด อ่านแค่กดกริ่ง แล้วต่อจากนั้นก็ไม่สนใจ
เปลืองโค้วต้า (เคยได้ยิน @rawitat บอกว่าคนไทยอ่านหนังสือเฉลี่ย 3 บรรทัด)
หรืออื่นๆ

ฉันดีใจที่มีเธอ

2009-01-12T00:15:00.005+07:00

ฟัง I'm glad ที่คุณแมร์รีร้อง (ประกอบภาพยนต์ ความสุขของกะทิ)
เหมือนได้ยินเสียงของผู้หญิงคนหนึ่ง
เสียงเธอร้องออกมาด้วยความดีใจ เมื่อได้เจอกับสิ่งที่เธอรอคอยมาแสนนาน
คำพูดของเธอมากกว่าเกินกว่าจะอธิบายได้หมด มีแต่คำว่า "ฉันดีใจที่มีเธอ"
จากนี้ไปเธอคงพร้อมรับกับทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นแล้ว
เพราะตอนนี้ "ฉันดีใจที่มีเธอ"
ชอบพี่บอยด์ที่เลือกคุณแมร์รี่มาร้องเพลงนี้
ขอบคุณจริงๆ ครับ

เขียน blog ด้วย Google Docs

2009-01-11T14:21:00.003+07:00

วันก่อนมีคนบอกว่าใช้ Google Docs เขียน blog ได้ด้วย อ่าาา ยังไม่เคยเลยๆ เลยอยากลองเล่นดูบ้า
ง เพราะว่าตอนที่เขียนจะใช้หน้าโพสต์ของ blogger เลย บอกตรงๆ ค่อนข้างอึดอัด เพราะมันเล็กมาก แล้วบางที่ผมก็จะเข้าไปแก้ไขในหน้า HTML ด้วย ยิ่งเมื่อไหร่เขียน blog ยาวๆ ก็ต้องเลื่อนกันยาวเลยทีเดียว พอได้ยินว่า google docs ก็ใช้เขียนได้ด้วย ก็เลยอยากลองครับ อยากน้อยก็ได้เก็บตัวต้นฉบับเอาไว้อีกทีที่ ตอนแรกลองหาๆ ดูในเน็ตแต่ว่าก็มีแต่ google docs ที่เป็นเวอร์ชั่นเก่าเลยอ่านๆ เป็นตัวอย่าง แล้วเอามาเขียนเองเลยครับ

เริ่มด้วยเขียน blog ที่ google docs ครับ เสร็จแล้วกดที่ปุ่ม Share ที่มุมบนขวาครับ จะมีตัวเลือกย่อยออกมาเลือกที่ "Publish as web page..."

จากนั้นจะมีหน้าจอแบบนี้ขึ้นมาครับ(หน้าจอด้านหลัง) เป็นตัวเลือกว่าเรา Publish เป็นหน้าเว็บธรรมดา (Publish document) หรือว่าต้องการโพสไปที่ blog (Post blog) ส่วนผมเลือก blog ครับ จากนั้นจะมีหน้าต่าง "Blog Site Settings" ขึ้นมา เท่าที่ดู นอกจาก Blogger แล้ว ยังรองรัับ Metablog และ MovableType ด้วยครับ
เมื่อเลือก API ได้แล้วก็จัดการใส่ Username และ Password ครับ ถ้าอยากให้ชื่นใจสักนิดก็ลองกด Test ดูได้ครับ จะได้แน่ใจว่าติดต่อกับ Blog ได้ เท่านี้ก็เป็นอันเรียบร้อยแล้วครับ ครั้งต่อไปก็สามารถกดที่ปุ่ม "Post blog" ได้เลยครับ

~~ปล. สามารถใส่ Tag ให้ blog ที่โพสได้โดยสร้างโฟลเดอร์ใน Google Docs ตาม Tag ครับ~~ - ใช้ไม่ได้ครับ
ปล. 2 entry นี้ก็ใช้ google docs เขียนครับ ลองของซะหน่อย

ขอไว้อาลัย แด่ผู้จากไป

2009-01-06T19:03:00.005+07:00

วันนี้ได้เห็นภาพผู้เสียชีวิต จากเหตุการณ์ ต้องบอกตรงๆ ว่าผมเองไม่ได้รู้สึกว่าน่ากลัว หรือน่าสยดสยอง เพราะเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต

ผมรู้สึกสงสารสามัญสำนึกของคนที่เอารูปพวกนี้มาเผยแพร่มากกว่า

ไม่ว่าคุณจะยืนอยู่ที่จุดใดของสังคม การที่คุณทนเห็นภาพของเพื่อนร่วมสังคมแบบนี้ได้ เห็นเป็นเรื่องสนุก ต้องการให้เป็นอุหรณ์ หรือว่าต้องการเพิ่มข้อมูลจราจร

คุณไม่ผิดที่ดูรูปพวกนี้ และไม่ผิดที่จะเก็บมันไว้ดูคนเดียว

การที่เอามาเผยแพร่ในระบบเครือข่าย มันเป็นเรื่องเหมาะสมแล้วหรือครับ

ขอให้คุณเอาใจเขา มาใส่ใจเราบ้าง เห็นใจญาติๆ ที่ต้องร้องไห้เสียใจกับการจากไปของพวกเขาเถอะครับ อย่าได้รอให้เรื่องแบบนี้กลายมาเป็นเรื่องใกล้ตัวคุณถึงจะเข้าใจ

ได้โปรดให้เกียตริผู้ตายเป็นครั้งสุดท้ายด้วยเถอะครับ

ด้วยความอาลัย

สิทธิพงษ์

น้ำตาแสงใต้

2009-01-06T12:19:00.012+07:00

ไม่กี่วันก่อนไปเจอของดีเข้าครับ คือ "น้ำตาแสงใต้" ร้องโดย พี่โจ้ วงพอส จากที่เคยชอบเพลงนี้อยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งได้มาฟังเพลงนี้จากพี่โจ้ ที่ปลื้มอยู่แล้วเป็นทุนเดิม ร้องคู่กับ เปียโน โอ้ว สุดยอดครับ ช่วงนี้ก็เลยฟังแต่เพลงนี้มา 3 - 4 วันแล้ว ใครยังคิดถึงพี่โจ้ ก็ลองฟังดูนะครับ ส่วนด้านล่างเป็นประวัติที่มาของเพลงนี้

น้ำตาแสงใต้ - โจ้ วงพอส

(Original: sitdh.tumblr.com)

ประวัติเพลง น้ำตาแสงใต้

"ผมจำได้แม่นยำว่า "วันนั้น" ในราวเดือน พฤศจิกายน พ.ศ.2487 ศิวารมณ์กำลังซ้อมละครเรื่องพันท้ายนรสิงห์อยู่ที่ห้องครูเล็กศาลาเฉลิมกรุง ดูเหมือนจะเข้าโปรแกรมวันที่ 10 พฤศจิกายน เราซ้อมกันอย่างหนักเพราะเป็นสมัยที่เริ่มงานกันใหม่ๆ กำลังฟิต

สุรสิทธิ์ จก สมพงษ์ และทุกๆ คนมาซ้อมตั้งแต่เช้าจรดเย็นทุกวัน

เนรมิต มารุต สมัยโน้น เข้าคู่กันคร่ำเครียดกับบท และวางคาแร็กเตอร์ตัวละครเป็นการใหญ่ นาฏศิลป์ก็ซ้อมกันไป นักร้องก็ร้องกันไป เสียงแซดไปทั่วห้องเล็กเฉลิมกรุงตั้งแต่ 9 น. ถึง 15.30 น. ทุกวัน

ตอน นั้นผมมีหน้าที่แต่เพียงดีดเปียโนสำหรับนาฎศิลป์เขาซ้อมและต่อเพลงนักร้อง เท่านั้น ผู้แต่งเพลงศิวารมณ์คือ ประกิจ วาทยกร และ โพธิ์ ชูประดิษฐ์ ผมเป็นนักดนตรีใหม่ๆ ยังไม่ถึงปีเลย เพลงก็ยังแต่งกับเขายังไม่เป็น และไม่เคยคิดว่าจะแต่งกับเขาได้ยังไง ได้แต่ดูเขาแต่งเท่านั้น วันหนึ่งๆ ก็ได้แต่ดีดีดเปียโนจนเมื่อยนิ้วไปหมด..."

เหตุการณ์ต่อมา ก็คือเพลงเอกของเรื่องยังแต่งไม่เสร็จ แม้ครูเพลงทั้งสองจะแต่งมาให้แล้ว แต่เจ้าของเรื่องและผู้กำกับยังไม่พอใจ เพราะต้องการให้เพลงนั้นมีท่วงทำนองแบบไทยๆ หวานเย็นและเศร้า โดยที่ทำนองเพลงของครูประกิจออกไปทางฝรั่ง ส่วนของครูโพธิ์ก็เป็นไทยครึ่ง ฝรั่งครึ่ง ทุกคนต่างพากันอึดอัด เพราะเรกงว่าจะเสร็จไม่ทันวันเปิดการแสดง

เย็น วันนั้นครูสง่า อารัมภีร ก็ไปนั่งดื่มเหล้ากับครูเวทางค์ที่ร้านโว่กี่ตรงข้ามศาลาเฉลิมกรุงและก็ปรา รถถึงการแต่งเพลงน้ำตาแสงไต้ ซึ่งเป็นเพลงเอกในละครเรื่องพันท้ายนรสิงห์ที่ยังค้างคาอยู่ไม่แล้วเสร็จ

ครูทองอินหรือเวทางค์ ก็บอกว่า
" เพลงไทยนั้นมีแยะ แต่ไอ้รสหวานเย็นและเศร้าที่หง่าว่ามันมีน้อย ที่อั๊วชอบมากและรู้สึกหวานเย็นเศร้าก็เห็นจะมีแต่ เขมรไทรโยค และลาวครวญเท่านั้น"

เมื่อพูดขาดคำ ครูเวทางค์ก็ร้องให้ฟัง เสียงดังลั่นร้านว่า
"ร้อยชู้หรือจะสู้เนื้อเมียตน เมียร้อยคนหรือจะสู้พระแม่ได้..."

ร้องไม่ทันจบก็ขึ้นเพลงใหม่
"เสียงนกยูงทอง มันร้องโด่งดัง หูเราฟัง หูเราฟัง..." ทันที จนคนในร้านพากันขำ หัวร่อกันทุกคน

ซึ่งคืนนั้นครูสง่า อารัมภีร เล่าว่า ตนเองได้ข้ามฟากมานอนที่เก้าอี้ยาวของแผนกฉาก แล้วหลับฝันไปว่า

"... มีคนอยู่ 4 เป็นชาย 3 หญิง 1 แต่งกายแปลกมากเหมือนนักรบไทยโบราณ เขาถอดหมวกวางไว้บนเปียโน คนเล่นเปียโนผิวค่อนข้างขาว หน้าตาคมคาย อีกคนหนึ่งผิวคล้ำ นั่งอยู่ทางขวาของเปียโน คนที่ 3 อายุมากกว่า 2 คนแรก ผมหงอกประปราย ท่าทางเป็นผู้มีบุญหนักศักดิ์ใหญ่ หน้าตาอิ่มเอิบ ปล่อยผมยาวปรกบ่า กำลังเอามือท้าวเปียโนอยู่ด้านซ้าย..."

ใน ความฝันนั้นครูสง่า อารัมภีร เล่าว่า ชายคนแรกที่ชื่อเทพ เล่นเปียโนเพลงเขมรไทรโยค ส่วนผู้หญิงที่ชื่อธิดานั้น เล่นเพลงลาวครวญ และชายผิวคล้ำคนที่สามที่ชื่อว่า อมรนั้นนำเอาเพลงทั้งสองเพลงมาผสมกันอย่างไพเราะ และกลมกลืนกัน

ครูสง่า อารัมภีร เขียนเล่าเอาไว้ว่า
"...ท่านที่รัก เสียงที่ลอยมาจากเปียโนนั้น สำเนียงไทยแท้มีรส "หวานเย็นเศร้า"

ศิษย์ทั้งสองของเขาจับมือกันอย่างเป็นสุข หน้าของผู้มีอายุยืนยิ้มละไม

คุณ ครูอมรได้รวมวิญญาณของเขมรไทรโยคและลาวครวญ ให้เป็นเกลียวเขม็งเข้าหากันอย่างสนิทแนบ สำเนียงและวิญญาณถอดออกมาจากเพลงทั้งสองอย่างครบถ้วน โดยที่เพลงเดิมไม่ได้เสียหายอะไรแม้แต่น้อย ดูดุจสองวิญญาณเก่า เข้าเคล้ากันจนเกิดวิญญาณใหม่ที่สวยงามขึ้นอีกวิญญาณหนึ่ง..."

เพราะ เหตุที่ครูสง่า อารัมภีร เป็นนักเขียนเล่าเรื่องเกี่ยวกับผีๆ สางๆ และวิญญาณต่างๆ และมีแฟนติดตามอ่านกันมากมายหลายเรื่องถึงขนาดพิมพ์รวมเล่มในชื่อว่าหนังสือ แจ๋วเจอผี โดยใช้นามปากกาว่า "แจ๋ว วรจักร" เช่นเรื่อง วิญญาณสุนทรภู่ แจ๋วเจอพี่เหม ฯลฯ การเขียนเล่าเรื่องในแนวแบบนี้จึงน่าอ่าน น่าติดตาม

ครูสง่า อารัมภีร เล่าต่อไปอีกว่า

"...บ่าย 3 โมงวันนั้น...เมื่อนาฎศิลป์และละครกลับกันไปแล้ว บนห้องเล็กเหลือ ผม เนรมิต มารุต สุรสิทธิ์

เนรมิต และมารุตพากันบ่นถึงเพลงน้ำตาแสงไต้ว่า ทำนองที่คุณประกิจส่งมายังใช้ไม่ได้ ไม่ตรงกับความประสงค์ สุรสิทธิ์บ่นว่าเหลืออีก 3 วัน เดี๋ยวก็ร้องไม่ทันหรอก

ผมนั่งฟังเขาสักครู่ ก็หันมาดีดเปียโน

ท่าน ที่รัก ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกได้พานิ้วมือของผมบรรเลงๆ ไปตามอารมณ์ ผมก็ไม่รู้ว่าเป็นเพลงอะไร เพราะเคลิ้มๆ ยังไงพิกล ก็ได้ยิน เนรมิต ถามว่า

"หง่า...นั่นเพลงอะไร?"

ผมสะดุ้งพร้อมกับนึกขึ้นได้ และจำทำนองได้ทันทีว่าเป็นเพลงที่ครูอมรดีด เป็นเพลงที่ผมได้ฟังอย่างประหลาด ผมจำได้หมด

ในบัดนั้น ผมหันไปถามเนรมิตว่า "เพราะหรือฮะ"

เนรมิตพยักหน้า พลางบอกให้ผมเล่นใหม่ ผมก็บรรเลงอีกหนึ่งเที่ยว ทั้ง เนรมิต และมารุตก็พูดขึ้นว่า นี่แหละ "น้ำตาแสงไต้"

ผม ดีใจรีบจดโน้ตและประพันธ์คำร้องกันเดี๋ยวนั้น จากพล็อตขององค์ชายใหญ่เจ้าของเรื่อง มารุตเอ่ยขึ้น..."นวล เจ้าพี่เอย..." เนรมิตต่อ "คำน้องเอ่ยล้ำคร่ำครวญ" แล้วก็ช่วยกันต่อ "ถ้อยคำดั่งเหมือนจะชวน ใจพี่หวนครวญคร่ำอาลัย"

พอจบประโยคแรก สุรสิทธิ์ก็ร้องเกลาทันที ร่วมกันสร้างจบคำร้องในราว 10 นาทีเท่านั้นเอง

สุด ท้ายเพลงก็ทันละครแสดง สมัยนั้นฉากสุดท้ายเมื่อทำนองน้ำตาแสงไต้พลิ้วขึ้น คนร้องไห้กันทั้งโรงแม้พันท้ายฯ จะสร้างเป็นภาพยนตร์ ก็ยังใช้ "น้ำตาแสงไต้" เป็นเพลงเอกอยู่"

เนื้อเพลงน้ำตาแสงไต้ ที่ร่วมกันแต่งเสร็จภายใน 10 นาที...

"นวลเจ้าพี่เอย คำน้องเอ่ยล้ำคร่ำครวญ
ถ้อยคำเหมือนจะชวน ใจพี่หวนครวญคร่ำอาลัย
น้ำตาอาบแก้ม เพียงแซมเพชรไสว
แวววับจับหัวใจ เคล้าแสงไต้ งามจับตา
นวลแสงเพชร เกล็ดแก้วอันล้ำค่า
ยามเมื่อแสงไฟส่องมา แวววาวชวนชื่นชม
น้ำตาแสงไต้ ดื่มใจพี่ร้าวระบม
ไม่อยากพรากขวัญภิรมย์ จำใจข่มใจไปจากนวล
นวลเจ้าพี่เอย................ .นวลเจ้าพี่เอย"

รูปภาพ: ครูสง่า อารัมภีร (wikipedia)

ข้อมูล

- ผู้จัดการ ผ่าน muzik4event.multiply.com
- ประวัติครูแจ๋ว (สง่า อารัมภีร์) - pantip

MacWorld 2009 Rumor Roundup

2009-01-06T01:26:00.004+07:00

เชื่อว่าช่วงนี้สาวกทั้งหลายก็ใจจด ใจจ่อ นั่งรีเฟรชหน้าเพจเว็บข่าว mac กันเมือเป็นระวิง ตอนนี้ ทาง macrumors.com ได้ออกมาสรุปแล้วครับ ว่างานนี้มีข่าวลืออะไรบ้างเกี่ยวกับของที่ Apple เตรียมตัวมาปล่อยในงานนี้ ก็สรุปได้ ดังนี้ ครับ

New iMac and Mac Mini - ออกแบบ และสเป็คใหม่ โดยจะย้ายฐานการผลิตไปซบอก NVIDIA ทั้งหมด
MacBook Pro 17" - มาพร้อมๆ กับแบ็ตเตอร์รี่ที่เปลี่ยนไม่ได้
iLife '09 และ iWork '09 - โฉมใหม่ที่หนีจาก Desktop Application ไปอยู่บน Cloud แทน แถมยังเชื่อมการใช้งานเข้ากับ MobileMe อีกด้วย
Snow Leopard - หลายคนเชื่อว่างานนี้ ลุง Phil จะออกมาเล่นให้หลายคนได้น้ำลายไหลแน่นอน
iPhone และ iPhone Nano - สำหรับ iPhone คงมีการเปลี่ยนแปลงเรื่องการใช้งานนิดหน่อย ส่วน iPhone Nano นี่คงออกมาแน่นอนเพราะว่ามีคนทำเคสรอไว้แล้ว (XSKN, Vajacases)
3rd Party

Google: เปิดตัว Picasa สำหรับ Mac (~~Link: ยังไม่ยืนยัน~~ - Link)
CulturedCode: Things 1.0 (Link)
Freeverse: iPhone/iPod Touce เกม (Link)
Delicious Monster: เผยโปรแกรมสำหรับ iPhone (Link)
Filemaker 10: (Link)

อย่าลืมนะครับ keynote เริ่ม 9 โมงเช้า (เที่ยงคืนบ้านเรา)

เพิ่มเติม (More info)

- Macword San Francisco 2009 Rumor Roundup - macrumors.com

เราจะไปอยู่ในปุยเมฆ

2009-01-03T22:15:00.005+07:00


iWork '08	iLife '08

เที่ยงคืน วันที่ 6 มกราคม งาน MacWorld ก็จะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ ซึ่งครั้งนี้ก็เป็นที่แน่นอนแล้วว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ Apple จะเข้ามาร่วมวงด้วย (แอบเสียดายเล็กๆ ว่าทำไม ศาสดาไม่ออกมาทิ้งทวนเอง) และก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ Apple จะออกมาปล่อยของเมื่อไหร่ ก็ต้องมีกระแสข่าวลือให้บรรดาสาวกทั้งหลายได้เตรียมฉีกกระเป๋ารอกันถ้วนหน้า เท่าที่รู้ตอนนี้ก็เห็นจะเป็นเรื่อง iPhone nano, iPod nano โฉมใหม่ และแว่วๆ ว่า MacBook รุ่นแพนด้า จะโดนหั่นราคา หรือไม่ก็อาจจะออกรุ่นเล็กลงมาหน่อย สำหรับผมที่เห็นว่าน่าจะเป็นไปได้มาที่สุด ก็น่าจะเป็นเรื่องการลดราคา MacBook และอาจจะปรับเปลี่ยน spec. เครื่องนิดหน่อย ผมลุ้นให้เป็นเรื่องราคามากกว่า เพราะว่ากำลังจะซื้ออยู่พอดี จะพลอยรับอานิสงค์ไปด้วย

แต่เรื่องที่แรงที่สุด และคิดว่าเป็นเรื่องที่ชวนให้ WOW ที่สุดสำหรับผมก็เห็นจะเป็นข่าวเรื่อง iWork '09 และ iLife '09 ที่มีกระแสมาหลายสายเหลือเกิน ว่า Apple จะยกเจ้า 2 ตัวนี่เข้าไปไว้ใน Cloud เปลี่ยนการใช้งานทุกอย่าง ให้ทำผ่านเว็บให้หมด ตามติด MobileMe ที่นำหน้าไปแล้ว (Mail.app, iCal, etc.) แต่ผมคิดว่า iWork น่าจะเป็นตัวเลือกที่เป็นไปได้มากกว่า แต่เรื่องนี้เห็นพี่กั้ง (@kangg) บ่น บ่น อยู่เหมือนกัน และผมก็เห็นด้วยนะ บ้านนี้เมืองนี้ Internet ไม่ได้เสถียรขนาดนั้น (เพราะโดนแยงไปด้วย Bittorrent และ เกมออนไลน์) ถ้าใช้ iMovie ตัดหนังกันทีคงต้องนั่งอัพโหลดกันยาวแน่นอน แต่ถ้าลอง Apple ออกมาทำ นั่นก็แสดงว่า Apple ต้องแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้ในระดับหนึ่งแล้ว สุดท้ายถ้าทุกคนใช้แล้วมีความสุข ไม่ได้บอกว่ารองรับความต้องการทั้งหมดนะครับ แต่แค่ใช้แล้วมีความรู้สึกเดียวกับคนที่ใช้ iPhone ผมว่าผลประโยชน์ก้อนโตๆ ก็จะตกกับ Apple มากทีเดียว เพราะผู้ใช้ไม่จำต้องมีเครื่อง Mac ก็สามารถเข้าถึงได้ Software ที่ว่าได้ นั่นก็เท่ากับว่าเป็นการขยายกลุ่มผู้ใช้ไปด้วยอีกทาง แต่เรื่องที่เห็นจะเป็นข่าวร้ายสำหรับหลายๆ คน ต่อไปนี้คงหายาแก้ไอมาใช้ได้ยากขี้นแล้ว หรืออาจจะไม่มีเลยก็ได้ เพราะถ้าอยู่บน Cloud จริง นั่นก็แสดงว่า Apple สามารถควบคุมการเข้าถึง ได้อย่างสมบูรณ์แบบ และนี่ก็น่าจะเป็นแนวโน้มการรับมือกับ Software เถือน และน่าจะเป็นทางออกที่ใช้ได้ดีเลยทีเดียว แต่งานนี้คงต้องเค้นพลังของ Browser กันหนักเลยทีเดียว

ใครจะรู้ Final Cut, Logic, Premiere, Visual Studio อาจจะหนีเราไปอยู่ในปุยเมฆก็เป็นได้

เพิ่มเติม
- Macworld 2009 Announcemnt: iWork '09 goes Cloud - 9to5Mac
- Macworld 2009: Apple's iWork and iLife as cloud services? - tgdaily
- Is Apple sending iMovie and iWork into the cloud? - electricpig

บ้านหลังเก่า ในบ้านหลังใหม่

2009-01-01T15:03:00.003+07:00

ปีใหม่ปีนี้คงเป็นปีใหม่ทีหลายคนมีความสุขกันแน่นอนเลยครับ เพราะว่าเป็นปีใหม่ที่มีวันหยุดยาวมาก 9 วัน รวมวันลาอีก 2 วันจันทร์ และอังคารแล้ว หรืออาจจะเป็น 5 วัน เพราะว่าวันที่ 2 มกราคม เป็นวันหยุดราชการเพิ่มอีกหนึ่งวัน (ประกาศกันสดๆ ร้อนๆ) แต่ว่าเท่าที่คุยกับเพื่อนบางคน วันที่ 2 เพื่อนมันไม่ได้หยุดซะงั้น แล้วทำงาน 6 วันอีก ลา 2 วันคงได้โดนหมายหัวเป็นแน่ ปีใหม่เพื่อนผมคนนี้ก็เลยได้ฉลองอยู่หอ ไม่ได้กลับบ้านซะงั้น ซึ่งปกติแล้วมันก็ไม่ได้กลับบ้านเท่าไหร่นัก กลับบ้านทีก็ต้องยื่นบัตรประชาชนให้แม่ดูเป็นหลักฐาน ว่าเป็นลูกตัวจริงกันเลยทีเดียว

ก่อนกลับผมขอจัดการงานธุระที่นี่ให้เรียบร้อยซะก่อน วันเสาร์ทั้งวันเลยหมดไปซะงั้น แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นไปตามแผนเท่าไหร่นัก แต่ว่าก็ผ่านไปได้เรียบร้อย เพราะว่ามีแผน B เตรียมไว้เลยหายห่วง เช้าวันอาทิตย์เลยได้ฤกษ์ออกจากห้อง ไปแวะที่ทำงานแป๋บไปหอบงานเอากลับบ้านด้วย กว่าจะออกไปขึ้นรถจริงๆ ก็เกือบ 9 โมงเช้า ปกติแล้วขาไป จะขึ้นรถที่หน้าฟิวเจอร์ปาร์ค รังสิต เรื่องของเรื่องคือ เคยไปรอรถที่ ท่ารถรังสิตแล้วแต่ว่ารอกันหายอยาก ถึงแม้ว่าจะนั่งสบายกว่า ค่ารถถูกกว่า แต่ว่ารถก็มาไม่เป็นเวลาเหมือนกัน จะช้ากว่าเวลาในตั๋ว 1 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย แล้วต้องไปต่อสู้กับเพื่อนร่วมทางอีกนับ 10 เรื่องของเรื่อง ก็เพราะว่ารถที่ขึ้นนั้น เป็นรถสายเหนือ เชียงราย ลำปาง เชียงใหม่ คนลงรายทางก็เลยเยอะเป็นธรรมดา ผมเลยตัดสินใจนั่งรถตู้เอาดีกว่า คู่ต่อสู้น้อยดี แพงกว่าหน่อย แต่รถออกเร็ว ใช้เวลาน้อยกว่าก็เอาครับ

งวดนี้เลยได้เบียดสมใจ นั่งอยู่หลังสุด ทางซ้าย มิหนำซ้ำที่เท้าซ้ายเป็นล้อรถพอดี ส่วนข้างหน้าก็เป็นเบาะครับ ผมถือกระเป๋าไป 2 ใบ เสื้อผ้าใบ แล้วก็กระเป๋า Notebook อีกใบ (ไม่อยากเอาใส่รวมกัน) เพื่อไม่ให้กินที่คนด้านข้าง ตอนที่นั่งเลยต้องเอากระเป๋าไปใส่ไว้ใต้ข้างซ้ายที่เหยียบอยู่บนล้อ แล้วเอาขาขวาดันไว้ไม่ให้กระเป๋ามันกลิ้งไปหาคนข้างๆ ตอนรถกระแทก (เป็นแม่หญิงที่โดนขนาบข้างด้วยผมและผู้ชายอีก 2 คนทางขวา) ส่วนกระเป๋า Notebook ก็เอามาไว้ข้างบนตัก ไม่อยากเอาไว้ข้างล่างเพราะว่ามันแพง และก็ไม่ใช่ของผมด้วย ส่วนที่นั่งนี่จะอยู่ในซอกแคบๆ ไม่รู้ว่าผมตัวใหญ่ หรือว่าระยะห่างระหว่างแถวของเบาะมันสั้นก็ไม่รู้ ระยะมันพอดีกับขาผมทำให้ต้องกดเข่าลงไปหน่อยเพื่อให้นั่งได้ ท้ายที่สุดท่าที่นั่งก็คือเท้าซ้ายต้องเหยียบบนส่วนโค้งของล้อ แล้วเอากระเป๋าเสื้อผ้าวางข้างล่าง แล้วกั้นด้วยขาขวาที่ต้องลดระดับหัวเข่าลงมานิดนึง วางทับด้วยกระเป๋า Notebook ไว้ข้างบนพร้อมกับเกร็งตัวตลอดเวลาไม่ให้ไปโดนคนข้างๆ (ที่เป็นผู้หญิง) นั่งแบบนี้ล่ะครับ ตลอดทางจาก รังสิต ถึงนครสวรรค์ วิบากพอสมควร

จุดหมายปลายทางของรถตู้คันนี้จะอยู่ที่ท่ารถนครสวรรค์ครับ แต่ว่าอยากซื้อของกลับไปบ้านด้วยเลยแวะลงที่ Big C นครสวรรค์ เข้าไปก็เห็นคนเยอะทีเดียวครับ เพราะว่าเป็นวันหยุดยาวด้วย และที่นี่คนจีนอยู่เยอะเลย คงออกมาซื้อของเตรียมตัวทำกับข้าวเลี้ยงลูกหลาน พอซื้อของเสร็จแล้วก็เข้าคิวจ่ายเงิน ผมซื้อของ 2 ชิ้นครับ เห็นว่ามันไม่มาก แล้วอยากจ่ายด้วยเงินสดด้วย ก็เลยไปต่อแถวในช่องทางด่วน คิดว่าน่าจะเคยเห็นกันนะครับ ช่องทางด่วนจะมี 2 จุดชำระเงินในช่องเดียวกัน แล้วจะมีแท่นเหล็กกั้นไว้ไม่ให้รถเข็นเข้า แล้วจะมีป้ายเล็กๆ ที่เขียนว่า "ช่องทางด่วน รับสินค้าไม่เกิน 10 ชิ้น เฉพาะเงินสด" แต่ผมเห็นคาตาเลยครับว่ามีพี่ป้าน้าอาหลายคนอยู่เหมือนกัน เข็นรถไปจ่อแล้วโกยของขึ้นแบบเอาเป็นเอาตาย ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า "รีบ" "ไม่สน" "ไม่ได้อ่าน" หรือว่า "เอาสะดวกเข้าว่า" กว่าจะได้จ่ายตังก็รอกันพักใหญ่ๆ ไม่เป็นไรครับ แค่นี้นิดหน่อยๆ จ่ายเสร็จก็นั่งรถสองแถว (รอบเมืองสีเหลือง) กลับเข้ามาที่ท่ารถ ค่าโดยสาร 10 บาทถ้วน จำได้ว่ารถคันนี้นั่งมาตั้งแต่ตอนค่ารถ 5 บาท ไปเรียนต่างจังหวัดกลับมาขึ้นอีกทีเป็น 9 บาท และก็เป็น 10 บาท จนปัจจุบัน ขอบอกว่ารถ 2 แถวที่นครสวรรค์นี่ขึ้นชื่อเรื่องตีนผีมากครับ ใครมาขึ้นก็หาที่เกาะนิดแล้วกันครับ

สุดท้ายก็มาถึงท่ารถจนได้ เดินดุ่มๆ ไปที่รถเมลเป้าหมาย ตั้งแต่ขึ้นรถเมลกลับบ้านมาก็ขึ้นรถอยู่ไม่กี่สายหรอกครับ ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าถ้าขึ้นคันอื่นแล้วจะถึงหรือเปล่า รู้แต่ว่าถ้านั่งรถสายเหนือมันผ่านเกือบทุกคนล่ะ แต่ว่าไม่แน่ใจว่ามันจะจอดหรือเปล่าก็เท่านั้นล่ะครับ ผมเลยชอบขึ้นคันที่เคยนั่งออกมาจากบ้านมากกว่าแต่มันก็นานๆ ออกทีเอาฟร่ะแลกกัน ยังไม่อยากเสียเวลายิ่งตอนกลับบ้านด้วย สุดท้ายก็นั่งรออยู่เกือบๆ ชั่วโมงกว่ารถจะออก สายนี้นั่งประจำช่วงเรียนมัธยม แค่ช่วงปิดเทอมปีละครั้ง เพราะว่าจะนั่งรถเข้ามาซื้อหนังสือพวกคู่มือต่างๆ นาๆ จากในตัวเมืองเอากลับไปอ่านที่บ้านครับ ไม่มีตังไปเรียนพิเศษครับ อาศัยซื้อหนังสือมาอ่านเอาเองที่บ้าน นั่งตั้งแต่ 16 บาท (ช่วงเดียวกับ รถสองแถว 5 บาทนั่นล่ะครับ) นั่งรถมาเรื่อยเปื่อย ราวๆ ชั่วโมงได้ก็ถึงบ้าน ทุกทีจะโทรให้ที่บ้านออกมารับครับ เพราะว่าปากทางไม่มีรถเข้าไป แล้วอีกอย่างที่บ้านบอกไว้ว่าให้โทรเข้าไป แต่ว่าคราวนี้โชคดีหน่อย เพราะว่ามีคนข้างในหมู่บ้านกลับมาเที่ยวเดียวกัน แต่ว่าไม่รู้จักเขาหรอกครับ รู้จักคนที่มารับมากเลยอาศัยติดรถเข้ามาด้วย โชคดีไป

ถึงบ้านก็แปลกใจนิดหน่อยครับ เพราะว่าบ้านที่เคยรู้จัก หลังที่ผมโตมา หายไปแล้ว ความจริงก็รู้มานานแล้วล่ะว่าที่บ้านทำบ้านใหม่กัน แต่ไม่คิดว่าจะรู้สึกใจหายแบบนี้ เกือบ 20 ปีที่โตมากับบ้านหลังนั้น หายไปแล้ว เท่าที่รู้และจำได้ บ้านหลังก่อนเป็นหลังที่ 2 ครับ หลังแรกจะทำมาจาก ขี้ฟาก (ไม้ไผ่ที่ทุบจนแตกแล้วคลี่ออกเป็นแผ่น) มุงด้วยแฝก หลังนี้ไม่ทันครับอาศัยแม่เล่าให้ฟัง แล้วก็เปลี่ยนมาเป็นบ้านไม้ยกใต้ถุนสูง เหมือนบ้านตามต่างจังหวัดทั่วไป เป็นบ้านหลังที่ผมอยู่นี่ล่ะครับ แต่ว่าหลังนี้ก็โมกันมาหลายรอบแล้วเหมือนกัน ที่จำได้แรกสุดของบ้านหลังเก่าก็คือ เป็นบ้านที่มี ตะพัก (พื้นบ้านที่มีความสูงไม่เท่ากันใช้แยกความแตกต่างของพื้นที่ใช้สอย) จากนั้นเปลี่ยนใหม่โดยยกพื้นบ้านให้เท่ากันทั้งหมด สาเหตุก็เพราะผมตอนเด็กตกช่องว่างระหว่างพื้นบ้านที่ต่างระดับกัน และประจวบเหมาะกับที่บ้านเขาอยากทำดูพอดี เรื่องที่ผมเจ็บตัวเลยจะดูเป็นเหตุผลกลายๆ ไป อีกครั้งก็คือต่อระเบียงออกไปหน้าบ้านเพิ่มพื้นที่ใช้ส่อย แล้วก็ทำห้องน้ำบนบ้าน เพราะให้ แม่แก่ (ยาย) ไม่ต้องลงไปเข้าห้องน้ำข้างล่างตอนกลางคืน เข้าใจว่าบ้านผมสร้างตามความเชื่อสมัยก่อน ที่จะสร้างห้องน้ำออกแยกออกจากตัวบ้าน ไม่เอามารวมกัน จะเข้าห้องน้ำทีก็ต้องลงจากบ้านทางด้านหน้า แล้วลอดใต้ถุนมาเข้าห้องน้ำที่ตั้งอยู่ด้านหลัง แต่พอแม่แก่ไม่สบายก็เลยทำห้องน้ำไว้บนบ้าน จะได้ไม่ต้องลงไปเข้าด้านล่างตอนกลางคืน แต่ว่าทำได้ไม่นาน แม่แก่ ก็มาเสียไป ช่วงผมอยู่ ม. 3 เห็นจะได้ จากนั้นก็อยู่มาและรือสร้างเป็นบ้านหลังใหม่ทุกวันนี้

กลับไปคราวนี้ก็ไม่ได้สบายอย่างที่คิดครับ เพราะว่าช่วงที่ทำบ้านต้องปลูกเพิงชั่วคราวพักกันใกล้ๆ นั้น รวมกับของบนบ้านที่เยอะมากกกกก ที่ให้เหลือเกลือกกลิ้งเลยไม่ค่อยเหลือเท่าไหร่นัก ตอนนี้ก็เลยบอกให้พ่อเก็บอะไรที่ไม่ใช้แล้วทิ้งๆ ไปบ้าง ส่วนเรื่องห้องน้ำก็ใช้ของเดิมครับห้องน้ำที่เคยใช้ตอนเด็กๆ เข้าไปครั้งแรกรู้สึกเหมือนความทรงจำเกี่ยวกับบ้าน เกี่ยวกับเรื่องที่เคยลืมๆ ไปแล้วมันไหลกลับมา อ่างน้ำที่ก่อปูนขังน้ำเอาไว้ ครั้งหนึ่งเคยสูงท่วมหัว มาวันนี้มันต่ำลงไปจนไม่ถึงเอว ความทรงจำเกี่ยว แม่แก่ กับตอนผมเด็กๆ มันพรั่งพรู่ ตอนที่แม่แก่อาบน้ำให้ ตอนที่โดนแม่แก่บังคับซักผ้าเอง (จำได้ว่าซักไปร้องไห้ไป) เท่าที่แม่เล่าให้ฟัง แม่แก่เป็นหญิงแกร่งน่าดูครับ เอาไว้วันหลังเล่าเรื่องแม่แก่ดีกว่า แต่ที่เป็นเอกลักษณ์ของแม่แก่อยู่อย่างคือ แม่แก ชอบทำขนม ถึงจะทำได้อยู่ไม่กี่อย่าง แต่ก็อร่อยมากเลยครับ ผมเสียใจอยู่อย่างที่ว่า แม่แก่ ไม่ได้อยู่เห็นผมเข้ามหาวิทยาลัย ไม่ได้เห็นผมรับปริญญา แต่ถึงแม่แก่จะเสียนานแล้ว แต่ผมก็ยังคิดถึงอยู่เสมอครับ

ถึงคราวนี้จะไม่ได้อยู่ในบ้านที่เสร็จแล้ว ไม่ได้สะดวกกาย แต่อิ่มใจ เพราะได้กินข้าวฝีมือแม่ที่บ้าน ล้อมวงกินข้าวกัน 3 คน ปีใหม่ปีนี้ก็อิ่มใจแล้วครับ ไม่ต้องไปนับถอยหลังที่ไหน เพราะว่าปัจจุบันเราก็นับถอยหลังกันทุกลมหายใจอยู่แล้ว ปีใหม่ผมว่าผมใช้เวลาอยู่กับที่บ้านดีกว่า นอกจากนี้ผมก็ได้ของแถมติดไม้ติดมือมาอีกนิดหน่อย ตอนหัวค่ำหลังกินข้าวเสร็จแล้ว ผมออกมาเดินเล่นแล้วแหงนดูฟ้า ภาพที่ผมลืมไปแล้วก็ปรากฎขึ้นอยู่ข้างบน ท้องฟ้าข้างบนมันระยิบระยับไปด้วยดาวเต็มท้องฟ้า ความรู้เรื่องดาวตอนมัธยมมันก็ค่อยๆ ผุดขึ้นมาเรื่อยๆ ดาวนายพราน ดาวจรเข้ ดาวหมีเล็ก แล้วอยู่ตรงนั้นมันมีแค่เสียงจิ้งหรีด ทำให้ใจสงบ พอมองขึ้นไปบนฟ้าทำให้ฟ้าดูสวยขึ้นมากเลยครับ มันช่างต่างกับท้องฟ้าที่ว่างเปล่าในกรุงเทพอย่างลิบลับครับ

สุดท้ายผมก็ต้องกลับมาก่อนกำหนดทั้งๆ ที่กะว่าจะกลับมาวันศุกร์ เพราะว่าเรื่องงานนี่ล่ะครับ สุดท้ายก็เข้าใจคำพูดที่ว่า "คนกระทำ หรือจะสู้ฟ้าลิขิต" ก็เลยหอบเอางานไปๆ มาๆ โดยไม่เกิดประโยชน์ซะได้

ปล. กลายเป็น entry ของตาลุงแก่ขี้บ่นไปอีกแล้ว :P
ปล. 2 ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ก็ขอบคุณอย่างแรงเลยนะครับ อุตส่าห์นั่งอ่าน blog ตาลุงแก่ขี้บ่น

สวัสดีปีใหม่

2008-12-27T20:36:00.011+07:00

ส.ค.ส. ปีใหม่

เพราะว่าช่วงปีใหม่ต้องกลับบ้านที่ต่างจังหวัด คงไม่ได้มีโอกาสออนไลน์ กลับมาจริงๆ ก็คงเป็นช่วงหลังปีใหม่ เลยขออวยพรปีใหม่ล่วงหน้าเลยดีกว่า

ก็ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆ ในปี 2552 นะครับ มีเงินทองเหลือกิน เหลือใช้ แล้วขอให้การงาน ความรัก รุ่งโรจน์ๆ มีสุขภาพร่างกายแข็งแรงๆ ครับ

ปล. ตั้งใจวาดแล้วก็ได้แค่นี่ล่ะครับ แต่จริงใจนะครับ :)

iPhone is Coming... to town

2008-12-24T18:01:00.005+07:00

รูปภาพ: http://www.truemove.com/iphone/

ขณะที่เขียน 2008-12-24 16:37 ประเทศไทย true ประกาศผ่านเว็บไซต์ว่าจะวางขาย iPhone 3G แล้ว ซึ่งจะเปิดให้สั่งจองได้หลังเที่ยงคืนวันนี้ (หรือ วันที่ 25 ธันวาคมนั่นเอง) แต่จะเปิดตัว และขายอย่างเป็นทางการวันที่ 16 - 18 มกราคม 2552 โดยที่ค่ารายเดือนจะต้องจ่ายต่ำสุด เดือนล่ะ 1,399 บาท (แพงอย่างแรง) ด้วยระยะเวลาสบายๆ ที่ 24 เดือน (1099 x 24 = 26376)

ตอนนี้แต่ถึงได้เครื่องฟรี ก็ยังไม่เอาครับ เดือนล่ะพันสี่ ยังไม่คิดว่าตัวเองใช้ถึงขั้นนั้น เอาไว้เครื่องไม่ติดสัญญาออกก่อนแล้วค่อยดูอีกที ตอนนี้ก็รอหน่วยกล้าตายไปก่อน :) และเท่าที่ดูต้องใช้บัตรเครดิตจ่ายเท่านั้น คาดว่า true คงพุ่งเป้าไปที่ตลาดระดับบนเท่านั้น งานนี้อาจจะมี iPhone 3G ครองเมืองครับ เพราะคงจะมีคนพยายามทำตัวให้มีฐานะ พอที่จะไปอยู่ในตลาดระดับบนกันเยอะทีเดียว

ปล. ไม่นึกเลยว่า true จะปล่อยของวันคริสมาสต์
ปล. 2 ขอบคุณ @manatsawin สำหรับไอเดียชื่อ blog ตอนนี้
ปล. 3 ใครซื้อตอนนี้อาจจะมีเซ็งทีหลังได้นะครับ เพราะว่า Apple จะปล่อยของ งาน MacWorld ก็ได้นะครับ :)

เพิ่มเติม
- true move
- MxPhone.com
- siampod.com

ฤา นี่คือ Mac Mini ?

2008-12-23T09:07:00.006+07:00

Image: macenstein

Image: Sverkel

More info:
- 9to5mac
- Macenstein

My Family Crest:: New Moon

2008-12-22T10:59:00.008+07:00

รูปภาพ:: New Moon

บล็อกตอนนี้ไม่มีอะไรมาครับ แค่เมื่อวานก่อนหารูปใน google แล้วไปเจอรูปตราประจำตระกูลของคนญี่ปุ่น ชอบครับอยากมีบ้างเลยนั่งวาดเอา ตอนแรกกะว่าจะวาดรายละเอียดเยอะหน่อย แต่เข้าใจว่าตราประจำตระกูลส่วนมากใช้แค่รูปทรงเลขาคณิตปกติ ที่ไม่ค่อยซับซ้อนมากนัก เพราะเอามาจะธรรมชาติ แต่ที่ละเอียดๆ มากก็มีครับ เข้าใจว่าน่าเป็นตระกูลใหญ่ๆ เลยใช้ตราฯ ที่มีความละเอียดมากๆ จนแล้วจนรอดก็ได้อย่างที่เห็นครับ :)

แต่ที่สนใจมากไปกว่านั้นคือ ทำไมคนญี่ปุ่นต้องมีตราประจำตระกูลด้วย ก็เลยว่าจะลองหาข้อมูลแล้วเอามาเขียนไว้ น่าจะได้ซักราวๆ หลังปีใหม่ :)

SMS ในตำนาน จาก your_pm

2008-12-20T23:10:00.007+07:00

"ผม นายกรัฐมนตรีคนใหม่ ขอเชิญท่านร่วมนำประเทศไทยออกจากวิกฤติ
สนใจได้รับการติดต่อจากผม กรุณาตอบ 1 มาที่เบอร์ 9191 (3 บ.)"

คาดว่าหลายท่านคงได้ SMS ด้านบนกันแล้วนครับ ถือว่าเป็น SMS ในตำนานเลยก็ว่าได้ เพราะว่าข้อความข้างบนกลายเป็นประเด็นร้อนแรงในอินเทอร์เน็ตขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นที่ blognone จนตอนนี้ลามไปที่ห้องหว้ากอแล้ว เพราะเป็นการส่งให้กับทุกคน (แต่ยกเว้นผม) และปิดบังที่มา(ไม่บอกเบอร์โทร your_pm) แถมตอนท้ายก็ยังมีให้ตอบกลับ แถมเสียเงินอีกตั้ง 3 บาท(ไม่เชื่อหรอก อาจจะมากกว่านั้นก็ได้) อยู่ๆ ก็ส่งมาบอกว่าเป็น your_pm แล้วใครจะไว้วางใจได้ แต่สุดท้ายทาง ประชาธิปัตย์ ก็ออกมายอมรับว่าเป็นคนส่งออกไปเอง อืมอย่างน้อยก็แน่ใจไปเปาะหนึ่งล่ะว่าที่ต้องเสีย 3 บาท ไม่ใช่เรื่องโกหก แต่เรื่องนี้ก็เป็นประเด็นที่ว่า การส่งข้อมูลแบบนี้ เป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลหรือเปล่า เพราะมีบางส่วนเห็นว่านี่เป็นการส่ง ข้อความรบกวน(spam) จากรัฐบาลครั้งใหญ่ที่สุดในโลก

ตอนแรกก็กะว่าจะเขียนใน blognone เหมือนกัน แต่ว่าบางทีเรื่องบางเรื่อง แอบมาบ่นคนเดียวมันจะสนุกกว่า ก็เลยขอเอามาเขียนไว้ที่ blog กระผลเองเลยดีกว่า ระบายได้ซะใจดี

ก่อนอื่นก็ขอให้เป็นทำเนียมสักหน่อยนะครับ ผมไม่ใช่นักกฎหมาย ข้อความด้านล่างอาจจะมีข้อความบางส่วน ที่นำเอากฎหมายมาตีความด้วยความรู้สึกส่วนตัว และ logic circuit ของผมเอง เลยอาจจะมีบางอย่างที่ขัดกับสภาวะโลกที่แท้จริง และความจริงของสังคมไปบ้างก็ต้องขอบอกกล่าวมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

1. ก่อนอื่นที่จะวิเคราะห์ว่า ข้อความนี้เป็น ข้อความรบกวนหรือไม่ ก็คงต้องอ้างตาม พรบ. ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ต่อไปนี้ขอเรียกว่า พรบ. คอมฯ แล้วกันนะครับ) เพราะจะได้นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ จากนำนิยาม SMS ถือเป็น "ข้อมูลคอมพิวเตอร์" และ "ผู้ให้บริการ" ก็ครอบคลุมไปถึง AIS, DTAC และ true move ด้วยเหมือนกัน ดังนั้น สามารถนำเอา พรบ. คอมฯ มาใช้ได้

2. เมื่อเราสามารถนำเอา พรบ. คอมฯ มาใช้ได้ เพราะฉะนั้น มาดูกันดีกว่าครับ ว่าข้อความนี้เข้าข่ายเป็น ข้อความรบกวนหรือเปล่า ซื่งใน พรบ. คอมฯ ก็มีระบุไว้ดังนี้

มาตรา ๑๑ ผู้ใดส่งข้อมูลคอมพิวเตอร์หรือจดหมายอิเล็กทรอนิกส์แก่บุคคลอื่นโดยปกปิดหรือปลอมแปลงแหล่งที่มาของการส่งข้อมูลดังกล่าว อันเป็นการรบกวนการใช้ระบบคอมพิวเตอร์ของบุคคลอื่นโดยปกติสุข ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

จากข้อความที่เห็นด้านบน จะถูกส่งมาด้วย your_pm แน่นอนครับว่าหากเรากดเบอร์ลงไปว่า your_pm คงไม่สามารถโทรใครได้อย่างแน่นอน แต่ว่าหลังจากนั้น ประชาธิปัตย์ ออกมายอมรับว่าเป็นคนส่งข้อความดังกล่าว ออกไปให้ประชาชน ผมเลยไม่แน่ใจว่าข้อสงสัยเรื่องการปกปิดข้อมูลแหล่งที่มาจะถูกยกไปหรือเปล่า เพราะเมื่อ ประชาธิปัตย์ ยอมรับ นั่นก็เท่ากับว่า เป็นการแสดงแหล่งที่มาให้เป็นที่ทราบโดยทั่วกัน หรือไม่
แต่อีกประเด็นที่ซ่อนอยู่ก็คือ ข้อความนี้จะเป็นการรบกวนการใช้งานคอมพิวเตอร์โดยปกติสุขหรือไม่ ข้อนี้ผมว่าต้องมีคนคิดต่างครับ บางคนอาจจะเห็นว่าเป็นข้อความรบกวนครับ แต่สำหรับผมแล้ว ถ้าเทียบกับปริมาณ SMS ขายของ ดูดวง โหลดริงโทน หาคู่ ฯ ที่ผมได้รับเรื่อยๆ ผมว่าไม่นะครับ ข้อนี้ผมเลยให้ผ่านแบบก้ำกึ่งแล้วกันครับ ประมาณ 7/10 ครับ

3. สุดท้ายก็ต้องมาวัดกันด้วย เจตนาของผู้ส่งครับ ว่าส่งมาด้วยเจตนาใด เนื่องจากว่า ภายใน พรบ. คอมฯ มีข้อกำหนดละเว้นความผิดไว้ ดังนี้

ถ้าการกระทำตามวรรคหนึ่ง เป็นการนำเข้าข้อมูลคอมพิวเตอร์โดยสุจริต ผู้กระทำไม่มีความผิด
ความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นความผิดอันยอมความได้

ข้อนี้คงต้องวัดกันด้วยเจตนาครับ จริงๆ ครับ ส่วนตัวคิดว่ายังไม่มีเจตนาร้าย เพราะเป็นเพียงการประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนได้ทราบโดยทั่วกัน ทำให้เป็น การกระทำความผิดโดยสุจริต

เอาเป็นว่าสรุปความคิดเห็นส่วนตัวนะครับ "ข้อความนี้ไม่ใช่ ข้อความรบกวน" เพราะเนื่องมาจากว่า เป็นข้อความที่ส่งมาเพียงครั้งเดียว และผู้รับสามารถเลือกเองได้ว่าจะรับข่าวสารนี้ต่อไป โดยการส่งข้อความตอบกลับไป เสียงเงิน 3 บาท พร้อมกับได้ฟังเสียงตอบรับจาก your_pm หรือว่าจะยกเลือกโดยลบข้อความนี้ทิ้งไป โดยไม่มีเยื้อใย

แต่ถ้าส่งมาเรื่อยๆ โดยที่เราไม่ได้ส่งข้อความตอบรับไป ผมว่าก็เข้าข่ายการส่งข้อความรบกวนครับ

นอกจากนี้ ผมขอยกตัวอย่างเรื่องการใช้ จดหมายกลุ่ม(Group Mail) หน่อยนะครับ เพราะมีประเด็นว่า การส่งสื่อสารกับคนบางกลุ่มในภายใน โดยมีบางส่วนที่ไม่เกี่ยวข้องจะถือเป็นการส่งข้อความรบกวนหรือไม่
สำหรับผมถือว่าไม่เป็นอีกแล้วครับ เพราะเมื่อเราไปเข้าร่วมกับ จดหมายกลุ่ม ใดๆ นั่นกับเป็นการยอมรับข้อตกลงกลายๆ ว่าจะเป็นการเริ่มการรับส่งข้อมูลภายในกลุ่ม (และก็เป็นที่แน่นอนล่ะครับว่ามันไม่จำเป็นจะต้องเกี่ยวข้องกับเราไปซะทั้งหมด) ถึงจะส่งมาวันล่ะเป็นร้อยฉบับ ก็ไม่ถือว่าเป็นครับ เพราะผมเข้าใจว่านี้ก็คือจุดมุ่งหมายหลักที่เราต้องการตอนที่สมัครเข้าร่วมใน จดหมายกลุ่ม นั้นๆ

ปล. ผมขอพูดเรื่อง ข้อความรบกวน อย่างเดียวแล้วกันครับ ส่วนเรื่องที่ว่าจะมีคนกินนอก กินในกันหรือเปล่า อันนี้ต้องรอดูกันอีกทีครับ
ปล.2 ผมยังไม่ได้ SMS จากนายกนะครับ ฝนตกไม่ทั่วฟ้านี่ ไหนบอกว่าจะให้ความเท่าเทียมกันกับประชาชนทุกคน นายก ลำเอียงครับ

เพิ่มเติม:
- พรบ. ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
- ภูภู่: SMS : Short MARK(say) Service
- blognone: ประชาธิปัตย์เตรียมการส่ง SMS หาผู้ใช้ทั้งประเทศ
- blognone: SMS จากนายกฯ เข้าข่ายละเมิดสิทธิส่วนบุคคล

My Hands, My Fortune

2008-12-17T11:48:00.009+07:00

วันก่อนเห็น @kohsija ดูลายมือให้ @suntiwong แหม ไอ้เราก็อยากดูอยู่ด้วย แบบว่าไม่เคยดูด้วยลายมือครับ ก็เลยขอ @kohsija ไว้ตั้งหลายวันแล้วว่าช่วยดูให้หน่อย แต่ก็ยังไม่มีโอกาสอัพรูปสักที (ไม่มีกล้อง + เน็ตที่ห้องช้ามากก) วันนี้พึ่งจะมีโอกาสอัพรูปขึ้น และด้วยความใจดีของ @kohsija เลยช่วยดูให้

แต่ว่าท่านใดจะช่วย Confirm ก็ได้นะครับ ไม่ต้องเกรงใจเลย ผมเป็นคนของประชาชนอยู่แล้ว อย่างน้อยผมเป็นผู้ชายก็คงไม่มีเกณฑ์ตั้งท้องอยู่แล้วครับ หรือจะฝากผ่านสื่ออื่นมาก็ได้นะครับ ผมไม่ฟ้องกลับ 50 ล้านอยู่แล้ว และอีกอย่าง ผมคงไม่กล้าไปชี้หน้าด่าให้คนมา กราบที่ตีน นี่ หรอกครับ :P

ปล. พ่อหมอมีองค์ครับ แม่นระดับจับวาง (แล้วจะมีใครว่าเราบ้ากามไหมนี่)

เพิ่มเติม :
- blog พ่อหมอ : kohsija.exteen.com + kohcafe.blogspot.com
- รูป มือ + คำทำนาย: twitpic.com

I am The Hermit

2008-12-13T21:42:00.006+07:00

You are The Hermit

Prudence, Caution, Deliberation.

The Hermit points to all things hidden, such as knowledge and inspiration,hidden enemies. The illumination is from within, and retirement from participation in current events.

The Hermit is a card of introspection, analysis and, well, virginity. You do not desire to socialize; the card indicates, instead, a desire for peace and solitude. You prefer to take the time to think, organize, ruminate, take stock. There may be feelings of frustration and discontent but these feelings eventually lead to enlightenment, illumination, clarity.

The Hermit represents a wise, inspirational person, friend, teacher, therapist. This a person who can shine a light on things that were previously mysterious and confusing.

Take the Test to Find Out.

When I meet the "Love is all around"

2008-12-13T17:39:00.010+07:00

เรื่องมันเริ่มหลังจากวันที่ 10 ธันวาที่ผ่านมาครับ พอดีว่ามีเดี่ยว 7.5 ของพี่โน้ตในช่องฟรีทีวี หลังดูจบอารมณ์ก็ค้างครับ อย่างดูอีกเลยไปหาใน YouTube ก็เลยเจอเพลงนี้เข้าครับ ตอนแรกเห็นชื่อในวิดีโอ คิดว่าเป็นเพลงที่อยู่ใน 7.5 (เพราะตัว DVD เดี่ยว 7 ไม่มี) ฟังครั้งแรกโดนครับ ชอบเลยทีเดียว หาอยู่หลายวันเหมือนกันครับ แต่แล้วก็รู้ความจริงว่า MV นี้ไม่ใช่ของ เดี่ยว 7 แต่เป็น MV แฟนๆ พี่โน้ตทำขึ้นมาแล้วเอามาเผลแพร่ครับ และที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือเพลงนี้ไม่ได้ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้มใดๆ ทั้งสิ้น มีแต่ข้อมูลที่บอกว่า เป็นผลงานของนักร้องนำวง Mild ก็เลยหาข้อมูลตามไปเรื่อยๆ ยิ่งอ่านยิ่งมันครับเพราะ เบื้องหลังของเพลงนี้ค่อนข้างน่าสนใจทีเดียวครับ
เนื่องมาจากว่าเพลงนี้มีทำนองไปเหมือนกับเพลง "น้ำตา" ของพี่เบิร์ด (อัลบั้ม Simply Bird) เพลงนี้ก็เลยเป็นประเด็นขึ้นมา เอาเป็นว่าผมได้ข้อมูลมาฝั่งเดียว และก็ไม่ได้มาเอามาจากแหล่งข้อมูลที่ยืนยันได้ ผมเลยขอเอามาพูดในฐานะของบุคคลที่ 3 แล้วกันครับ
เริ่มต้นที่ว่าทางแกรมมี่ได้แต่งทำนองของเพลงนี้เรียบร้อยแล้ว แต่ว่ายังขาดเนื้อร้องอยู่ ทางคุณเป้ (นักร้องนำวง Mild) ก็ได้แต่งเนื้อร้อง พร้อมตั้งชื่อเพลงนี้ว่า "Love is all around" ส่งให้ทางแกรมมี่ แต่คิดว่าทางแกรมมี่คงยังไม่พอใจกับงานเท่าไหร่ เลยไม่ได้เอางานที่งานนี้ไปใช้ เข้าใจว่าทางวงเอาไปใส่ไว้ใน hi5 กับ space ของตัวเอง แต่ก็ไม่ได้มีการใส่เครดิตว่าเป็นของวง Mild เพียงแต่ใส่นามปากกาของคุณเป้ไว้เท่านั้น พอ Simply Bird ออกมาก็เลยเกิดปมว่าใครลอกใคร
สำหรับเรื่องนี้ผมคิดว่าทั้งสองฝ่ายเป็นลูกผู้ชายพอทั้งคู่ครับ Mild เองก็ไม่ได้เอาเพลงนี้ไปใส่ไว้ในอัลบั้ม แกรมมี่เองก็ไม่ได้เอาเรื่อง Mild เพราะผมเองมองว่ามันเป็นเหมือนการเอาเพลง "น้ำตา" มาแปลงเนื้อร้องใหม่ในแบบของตัวเอง เอาเป็นว่าเรื่องนี้ win-win กันทั้ง 2 ฝ่าย Mild เองก็ได้เป็นที่รู้จักว่าเอาเพลง "น้ำตา" มาแปลง ส่วนถ้าใครได้รู้เรื่องนี้อย่างน้อยก็ต้องมีสักคน ที่ไปหาว่าต้นฉบับเป็นยังไงบ้าง ผมก็คนหนึ่งครับที่หาต้นฉบับ (อย่างเป็นทางการ) มาฟัง ส่วนตัวแล้วชอบเพลง "Love is all around" มากกว่าครับ ต้นฉบับดูเนือยๆ พิกล (เพราะได้ฟังทีหลัง) แล้วอีกอย่างเนื้อเพลงจะออกไปทางแนวๆ ให้กำลังใจ แต่ว่าทำไปออก ขาว-ดำ ทั้งงานเลยก็ไม่รู้ คิดว่าถ้าไล่โทนสีของ MV ให้มาดูสดใสตอนท้ายๆ มันน่าจะดูแล้วมีความสุขมากกว่านี้ ที่สำคัญ "เด็กฮิฮ่อ" ทำหน้าเศร้าๆ ออกไปทางร้องไห้ (บางคนก็ร้องเลย) เลยคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นเพลงที่ให้กำลังใจเท่าไหร่นัก แต่ถ้าคิดว่าจะเอาความสดใสที่ส่งมาจากพี่เบิร์ด อันนี้ผมก็ว่ายังไม่ได้นะครับ เพราะอัลบั้มนี้ชุดคอนเซ็บพี่เบิร์ดออกแนว ขาว-ดำ MV นี้พี่เบิร์ดก็เลยดูกลืนๆ กับ "เด็กฮิฮ่อ" ไม่เด่นเท่าที่ควร แต่พอฟังไปหลายๆ รอบ (ด้วยความโรคจิตส่วนตัว) ก็ชอบนะครับ เป็นแบบพี่เบิร์ดดี
สำหรับผมแล้วผมให้ "Love is all around" เป็นเพลงที่อยู่ในกลุ่มเพลงแปลง เพราะว่า เป้ และ "Mild" ไม่ใช้เจ้าของเพลงนี้อย่างเป็นทางการ เพียงแต่เอามาแต่งเนื้อเพลงสวมเข้าไปกับทำนองของแกรมมี่เท่านั้น แต่เป็นตัวอย่างที่ดีเรื่องการดัดแปลงครับ เพราะไม่ได้ "เฟี้ยว" ทั้งดุ้น แล้วบอกว่าเป็นของตัวเองเต็มปากเต็มคำด้วยความภาคภูมิใจ

เพิ่มเติม
- น้ำตา - Simply Bird: YouTube
- นิยามคำว่า "เฟี้ยว"
- นิยามคำว่า "เกรียน"
- บทสัมภาษณ์ของ "เฟี้ยว": ผู้จัดการ
- ตัวอย่างผลงาน "เฟี้ยว" ระดับเมพ: YouTube

ปล. ถ้ามีข่าวว่า "เฟี้ยว" เป็นลูกผู้ชายพอ ช่วยบอกด้วยนะครับ ผมจะเอามาเขียนเชียร์ ถ้าผิดแล้วยอมรับผมยอมรับได้
ปล.2 เห็นว่าไป "เฟี้ยว" แถวๆ รายการ มัธยม ของ สวทช. ด้วยนะครับ

My Sun, My Hero

2008-12-11T22:21:00.006+07:00

Image: Hand of Dad by Steve Kay

I'm still here to wait for you
Where are you.
I knew, I can't be the Great one or the Perfect one,
but I'll be the Good one for you.
Where are you right now, I'm still waiting for you.
...
You always be My Sun and My Hero

ยังไม่ถึงเวลา พูดไม่ได้

2008-12-11T13:48:00.011+07:00

"ยังไม่ถึงเวลา พูดไม่ได้"

(ศุภชัย เจียรวนนท์ ให้สัมภาษณ์เรื่อง ความคือหน้าของ iPhone - ประชาชาติธุรกิจ)

บางครั้งถ้ามันยังไม่ถึงเวลาจริงๆ เราก็ยังพูดได้ไม่เต็มปาก

แต่ก็ไม่แน่นะครับอาจจะมีอะไร "ซ่อน" อยู่ข้างหลังคำพูดนี้ก็ได้

ที่มา: siampod.com

My dear, My little star

2008-12-08T21:35:00.007+07:00

Image: Squeeze by margolove

You are my little star
I'll stay here to watch you grow up
I don't want you to be the Great one or the Perfect one, just the Good one that's all
I'm so far far away from you, but I'm always watching you from here
You always be my little star

My dear, My little star

Google Friend Connect: Social Gadget

2008-12-08T18:59:00.008+07:00

จาก blog ที่แล้ว ที่แสดงวิธีการใช้งาน Google Friend Connect ภายในโดเมนภายใต้ blogspot.com ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรเท่าไหร่แต่พอไปดูที่ blognone.com หรือเว็บอื่นๆ ที่เอาไปใช้ ก็ตะขิดตะขวงใจ เหมือนจะขาด อะไรไปสักอย่าง ว่าแล้วไง หน้าต่างด้านล่างนั่นเอง
เจ้าหน้าต่างนี้เป็นช่องทางให้ "เพื่อน" ที่อยู่ในรายการ หรือใครก็ได้(ถ้าต้องการ) เข้ามา "ด่า" เว็บเราได้สะดวกขึ้น ว่าแล้วก็เริ่มกันเลยครับ

1. เข้าไปที่หน้า http://www.google.com/friendconnect/ (อีกแล้ว) แล้วเลือก Social gadgets ในกรณีที่มีหลายเว็บไซต์ ก็ให้เลือกในส่วนของเว็บไซต์ที่ต้องการจะเห็น Social gadgets ที่ใช้งานได้ตาม รูปที่ 1(เข้าใจว่า google จะแบ่งให้เป็นกลุ่มๆ) ส่วนที่น่าสนใจตอนนี้เห็นจะมี Wall gadget (เข้าใจว่าน่าจะเหมือน wall ใน facebook) กับ Review/Rate gadget ซึ่งในตอนนี้ผมของเลือก Review/Rate gadget เพื่อทำเป็นตัวอย่างแล้วกันครับ เพราะคิดว่าอันอื่นๆ ก็น่าจะทำได้เหมือนกัน

รูปที่ 1: Social gadgets

2. เริ่มต้นด้วยการกรอกค่าที่จะเป็นลงไปครับ ในส่วน Scope นี่จะมีให้เลือก 2 ตัวเลือกด้วยกันคือ Page และ Id ผมเลือก Page ครับ และไม่ได้เลือกให้บุคคลทั่วไปสามารถโพสต์ได้ สำหรับข้อ 2 และ 3 เป็นการกำหนดค่าคุณลักษณะทั่วไปของตัว Gadget เหมืนอ blog ที่แล้ว

รูปที่ 2: กำหนดค่า Gadget

3. หลังจากปรับแต่งกันหน่ำใจแล้วก็กดปุ่ม "Generate code" เพื่อสร้างโค้ดที่จะเอามาแปะในเว็บเราครับ

รูปที่ 3: สร้าง Script

4. เปิด Layout » Page Elements เพื่อเพิ่ม HTML/JavaScript ลง blog

5. จากนั้นให้คัดลอกเอาโค้ดในข้อ 3 มาวางไว้ (ถ้าทำตามด้วยวิธีของ blog ก่อนหน้านี้ ก็ไม่จำเป็นต้องเอา 2 บรรทัดแรกไปครับเพราะว่าเอาใส่ไว้ในตัว template เรียบร้อยแล้ว ไม่เช่นนั้น blog จะต้องโหลดสคริป 2 ครั้ง) กด Save ที่หน้าต่าง Configure HTML/JavaScript และกด Save ที่ Page Elements อีกที

รูปที่ 4: ปรับแต่ง blog layout

6. กดที่ปุ่ม View Blog (ข้างๆ Layout ด้านบน) ก็จะได้ หน้าตาประมาณนี้ครับ เป็นอันเสร็จพิธี

รูปที่ 5: เสร็จพิธี

วิธีการด้านบนจะเป็นการเพิ่ม Social gadget ของ Google Friend Connect โดยเพิ่ม gadget HTML/JavaScript ของ blogspot เข้าไปอีกตัว แต่ความจริงแล้วก็สามารถเพิ่มที่ gadget เดียวกันกับ blog ที่แล้วก็ได้ครับ เพียงแค่ไม่อยากให้มันดูรก และสับสนผมเลยแยกออกมาอีกอันดีกว่า

ปล. ผมเอาออกไปแล้วนะครับ เพราะว่ากลับมาใช้เน็ตที่ห้องแล้วรู้สึกว่ามันหน่วงๆ กว่าเดิม :D

ข้อมูลเพิ่มเติม
- Google Friend Connect
- blog ที่แล้ว

Google Friend Connect: Blogspot Set up

2008-12-08T12:05:00.010+07:00

วันก่อนเปิดอ่าน @blognone เห็นข่าวเรื่อง "ชวนมาลองเล่น Google Friend Connect" อ่านไปอ่านมาก็เออ น่าใช้ดีแฮะ (รายละเอียดติดตามอ่านที่ ลิงค์ ด้านบนนะครับ เขียนละเอียด + ดี กว่าผมเยอะ :D) อย่ากระนั้นเลย ลองเล่นดูสักหน่อย ตอนแรกเห็นว่าต้อง upload ไฟล์บางไฟล์เข้าไปไว้ที่ server ด้วย เอาแล้วไง ไอ้กระผมไม่มี (และยังไม่อยากมี) blog ที่เป็นโฮสต์ของตัวเองซะด้วย มีก็แค่ที่นี่ล่ะครับ อ่านไปอ่านมา ก็เจอว่า sub-domain ภายใต้ blogspot.com ไม่จำเป็นต้องอัพโหลดไฟล์ ดังกล่าวแต่อย่างใด ก็เลยได้โอกาสลองของครับ ตอนนี้ก็เลยตั้งใจว่าจะเขียนวิธีกำหนดค่า ที่ใช้สำหรับ blogspot เพราะตอนนี้ยังไม่มี Gadget ใน blogger.com สำหรับ "Google Friend Connect" โดยเฉพาะครับ ความจริงแล้วก่อนที่จะเขียนตอนนี้ผมลองทำไปเรียบร้อยแล้วครับ เอาเป็นว่าลองผิดลองถูกไปก่อน จะได้เขียนรวดเดียวผ่านฉลุย (ไม่หน้าแตกด้วย :P) เริ่มกันเลยแล้วกันครับ

1. เข้าหน้าเพจ http://www.google.com/friendconnect/ (ก็แน่นอนล่ะ) แล้วเลือกไปที่ ปุ่ม หรือไม่ก็ลิงค์ "Set up a new site" แล้วจะได้หน้า overview กด "continue" ข้ามไปได้เลย (เพราะว่ามันมีให้กดอยู่ที่เดียว :P)

รูปที่ 1: หน้าแรก

2. หน้านี้จะเป็นหน้าให้กรอกข้อมูลเกี่ยวกับเว็บที่จะเอาไปแปะครับ ของผมเป็น ดังรูป

รูปที่ 2: รายละเอียดเว็บไซต์

3. สำหรับคนที่จะเอาไปแปะที่โฮสต์ของตัวเองก็กดที่ปุ่มดาวน์โหลดไฟล์ ได้เลยครับ แล้วเอาไปวางไว้ที่ root ก็น่าจะใช้ได้ ส่วนผมเป็นพวกยากจนครับ ยังไม่มีที่ทางเป็นของตัวเอง ใช้ blogspot นี่ล่ะ ก็กด "continue" ข้ามหน้านี้ไปได้เลยครับ

รูปที่ 3: ดาวน์โหลด และอัพโหลด หรือว่าข้ามไปเลย

4. สำหรับโฮสต์ส่วนตัวเมื่อเอาไฟล์ไปวางเรียบร้อยก็กดที่ปุ่ม "Test to finalize setup" ได้เลยครับ เช่นเดียวกับคนไม่มีโฮสต์ครับ

รูปที่ 4: ฮาโหล เทส

5. หน้านี้จะเตือนว่ายังไม่ได้เอาไฟล์ script ไปวาง ให้เพิ่ม gadget ไปที่หน้าเว็บ หรือเปล่า ก็เป็นไปตามนั้นครับ เลือกที่ "Get code for the Members gadget »" ได้เลยครับ

รูปที่ 5: เตือนให้เพิ่ม Gadget

6. สำหรับหน้านี้จะเป็นหน้าที่เอาไว้สำหรับปรับแต่ง เจ้า Gadget ที่จะเอาไปวางไว้ที่เว็บครับไม่ว่าจะเป็นความกว้าง ยาว รวมทั้งคุณสมบัติอื่นๆ ด้วยครับ

รูปที่ 6: ปรับแต่ง

7. เมื่อปรับแต่งจนหนำใจแล้วให้มาที่ ข้อ 3. แล้วกดปุ่ม "Generate code" ก็จะด้โค้ดสำหรับเอาไปแปะไว้ที่หน้าเว็บครับ

รูปที่ 7: สร้างโค้ด

8. จากนั้นมาที่หน้าเว็บครับ (ของผมเลยแล้วกัน) สำหรับ blogger.com ให้หลังจาก sign-in แล้วจะได้หน้าตาแบบนี้ครับ เลือก Customize เพื่อเพิ่มปรับแต่ง Layout ครับ

รูปที่ 8: เตรียมเพิ่ม Gadget ลงเว็บ

9. เลือก Layout » Edit HTML ตามรุปครับ แล้วหาบรรทัดที่ ระบายสี ( "]]> </b:skin>" ) ไว้ แล้วเพิ่มโค้ดด้านล่างลงไป (เป็นโค้ด library ของ Google Friend Connect คือ 2 บรรทัดแรกจาก ข้อ 7.) เพราะว่าตอนแรกที่ลองทำ เกิดข้อผิดพลาดที่ตัว JavaScript เนื่องจาก browser มองไม่ได้ตัวแปร google เลยลองย้ายเอามาใส่ไว้ต่างหาก ถึงใช้ได้

รูปที่ 9: เพิ่ม Library ของ Google Friend Connect

10. จากนั้นเลือก Layout » Page Element เพื่อเพิ่ม gadget ลงในหน้า blog ครับ (รูปที่ 10.1) จะได้หน้าต่างรายการ gadget ขึ้นมา ให้เลือก HTML/JavaScript (รูปที่ 10.2) แล้วเพิ่มโค้ดที่เหลือจากข้อ 7. ลงไปครับ (รูปที่ 10.3)

รูปที่ 10.1: เพิ่ม Gadget

รูปที่ 10.2: HTML/JavaScript

รูปที่ 10.3: Configure HTML/JavaScript

11. เราก็จะได้ gadget สำหรับ Google Friend Connect ดังที่เห็นด้านขวามือ ที่เหลือก็แค่รอพรรคพวกเข้ามา ครับผม :D

รูปที่ 11: Ready to Connect

ปล. เอาไว้โชว์ว่าเว็บนี้ใช้อยู่คนเดียว 555+
ปล. 2 เข้าใจว่าวิธีนี้ น่าจะใช้ได้กับทุกเว็บ โดยไม่จำเป็นต้องโหลดไฟล์ทั้ง 2 ไฟล์ไปวางไว้ที่โฮสต์ เพราะเท่าที่ดูก็แค่ใส่ JavaScript เข้าไว้ในหน้าเพจที่ต้องการครับ - ได้รับคำยืนยันแล้วครับว่าถ้าเป็นโฮสต์อื่นนอกเหนือจากโดเมน blogspot.com ต้องอัพโหลดไฟล์ ทั้ง 2 ไฟล์ใน ข้อ 3 ไปไว้ที่โฮสต์ด้วยครับ

ข้อมูลเพิ่มเติม:
- http://www.google.com/friendconnect/
- http://blognone.com/node/9879

สวัสดีประเทศไทย, สวัสดีไอโฟน

2008-12-03T13:17:00.008+07:00

http://www.apple.com/asia/iphone/buy/#th

และแล้วข่าวการมาเยือนประเทศไทยของ iPhone ก็ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ จาก Apple สักที่ คาดว่าอีกไม่นานคงได้เห็น true เอาเครื่องมาขายอย่างเป็นทางการแน่นอน เชื่อว่าคงมีหลายคนแถวนี้ กระเป๋าฉีกไปตามๆ กันอย่างแน่นอน
ตอนนี้ที่เหลือก็คงรอให้ราคาเครื่องจากทาง true ซึ่งเห็นพี่กั้ง (@kangg - siampod) บอกว่าราคาเครื่องน่าจะหมื่นต้นๆ ส่วนโปรโมชั่นก็สมเหตุสมผล ไม่วายมี iPhone ครองเมืองแน่นอน คนไทยยิ่งบ้าเห่อกันด้วย แต่ยังไงก็ขอให้ซื้อเพราะจำเป็น หรือถ้าซื้อแล้วก็เอามาใช้งานให้คุ้มจริงๆ แล้วกันครับ ซื้อมาเพราะอยากเอามาทำเครื่องประดับก็อย่าซื้อเลยครับ เพราะแบบนี้ต้องมีมากกว่า "เงิน" จริงๆ

ข้อมูลเพิ่มเติม:
- http://siampod.com/node/6807
- http://www.apple.com/asia/iphone/countries/
- http://www.apple.com/asia/iphone/buy/#th

กาลามสูตร - Kalama Sutta

2008-12-02T21:11:00.003+07:00

มา อนุสสเวนะ - อย่าได้เชื่อถือ ตามถ้อยคำที่ได้ยินได้ฟังมา
Do not go upon what has been acquired by repeated hearing

มา ปรัมปายะ - อย่าได้เชื่อถือ ตามถ้อยคำสืบๆ กันมา
nor upon tradition

มา อิติกิรายะ - อย่าได้เชื่อถือ โดยตื่นข่าวว่าได้ยินอย่างนี้
nor upon rumor

มา ปิฏกสัมปทาเนนะ - อย่าได้เชื่อถือ โดยอ้างตำรา
nor upon what is in a scripture

มา ตักกเหตุ - อย่าได้เชื่อถือ โดยเดาเอาเอง
nor upon surmise

มา นยเหตุ - อย่าได้เชื่อถือ โดยคาดคะเน
nor upon an axiom

มา อาการปริวิตักเกนะ - อย่าได้เชื่อถือ โดยความตรึกตามอาการ
nor upon specious reasoning

มา ทิฏฐินิชฌานักขันติยา - อย่าได้เชื่อถือ โดยชอบใจว่าต้องกับทิฐิของตัว
nor upon a bias towards a notion that has been pondered over

มา ภุพพรูปตายะ - อย่าได้เชื่อถือ โดยเชื่อว่าผู้พูดสมควรจะเชื่อได้
nor upon another's seeming ability

มา สมโณ โน ครูติ - อย่าได้เชื่อถือว่าสมณะนี้คือครูของเรา
nor upon the consideration, "The monk is our teacher"

------------------------------------------------------

มา ทักกิ โย ชินนัตตา - อย่าได้เชื่อถือ โดยเพราะเป็น ทักกี้
nor upon Tukky

มา แกนัตถา สนฐียา - อย่าได้เชื่อถือ โดยเพราะเป็นแกนนำ
nor upon mainstay

ว่าด้วย "รัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย" (Constitution of the Kingdom of Thailand)

2008-12-01T13:20:00.007+07:00

มาตรา 63
บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธ

การจำกัดเสรีภาพตามวรรคหนึ่งจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติ แห่งกฎหมาย เฉพาะในกรณีการชุมนุมสาธารณะ และเพื่อคุ้มครองความสะดวกของประชาชนที่จะใช้ ที่สาธารณะ หรือเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยในระหว่างเวลาที่ประเทศอยู่ในภาวะสงคราม หรือใน ระหว่างเวลาที่มีประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินหรือประกาศใช้กฎอัยการศึก

มาตรา 28
บุคคลย่อมอ้างศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์หรือใช้สิทธิและเสรีภาพของตนได้ เท่าที่ไม่ละเมิดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลอื่น ไม่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐธรรมนูญ หรือไม่ขัดต่อศีลธรรม อันดีของประชาชน บุคคลซึ่งถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพที่รัฐธรรมนูญนี้รับรองไว้ สามารถยกบทบัญญัติ แห่งรัฐธรรมนูญนี้เพื่อใช้สิทธิทางศาลหรือยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้คดีในศาลได้

บุคคลย่อมสามารถใช้สิทธิทางศาลเพื่อบังคับให้รัฐต้องปฏิบัติตามบทบัญญัติ ในหมวดนี้ ได้โดยตรง หากการใช้สิทธิและเสรีภาพในเรื่องใดมีกฎหมายบัญญัติรายละเอียดแห่งการใช้ สิทธิและ เสรีภาพตามที่รัฐธรรมนูญนี้รับรองไว้แล้ว ให้การใช้สิทธิและเสรีภาพในเรื่องนั้นเป็นไปตามที่กฎหมาย บัญญัติ บุคคลย่อมมีสิทธิได้รับการส่งเสริม สนับสนุน และช่วยเหลือจากรัฐ ในการใช้สิทธิ ตามความในหมวดนี้

มาตรา 29
การจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลที่รัฐธรรมนูญรับรองไว้ จะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เฉพาะเพื่อการที่รัฐธรรมนูญนี้กำหนดไว้และเท่าที่ จำเป็น และจะกระทบกระเทือนสาระสำคัญแห่งสิทธิและเสรีภาพนั้นมิได้

กฎหมายตามวรรคหนึ่งต้องมีผลใช้บังคับเป็นการทั่วไป และไม่มุ่งหมายให้ใช้บังคับ แก่กรณีใดกรณีหนึ่งหรือแก่บุคคลใดบุคคลหนึ่งเป็นการเจาะจง ทั้งต้องระบุบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ที่ให้อำนาจในการตรากฎหมายนั้นด้วย

บทบัญญัติในวรรคหนึ่งและวรรคสองให้นำมาใช้บังคับกับกฎที่ออกโดยอาศัยอำนาจ ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายด้วยโดยอนุโลม

มาตรา 37
บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการสื่อสารถึงกันโดยทางที่ชอบด้วยกฎหมาย

การตรวจ การกัก หรือการเปิดเผยสิ่งสื่อสารที่บุคคลมีติดต่อถึงกัน รวมทั้ง การกระทำ ด้วยประการอื่นใดเพื่อให้ล่วงรู้ถึงข้อความในสิ่งสื่อสารทั้งหลายที่บุคคลมี ติดต่อถึงกัน จะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เฉพาะเพื่อรักษาความมั่นคงของรัฐ หรือเพื่อรักษา ความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน

มาตรา 45
บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น การพูด การเขียน การพิมพ์ การโฆษณา และการสื่อความหมายโดยวิธีอื่น

การจำกัดเสรีภาพตามวรรคหนึ่งจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติ แห่งกฎหมาย เฉพาะเพื่อรักษาความมั่นคงของรัฐ เพื่อคุ้มครองสิทธิ เสรีภาพ เกียรติยศ ชื่อเสียง สิทธิในครอบครัวหรือความเป็นอยู่ส่วนตัวของบุคคลอื่น เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี ของประชาชน หรือเพื่อป้องกันหรือระงับความเสื่อมทรามทางจิตใจหรือสุขภาพของประชาชน

การสั่งปิดกิจการหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนอื่นเพื่อลิดรอนเสรีภาพตามมาตรานี้ จะกระทำมิได้

การห้ามหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนอื่นเสนอข่าวสารหรือแสดงความคิดเห็น ทั้งหมด หรือบางส่วน หรือการแทรกแซงด้วยวิธีการใดๆ เพื่อลิดรอนเสรีภาพตามมาตรานี้ จะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายซึ่งได้ตราขึ้นตามวรรคสอง

การให้นำข่าวหรือบทความไปให้เจ้าหน้าที่ตรวจก่อนนำไปโฆษณาในหนังสือพิมพ์ หรือสื่อมวลชนอื่น จะกระทำมิได้ เว้นแต่จะกระทำในระหว่างเวลาที่ประเทศอยู่ในภาวะสงคราม แต่ทั้งนี้จะต้องกระทำโดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายซึ่งได้ตราขึ้น ตามวรรคสอง

เจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนอื่นต้องเป็นบุคคลสัญชาติไทย

การให้เงินหรือทรัพย์สินอื่นเพื่ออุดหนุนกิจการหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนอื่นของเอกชน รัฐจะกระทำมิได้

อ้างจาก: รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐/รวมทุกหมวด - wikisource

ประสบการณ์ "เมา" ครั้งแรกในชีวิต

2008-11-30T01:01:00.007+07:00

ภาพ: http://tell.fll.purdue.edu

ก่อนอื่นต้องบอกว่าผมพึ่งจะมาดื่มตอนช่วงทำงาน และถึงดื่มก็เพียงแค่มึนๆ ไม่เคยถึงขนาดเมามาก่อน ครั้งนี้อยากลองของครับ อยากรู้ว่าเวลาเมาแล้วตัวเองจะเป็นยังไง เพราะเคยเห็นแต่สภาพคนอื่นเมารู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง เลยอยากลองครับ

เริ่มต้นที่ด้วยทางชมรมเรานัดสัมนาประจำเดือนที่ฟิวเจอร์ รังสิตครับ เพราะว่ามันมีลานเบียร์ และเป็นวันศุกร์สิ้นเดือนพอดี เลยเป็นโอกาสอันดีที่ทางชมรมจะนัดสัมนากัน ก็ต้องบอกอีกรอบครับ ว่านี้เป็นครั้งแรกที่เข้าแหล่งอโคจรแบบนี้ ถึงฟิวเจอร์ก็เย็นๆ หลังเลิกงาน ประมาณ 1830 ได้เพราะรถติด (ศุกร์สิ้นเดือน) ไปถึงรุ่นพี่ที่ปรึกษาชมรมก็บอกว่าตอนนี้ลานเบียร์ยังไม่เปิดหรอก ต้องโน่น 2000 โน่น ก็เลยไปเดินเล่นกันก่อน แต่ว่าผมกับเพื่อนอยากกินข้าวก่อน เพราะทั้งวันกินไปหน่อยเดียวเองหิวมาก เลยบอกให้พี่แกไปจองโต๊ะล่วงหน้ากันไปก่อน ส่วนผมกับเพื่อนอีก 2 คนขอแยกออกไปหาไรกินกันก่อน

กินข้าวไปซักพักพี่แกก็โทรมาตามเพราะว่าหมดไป 1 ทาวเวอร์แล้ว พอดีว่ากินใกล้เสร็จแล้วก็เลยบอกไปว่าเดี๋ยวตามไป จัดการกับชีวิตตัวเองเรียบร้อย แล้วก็เลยเดินไปที่บริเวณจัดงานสัมนาชมรม(ลานเบียร์นั่นเอง) เพราะว่าอาจจะยังหัวค่ำด้วยมั้งครับ (ประมาณ 2030 ได้) คนเลยยังไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ประมาณ 70% ได้ แต่ครั้งแรกที่เข้าไป "หนวกหูมาก" เพราะว่าที่นั่งค่อนข้างใกล้ลำโพงไปหน่อย ห่างจากลำโพงประมาณ 50 เมตรได้ แต่เปิดกันเต็มที่เล่นเอาหูอื้อไปเลย ไปถึงโต๊ะพี่แกคงรอด้วยล่ะ เพราะว่าเห็นที่โต๊ะ สั่งมา 2 - 3 อย่าง พอไปถึงพี่แกก็สั่งมาอีก 4 - 5 อย่างเลย แต่อยากจะบอกว่าไปกินบุพเฟ่มานะ อิ่มอยู่ อิ่มโคตรๆ เลยด้วย แต่ไม่เป็นไรเสนอมาเราก็สนองให้ :D ระหว่างกินกันก็ถ่ายรูปแล้วส่งให้ ท่านประธานชมรม เพราะท่านประธานชมรมติดอยู่ที่แม่ฮองสอน และไม่มีเครื่องกลับก็เลยต้องค้างอยู่ที่โน่นมา 3 วัน ทางสมาชิกชมรมเลยถ่ายรูปแล้วส่งไปเยาะเย้ยซักหน่อย :D

กินได้ถึง 2200 ได้ก็มีเพื่อนขอตัวกลับไปก่อน ตอนแรกก็คิดว่าคงกินกันอีกแป๋บก็คงกลับแล้วแต่ผิดคาดครับพี่น้อง เพราะพี่แกสายแข็งยังนั่งอยู่ต่อ แล้วได้ยินไม่รู้ใครบอก แต่ว่าในโต๊ะนี่ล่ะบอกว่ารีบกลับทำไมมันเลิกเที่ยงคืน เอาแล้วไง แววเมามาแล้วไง แต่ไม่เป็นไรวันนี้ตั้งใจมาเมาอยู่แล้วก็เลยกินไปเรื่อยๆ ตอนแรกเริ่มกินทีล่ะ 1/4 แก้ว แล้วค่อยๆ เป็น 1/2 จนสุดท้ายจำได้ว่ายกชนแก้วกันแล้วกระดกรวดเดียวหมดเลย (นี่ขนาดตูไม่เคยกินนะนี่) ในที่สุดก็กินกันยาวยันลานเบียร์ปิดจริงๆ ด้วย แต่ไม่ได้อยู่ช่วยเขาเก็บลานหรอกนะครับ วงสุดท้ายเลิกได้สักแป๋บนึงก็เดินออกเลย ตอนกลับก็ยังดีหน่อยที่กลับกัน 3 คน เมา 2 ผมกับเพื่อนอีกคน ส่วนเพื่อนอีกคนไม่ค่อยเมาเท่าไหร่ ก็เลยนั่งหน้าบอกทางแท็กซี่ได้ แต่ผมต้องลงคนสุดท้ายครับ แต่ยังดีที่ยังบอกทางแท็กซี่ไปถึงห้องได้ กว่าจะถึงห้องได้เล่นเอาแถบตาย เพราะว่าห้องผมอยู่ชั่น 5 ไม่มีลิฟต์ ต้องเดินขึ้นบันได ไอ้เหนื่อยนี่ไม่เหนือยเลยนะครับ แต่ว่าที่มันลำบากคือทรงตัวไม่อยู่ รู้สึกว่าพอลงแท็กซี่แล้วเหมือนอาการเมามันจะหนักกว่าตอนขึ้นรถอีก ทั้งเดินเซ ขาก็อ่อนไม่มีแรงเลย ตอนเดินเข้าห้องแล้วปิดประตู จำได้ว่ารู้สึกโล่งมาเหมือนไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว ตอนี่เมาหนักที่รู้สึกจะตอนที่อยู่ในห้องน้ำ เพราะว่ายืนอาบไม่ได้จริงๆ เพราะทรงตัวไม่ไหวครับผม นั่งอาบมันซะงั้น ขนาดนั่งนี่ยังทรงตัวไม่ไหวเหมือนกัน เผลอนอนไป 2 - 3 รอบ (อนาถตัวเองจริงๆ) แต่อย่างน้อยก็ยังอาบน้ำก่อนกลับมานอนล่ะฟร่ะ

วันรุ่งขึ้น ตื่นตอน 0700 โมง อยากนอนตื่นสายๆ แต่ว่ามันจะตื่นแบบนี้ตลอด เบื่อตัวเองจริงๆ ตื่นมาก็มึนๆ เล็กน้อย แต่ปวดหัวมากกว่า ไปอาบน้ำแล้วก็มาเปิดการ์ตูนดู แบบหลับๆ ตื่นๆ เพราะตอนนั้นคิดว่าถ้าหลับแล้วอาการมันน่าจะดีขึ้น แล้วก็จริงเพราะว่าหลับๆ ตื่นๆ เหมือนว่าถ้าลืมตาแล้วโงหัวขึ้นมาเมื่อไหร่ มันจะมึนหัวทันที ก็เลยนอนหลับตาฟังการ์ตูนซะงั้น

สภาพตอนเมา: ตอนนั้นมันสนุกดีน้อ ไม่รู้ว่าเพราะมีเพลงด้วยหรือเปล่า แต่รู้สึกว่าเมาแล้วโวยวายครับ เพลงอะไรมาก็ร้องตามมันหมดซะงั้น แต่อย่างน้อยก็ยังรู้สึกตัวตลอด แค่มันควบคุมตัวเองไม่ได้เรื่องการทรงตัว ภาวะตรรกะลดลงอย่างเห็นได้ชัดเจน แต่ตอนนั้นจำได้ว่าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเข้า search.twitter.com จะดูว่าใครพูดถึงบ้างหรือเปล่า เฮอะๆ มันอยู่ในสายเลือดแล้ว

ทำไมถึงอยากเมา: ก่อนอื่นอย่างที่บอกครับ ไม่เคยกินมาก่อน ยิ่งตอนเรียนนี่ไม่แตะเลย แต่ว่าพอมาทำงานก็เริ่มกินบ้างนิดหน่อย ไม่ได้ถึงขนาดเมา แค่มึนๆ ตอนนี้ก็เลยอยากเมาซะหน่อย อยากรู้ว่าตัวเองเป็นยังไงบ้าง แล้วอีกอย่างเราก็กินกับคนรู้จัก ไม่ไกลบ้านเท่าไหร่ก็เลยโอเค

สรุปแล้วผมว่านะครับ การที่เราไม่กินเหล้าก็ไม่แปลก แต่บางครั้งในชีวิตจริงอาจจะหนีไม่ได้จริงๆ แค่ลองให้รู้ แต่ไม่ได้ลองเพื่อให้ติดก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนะครับ เพราะชีวิตเรามันเลือกอย่างที่เราชอบไม่ได้ตลอดหรอกนะครับ ทำเรื่องที่เราไม่ชอบไว้ซะบ้าง ชีวิตจะได้มีรสชาด :D

blog ของกระผม

2008-11-25T14:52:00.019+07:00

blog นี้ก็เขียนมานานแล้วเหมือนกัน ตอนแรกว่าจะเอาไว้ note เรื่องงาน แต่ว่าตอนนี้เอาไว้ระบายครับ สารพัดเรื่องเลย เคยคิดจะเอาโฆษณาลง ตอนช่วง adsense มีภาษาไทยใหม่ๆ (ทำแล้วด้วย) หรือว่าเอาปุ่มบริจาคลง แต่ว่าก็ละอายแก่ใจ เพราะไม่ได้ blog นี้ไม่ได้สร้างประโยชน์ให้ใครสักหน่อย (นอกจากผมเอง) อาศัยเขียนเอามัน เขียนเอาฮา (ถ้ามันจะฮา) ก็เลยไม่ได้คิดจะหารายได้จากที่นี่ (เพราะคิดว่าถึงจะหาก็คงไม่ได้อยู่ดี :P) แต่ถ้าบาง entry มีประโยชน์ อยากใช้ก็ไม่ว่าเลยครับ

แต่ถึงยังไงก็ขอใส่ลิขสิทธิ์ไว้สักหน่อยพอเป็นพิธี บทความนี้ของสงวนสิทธิ์ไม่ให้นำเอาไปใช้เชิงพานิชย์ และถ้านำไปใช้ต่อก็ขอให้ใช้ลิขสิทธิ์ในแบบเดียวกัน ส่วนการอ้างถึงผมยกสิทธิ์นี้ให้ผู้ที่นำเอาไปใช้ เมื่อไม่ได้ละเมิดข้อตกลงข้างต้น

ไม่ชอบ "เทพ"

2008-11-25T12:37:00.013+07:00

ภาพ: http://nadesign.net

เคยไหมครับ อ่านกระทู้ถาม-ตอบ แล้วจะเห็นคนตั้งกระทู้ถามหา "เทพ" เทพโน่น เทพนี่ เข้าใจอยู่ว่าต้องการหาคนที่เก่งเรื่องนั้นจริงๆ พอดูแล้วบางปัญหามันก็ไม่ได้ใหญ่มากมายอะไร เป็นแค่ "เส้นผมบังภูเขา" นิดเดียว ใช้เวลากับมันสักนิดก็เจอคำตอบแล้ว

บางคนก็ไม่ได้คิดมากเรื่องการใช้คำพูดนะครับ แต่สำหรับผมเนี้ยะ ค่อนข้างให้ความสำคัญกับมันมากเลยทีเดียว(โรคจิตรส่วนตัว ส่วน blog นี้คนอ่านน้อย ถือเป็นข้อยกเว้น 555+) ยิ่งเป็นข้อความที่เผยแพร่ให้คนเยอะๆ ได้อ่านแล้ว ยิ่งต้องปราณีในการใช้มากกว่าปกติ เพราะฉะนั้นถ้าเจอกระทู้ประมาณนี้ ผมก็เลยไม่กล้าตอบ เพราะไอ้กระผมไม่ใช่ "เทพ" เป็นได้อย่างมากก็แค่ "เทพเป็ด"(ทำได้ทุกอย่าง แต่ทำไม่เป็นเลยซักอย่าง) ก็เลยเลี่ยงๆ ที่จะบอกกระทู้ประเภทนี้ ปล่อยให้ "เทพ" ตัวจริงเขามาตอบดีกว่า อย่างมากก็เข้าไปอ่านแล้วซึมซับเอาความเป็น "เทพ" ออกมา :D

BOYdPOD the short film หนังสั้นที่รอคอย

2008-11-24T00:11:00.009+07:00

วันนี้พึ่งรู้ว่ามีแจกบัตรฟรีกันอีกแล้ว แล้วเป็นบัตรหนังที่อยากดูมากเรื่องหนึ่งซะด้วย เสียดายอย่างแรงครับ เพราะว่าส่วนตัวคลั่งพี่บอยด์อยู่แล้ว แล้วยิ่งเป็นอัลบั้ม BITTERSWEET นี่ด้วย เพราะเคยได้ยินพี่บอยด์ ให้สัมภาษณ์ใน true บอกว่าจะเอาเพลงในอัลบั้มไปทำหนังสั้น ซื้อตอนแรกก็คิดว่าจะเป็น MV ของพี่เขา แต่ว่าก็ผิดคาดครับเป็นหนังสั้นจริงๆ ที่รู้เพราะว่าได้เห็นตัวอย่างในโรงหนัง ตอนที่เห็นครั้งแรกดีใจมากเลยครับ เพราะว่ามีคนมาช่วยเราทำให้ความคิดเกี่ยวกับเพลงของพี่บอยด์ เป็นตัวเป็นตนซักที

แต่ข่าวร้ายที่พึ่งเจอก็คือ มีรอบฉายอยู่ 3 รอบ (ข้อมูล: majorcineplex.com) ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเหลือรอบฉายหรือเปล่า ตอนนี้ก็ไม่ใหม่เข้าไปจองซะด้วยดิ จะให้จอง 24/7 ซะหน่อยก็ไม่ได้ พรุ่งนี้เลยต้องไปลุ้นดูว่า ที่ เอสพลานาส จะมีเหลือให้เราหรือเปล่า แต่คาดว่าคงไม่เหลือแน่นอน ไม่ได้ตุ๊กตาก็ไม่เป็นไร นั่งเกาอี้เสริมก็ยอมครับงานนี้

Update: ตอนนี้โรงสุดท้ายที่ฉายคนเต็มไปเรียบร้อยแล้ว อดดูตามระเบียบ

"ช. ช้าง" ของเรา

2008-11-22T20:38:00.005+07:00

จากที่เคยเขียนเรื่อง @chanwit ขอความช่วยเหลือพอร์ตฟอนต์ เพื่อจะได้ส่งไปให้ google เอาใส่ไว้ใน core ของ Android คราวก่อน ตอนนี้ก็วาดเสร็จกันไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะครับ เท่าที่เห็นมีคนมาช่วยเยอะเหมือนกัน มีทั้งที่คิดอยากจะทำ แต่พึ่งเริ่มใช้ InkScape เลยไม่ค่อยถนัด ทำเสร็จแล้วแต่ผิดฟอนต์ หรือว่าทำออกมาแล้วไม่ดียังไง อย่างน้อยแค่คิดที่จะช่วย แต่ไม่ได้ลงมือทำ ผมก็ดีใจแล้วครับ เพราะคุณก็คือหนึ่งในทีมที่ช่วยสร้างภาษาไทยสำหรับ Android ให้คนไทยใช้นะครับ
ตอนนี้เข้าใจว่าเหลือแค่ทางเรา review ซ้ำอีกรอบ แล้วส่งให้ google เอาไป bundle ไว้ใน core ของ Android อีกทีก็เรียบร้อยแล้วครับ

When I meet the "20th Century Boys"

2008-11-20T19:10:00.013+07:00

ภาพ: http://keng.ws

ภาพ: http://lamduanjazz.exteen.com

ว่าจะเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่วันที่ไปดูแล้ว แต่จำได้ว่าคืนที่กลับมาถึงห้องก็ดึกมากแล้ว เลยหลับไปก่อนแล้ว อีกอย่างตอนนั้นคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะเขียนยังไง ไม่ให้สปอยด์หนัง เพราะว่าตอนนี้หนังพึ่งเข้า เลยไม่อยากให้คนอ่านที่คิคจะไปดูเสียอารมณ์ (แต่ว่าก็ไม่ค่อยมีคนอ่าน blog กระผมมากเท่าไหร่นี่หว่า คิดมากซะงั้น :P)

พอดีว่าได้บัตรมาฟรีครับ ไปดูหนังฟรี ดูก่อนฉาย แถมได้เสื้อฟรีอีก ชอบบ ตอนแรกคิดว่าจะได้ไปดูคนเดียวเหมือนกัน แต่พอเห็นรายชื่อที่ประกาศก็โล่งหน่อย มีพี่ที่ทำงานไปด้วย (อุตส่าห์กล่อมตั้งนาน แต่พี่แกก็อย่างดูอยู่เหมือนกัน) เลยอาศัยรถไปด้วย พอดีว่า @celerachan ไม่มีรถไปก็เลยขอพี่เขาเอาติดรถไปด้วยกัน วันนั้นก็เลยได้นั่งรถไป กับลูกสาวกำนันซะงั้น :D

หนังเริ่มตอน สองทุ่มกว่า เดินเข้าไปในโรงก็โอ้ว แม่เจ้าาา โรงใหญ่มาก (โรง 13 เมเจอร์รัชโยธิน มี 2 ชั้นด้วย) ไอ้เราก็นั่งอยู่แถว J ชั้นล่าง ก่อนหนังฉายก็โฆษณา ตอนแรกก็คิดว่าจะไม่มี เพราะเป็นรอบไม่ปกติ แต่จนแล้วจนรอด ก็ได้ดูโฆษณาเป็นปกติ ก่อนดูก็นั่งทำอยู่แป๋บเพราะว่าไม่เคยอ่านการ์ตูนเรื่องนี้จริงๆ อย่างมากก็ได้แค่มีพี่ที่ทำงานเล่าให้ฟัง แต่ก็ไม่คิดที่จะหาเรื่องย่ออ่าน เพราะว่ากลัวอ่านไปแล้วมันต้องตั้งความหวัง แล้วรู้แนวเรื่อง กลัวจะทำให้ผิดหวังกับตัวหนัง และอีกอย่างก็คือรู้ว่าเป็นทีมสร้างเดียวกันกับ Death Note เลยอุ่นใจไปเปราะหนึ่ง แต่งานนี้ยังไงก็ต้องตั้งอกตั้งใจ ดูหนังเอาเป็นเอาตายกันเลยทีเดียว พอหนังเริ่มฉายก็มีโลโก้เดียวกับ โดเรม่อน ยังแอบคิดว่าถ้าโลโก้หายไปจะมีเพลงธีม โดเรม่อนขึ้นมาหรือเปล่า :P พอหนังเริ่มก็เอาแล้ว โดนแล้วไง ภาษาญี่ปุ่นมากันเต็มโรงเลย เป็นว่าเรื่องนี้ไปนั่งอ่าน subtitle เพราะว่าหนังที่เอามาฉายเป็น ซาวแทรกค์ ก็เลยได้โอกาสทวนภาษาญี่ปุ่น เข้าใจอยู่ประมาณ 15% ของเรื่อง

หนังยาวประมาณ 3 ชั่วโมงครับ พอดูหนังจบ ถ้าหากคิดในมุมมองของคนที่ไม่เคยอ่าน (และจะพูดในมุมมองของคนที่ไม่เคยอ่าน) ที่มีความรู้เกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องนี้แค่ว่า มันเป็นเรื่องของหายนะที่เกิดขึ้นจริง ตามหนังสือการ์ตูนที่ "เคนจิ" วาดไว้ตอนเด็ก ผมว่า ผมอิ่มนะ อิ่มกับตัวเรื่องที่หนังถ่ายทอดออกมาให้เห็นได้ชัดที่เดียว แต่ต้องเตือนไว้ก่อนว่า ห้ามรับโทรศัพท์ ห้ามหันไปเม้าท์กับเพื่อน หรือว่าตั้งใจแตะเก้าอี้คนข้างหน้านะครับ ไม่เช่นนั้น อาจจะพลาดส่วนสำคัญของหนังไปเลยทีเดียว พอดูหนังจบ สิ่งแรกที่นึกเลยก็คือ อยากไปหาหนังสือการ์ตูนมาอ่านมากก อันนี้อยากได้ส่วนตัว และอีกอย่างเท่าที่อ่านดูในบล็อกของคนที่ไปงาน มีบางคนบอกว่าโดนตัดจากการ์ตูนไปพอสมควร แต่โดยรวมๆ แล้ว หนังก็ยังรักษาเนื้อเรื่องได้สมบูรณ์ ไม่ได้หายไปจนไม่เหลือเยื้อใยต่อกัน :D

รวมๆ แล้ว หนังเรื่องนี้น่าดูครับ ไม่ได้ดูยากมากนัก แค่ตั้งใจดูก็พอ

แล้ว มาเล่นกันนะครับ

คะแนน: 8/10

ปล. ขอบคุณ @iwhale, @OaddybeinG และทีมงาน kapook.com ท่านครับ :D

มาวาดฟอนต์กัน

2008-11-18T11:27:00.005+07:00

วันนี้เห็น tweet ของ @chanwit เรื่องขอความช่วยเหลือเรื่องวาดฟอนต์ภาษาไทย เพื่อจะนำไป bundle ใน core ของ Android เลย ตอนแรกเห็นว่าจะเอา font ภาษาไทยที่มีอยู่แล้ว แต่เนื่องจากติดปัญหาลิขสิทธิ์ที่ไม่ตรงกัน (Android ใช้ Apache License ส่วนที่จะเอามาใช้เป็น GPL) เลยต้องขอความร่วมมือคัดลอกฟอนต์ขึ้นมาใหม่ ถ้าใครสนใจช่วยก็เชิญได้นะครับ :D ช่วยๆ กันเพื่อภาษาไทย รายละเอียดติดตามได้ที่ droidsans ครับ

ข้อมูลเพิ่มเติม :
- droidsans.com :: มาพอร์ตฟอนต์กันเถอะครับ
- Project Host :: http://code.google.com/p/thai-droidsans/

สวัสดี ไอโฟน 2 :: The iPhone you've been waiting for

2008-11-17T21:29:00.009+07:00

เป็นข่าวครึกโครม + ทำให้คนไทยตื่นเต้น กันอยู่พักใหญ่แล้ว กับข่าวการเข้ามา "อย่างเป็นทางการ" ของ iPhone ที่ในช่วงแรกก็มีข่าวไปในทางที่ว่า true กับ dtac จะเป็นผู้ที่ได้สิทธิ์การขาย iPhone จนกระทั้งถึงวันนี้ ก็เป็นที่แน่ชัดแล้วว่า มีเพียง true ที่ได้สิทธิ์นี้แต่เพียงผู้เดียว (ขณะที่เขียน) ซึ่ง true เองก็เริ่มประชาสัมพันธ์เรื่องนี้ เพื่อกวนกระแสไปบ้างแล้ว (iPhone at true coffee โดย @ipats)

true + iPhone (http://www.truemove.com/iphone/)
โดย http://www.computerchiangmai.com

ถึงวันนี้ก็มีเรื่องที่อยากรู้อยู่ 2 - 3 เรื่องก็คือ ราคาเครื่อง น่าจะอยู่ซักราวๆ 15,000 ซึ่งเป็นที่แน่นอน ว่าจะติดสัญญาไประยะหนึ่ง และรวมทั้งค่าบริการรายเดือนที่ระบุในสัญญา ซึ่งผมกำลังมองว่า สัญญาที่จะทำกับ true จะเป็นตัวแปรสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จะทำให้คนไทย ใช้ หรือว่า เลิกใช้ iPhone ที่ true จัดจำหน่าย ซึ่งโดยส่วนตัวผมคิดว่า true น่าจะใช้สัญญาที่จ่ายรายเดือนไม่มากนัก แต่ระยะเวลานานขึ้น เพราะ true เองก็ถือข้อมูลผู้ใช้อยู่ไม่ใช่น้อย การหาค่าบริการรายเดือนที่ผู้ใช้มีความสุขในการจ่าย คงไม่ใช่เรื่องยากมากนัก ถ้าทุกอย่างลงตัว บรรดาพ่อค้าหน้าเลือดแถวๆ แหล่งขายไอโฟน กลางเมืองหลวง คงได้หมดเนื้อหมดตัวกันเป็นทิวแถว (เท่าที่รู้มา ร้านโทรศัพท์ จะได้กำไรจากการขายประมาณ เครื่องละ 20% - 30% เป็นอย่างน้อย) เพราะต่อให้ราคาแพงกว่าเครื่องแถวนั้น แต่รูปแบบประกันของ Apple ที่เปลี่ยนเครื่องใหม่ได้เลยถ้าเครื่องมีปัญหา ผมว่าแค่นี้ก็กินขาดแล้วนะครับ

ปล. ท่านศาสดา มองเห็นประเทศไทยแล้ว

TODAY - Angela Aki :: ติด iPod ไว้ไม่เสียหลาย

2008-11-16T11:17:00.007+07:00

ความจริงได้ CD แผ่นนี้มานานมากแล้ว ตอนนั้นจำได้ว่าไปเดิน B2S แล้วอารมณ์อยากฟังเพลงญี่ปุ่น เดินไปเดินมาก็เห็น CD แผ่นนี้อยู่บนแผง โอ้ว เห็นปกก็โดนเลยครับ เป็นผู้หญิงที่เท่ห์มากกก ก็เลยสอยมาซะ
ฟังครั้งแรกก็เฉยๆ นะครับ เพราะว่าเพลงส่วนใหญ่เป็นภาษาญี่ปุ่น ก็เลยไม่ค่อยเข้าใจความหมายเท่าไหร่ จับได้ยู่ไม่ถึง 10% เท่าที่ความรู้ภาษาญี่ปุ่นของผมเอื้ออำนวย แต่ว่าพอฟังไปซักพัก ก็ชอบอยู่หลายเพลงเหมือนกัน โดยเฉพาะ Silent girl ตอนที่เขียนนี่ก็เห็น MV เพลง Home ของ Aki ใน YouTube ทำให้อยากได้ CD อีกแล้ว

รวมๆ แล้วอัลบั้มนี้จะออกไปทาง j-pop ที่เป็นแบบฟังสบายๆ ไม่ได้หนัก หรือว่าเป็นเพลงแนววัยรุ่นเท่าไหร่นัก ประมาณว่าออกมาเอาใจคน 25+

Are you an Android?

2008-11-15T23:15:00.005+07:00

วันนี้พึ่งรู้ว่า Android มีเครื่องหิ้วมาในไทยแล้ว (สถานที่ซื้อ ก็ขอละไว้ในฐานที่เข้าใจแล้ว) งานนี้ก็มีหลายคนตื่นเต้นอยู่เหมือนกัน เพราะเขียนโปรแกรมบน emulator มานาน งานนี้มีของจริง ให้ทำพังจริงๆ แบบไม่มีแสตนอิน ใช้กันแล้ว ผมเองก็ต้องยอมรับก่อนว่าเคยเขียนลองเขียนโปรแกรมบน Android แล้วเหมือนกัน แต่ด้วยงานที่ไม่ได้เกี่ยวข้อง สุดท้ายก็ต้องพับความอยากลงกล่องไป

ตอนนี้ก็เลยมาคิดเรื่องโปรเจ็คที่ไปรู้มา เพราะว่าเขาต้องการเขียน App บน iPhone เลยต้องซื้อ iMac (รุ่น Top - ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันจำเป็นต้องซื้อรุ่นนี้หรือเปล่า) + iPhone (jailbreak - เพราะที่นี่คือประเทศไทย) อืมมม ครั้งแรกที่รู้ อึ้งครับ ไม่รู้ว่า เขาจะรู้หรือเปล่าว่า ต้องเอา app ที่เขียน ขึ้นบน App Store เพื่อกระจายให้เครื่องอื่นๆ แล้วถ้า Apple ไม่ยอมล่ะก็ งานนี้มีพังครับพี่น้อง แต่เห็นเขาเก่งแบบนี้ คงทำได้อยู่ แต่อันนี้เป็นเรื่องของเขาครับ ไม่สามารถไปเปลี่ยนแปลงอะไรได้ เพราะตอนที่เขียนนี่ของมาครบแล้ว เหลือแต่ไปทะเลาะกับ Apple ต่อกันเอาเอง แล้วถ้าเกิดทุกอย่างเรียบร้อยไม่มีปัญหา ตอนที่กระจาย app นี้ออกไป ไม่อยากจะนึกเลยว่าคนจะคิดยังไงกับองค์กร ไอ้กระผมทำได้แค่กระซิบไปเบาๆ + แค่สงสัยส่วนตัวว่า ทำไมไม่ใช้ Android น้า หรือว่ามันไม่เท่ห์ มันไม่หรู่เท่า iPhone (ในความรู้สึกของพี่แก)

คิดอยู่เหมือนกันว่า มือถือเครื่องต่อไปจะเป็นอะไรดี iPhone หรือว่า G1 ดี (พูดเหมือนคนมีฐานะอีกแล้ว) เพราะยังไงผมก็เป็นแฟนทั้ง iPhone และ Android อยู่แล้ว :D

ปล. ตอนแรกกะว่าจะเขียนสั้นๆ ดันยาวซะงั้น แล้วกลายเป็น blog บ่นได้ไงหว่า ไม่รู้ ไม่ชี้เราเลยตามเลย :P

ไปดูหนังกันเถอะ "เพื่อน"

2008-11-14T13:19:00.011+07:00

ต้องออกตัวก่อนว่า ผมมีเคยอ่านการ์ตูนเรื่องนี้มาก่อนในชีวิต เพราะพึ่งรู้จักหนังสือการ์ตูนที่ไม่ใช้ ขายหัวเราะ หรือว่ามหาสนุก ตอนอยู่ มหา'ลัย ปี 3 (ก็ไอ้กระผมมันเด็ก ชนบทนี่หว่า เฮอะๆ) ก็เลยมีความรู้เกี่ยวกับเรื่อง 20th Century Boys น้อยมาก เคยเห็นอยู่ใน wiki เหมือนกัน แต่เห็นเนื้อหาแล้วตาลาย กลัวจะเป็นแบบ Death Note ที่ตอนแรกแค่ได้ยินแต่ "เพื่อน" มาคุยกัน ก็ไม่ได้สนใจ จนได้อ่านจริงๆ ก็ตอนทำงานแล้วนี่ล่ะครับ วางไม่ลงเลย อ่านรวดเดียวจบ (วันล่ะเล่ม :D) ตอนนี้ว่าจะอ่านเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน แต่ก็กลัวซ้ำรอย เดิมอีก แล้วอีกอย่างยิ่งงานยุ่งๆ อยู่ กลัวจะโดนทั่นหัวหน้าจะได้แจกซองผ้าป่าซะ

แต่ที่ทำให้สนใจเรื่องนี้ก็เพราะว่า สัญลักษณ์ ข้างบน (คิดว่าผมเป็นพวกบ้าสัญลักษณ์) ดูมันเท่ห์ดี แล้วพึ่งรู้มาเมื่อไม่นานนี้ว่า การ์ตูนเรื่องนี้ทำออกมาเป็นภาพยนต์ เตรียมฉายแล้วก็ โอ้วดีมากเลย ไม่ต้องเสียเวลานั่งอ่านเป็นวันๆ รวบรัดตัดตอนดูเอาจากหนังเลยดีกว่า ถึง อาจจะ (โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง "อาจจะ" เท่านั้น) เสียอารมณ์ ในเรื่องของการถ่ายทอดเอาการ์ตูนออกมาไม่สมบูรณ์ แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ของผม เพราะผมยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้มากพอที่จะไปวิจารณ์ได้ (ไม่เหมือนกับ Red Cliff ต้องบอกเลยว่าเรื่องนี้ดูแล้วเสียอารมณ์มาก) แล้วพึ่งรู้มาอีกว่า ทาง kapook.com ได้จัดรายการพิเศษ ดูหนังเรื่องนี้ก่อนฝรั่ง บ่ะ น่าสนๆ (ทีสำคัญได้เสื้อด้วยยยย) ก็เลยสมัครไปซะหน่อย แต่ก็ทำใจอยู่เหมือนกัน เพราะว่าไม่มีดวงทางนี้ด้วย แต่ถ้าใครอยากลอง เข้าไปที่นี่เลยครับ 20thboys.kapook.com (ถ้าได้ขอใบนะครับ แฮะๆ)

เพิ่มเติม:
- 20thboys.kapook.com
- วิกิพีเดีย::ทเวนตี้เซนจูรี่บอย

สวัสดี ไอโฟน

2008-11-13T11:06:00.002+07:00

วันนี้กลับมา อ่านข่าวใน blongnone แล้วถึงกับตกใจ เพราะว่าตอนนี้มีข่าววงในหลุดออกมาผ่าน MxPhone ว่า True ได้รับสิทธิ์ขาย iPhone ในประเทศไทยอย่างเป็นทางการแล้ว ซึ่งเท่าที่รู้คิดว่าตัว True เองก็เหมาะสมอยู่เหมือนกัน ทั้งในเรื่องเครื่อข่ายการสื่อสารที่ครอบคลุม และหลากหลาย มากกว่าทาง dtac ที่เคยเป็นข่าวว่าจะมีสิทธิ์ขาย iPhone อีกราย (ถ้าไม่คิดในเรื่องของประสิทธิภาพของตัวเครือข่าย) ตอนนี้ก็รอลุ้นว่าจะมีเครื่องที่ไม่ติดสัญญาออกมาให้คนแถวนี้กระเป๋าฉีก หรือเปล่า แต่ว่าถึงจะมาก็มาครับ N-Gage (QD Silver edition) กระผมยังไม่พังก็อีกนาน :D

แต่ถึงยังไงก็ตาม ขณะนี้ยังไม่เห็น ธงชาติไทย ในรายการประเทศที่จะมี "ไอโฟน" ของ Apple ครับ

ข่าวอื่นๆ
- Blognone - ทรูมูฟได้สิทธิ์นำเข้า iPhone 3G ในประเทศไทย!
- Positioning - มาแล้ว "ทรูมูฟ" ขาย ไอโฟน
- ไทยรัฐ - 'ทรูมูฟ' เตรียมขาย iPhone 3G ในไทยรายแรก
- ผู้จัดการ - ทรูมูฟพร้อมขาย iPhone 3G ในไทย

ปล. เคยไปเดินดูเครื่องใหม่อยู่เหมือนกัน สงสัยน้อยใจเลยเปิดเครื่องไม่ติดซะงั้น

สวัสดีเมืองไทย เราพูดภาษาไทย

2008-11-11T22:27:00.005+07:00

วันนี้ได้อีเมลของ Apple มาแจ้งเรื่องการเปิดตัวของ Apple Online Store Thailand อย่างเป็นทางการ ตอนช่วงเช้า ก็เริ่มดีใจมากขึ้นไปเรื่อยๆ ว่า ภาษาไทยใน iPod มีแววว่าจะได้ใช้งานเต็มที่กันซักที ไม่ต้องมานั่งดัดแปลงอะไรกันอีกแล้ว ตอนนี้ก็เลยทำให้อยากได้ Product Red ซะจริงๆ

สำหรับคนที่อยากได้ iPhone 3G แบบไม่ต้องหิ้ว + มีประกันจาก Apple ก็เตรียมกระเป๋าฉีกกันได้เลยนะครับ มาแน่ๆ :D

สวัสดีประเทศไทย - Apple Store Thailand

2008-11-10T20:56:00.008+07:00

ถือเป็นข่าวใหญ่อยู่ไม่น้อยเลยที่เดียว สำหรับสาวก Apple เพราะตอนนี้ ศาสดา ได้เล็งเห็นว่ามีประเทศไทยปรากฎอยู่บนแผนที่โลกฉบับ Apple แล้ว เพราะตอนนี้ Apple Store Thailand ได้เปิดอย่างเป็นท่าการแล้ว ส่วนตัวแล้วคิดว่าน่าจะเป็นการยืนยันเรื่องการได้สิทธิ์ขาย iPhone ในไทยของ true และ dtac กลายๆ ส่วนราคาสินค้า ก็ไม่ได้ต่างจากตัวแทนในประเทศมากเท่าไหร่นัก แถมมีบางรายการที่แพงกว่าด้วยซ้ำ อีกทั้งรายการสินค้า ก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่าง จนเป็นที่ดึงดูดให้ซื้อผ่านเว็บมากเท่าไหร่ อาจเพราะเป็นว่ายังไม่ได้เปิดให้บริการอย่างเต็มตัวนัก ถ้าอะไรเข้าที่ เข้าทางมากกว่านี้ คิดว่า Apple คงได้มาปล่อยของให้เราได้กระเป๋าฉีกกันแน่นอน เปิดร้านอย่างเป็นทางการ วันที่ 11 พย. มารับวันลอยกระทงกันเลยทีเดียว ส่วนรายละเอียดจริงๆ ดูเพิ่มเติมได้ที่ Siampod หรือเข้าที่เว็บ Store ได้โดยตรง ครับ

ปล. ต้องขอบคุณพี่กั้ง (@kangg - Siampod) ที่ Tweet มาให้รู้ ไม่งั้นล่ะก็ตกข่าวแน่นอน
ปล. 2 ตอนนี้มีโปรโมชั่นซื้อของช่วงนี้รับเสื้อที่ระลึก (มูลค่า 199 บาท แฮะๆ อันนี้ล้อเล่น) ถึงวันที่ 24 พย. หรือจนกว่าของจะหมด
ปล. 3 ตอนแรกว่าจะเอารูป Banner สีม่วงใน Store ขึ้น แต่ว่าเปลี่ยนใจมาใช้รูปนี้จะดูแรงกว่า :D

ที่มา: store.apple.com/th, siampod.com

ช่วงเห่อ Wii

2008-11-09T22:40:00.008+07:00

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ ได้ยามเสียเงินจนได้ ไปซื้อมาหลังงาน #mashcampbangkok ไปอยู่ครึ่งวัน เพราะว่ามีธุระจริงๆ ขอโทษนะคร้าบบบบ ถึงจะอยู่แค่ครึ่งวัน ก็ได้ไอเดียมาทำโปรเจ็ค @twfit เลยครับ ประมาณว่าจะใช้จิตวิทยาหมู่ ของ cloud ช่วยให้คนลดน้ำหนัก ผ่าน twitter ส่วนชื่อนี่ยังไม่แน่ใจเหมือนกันว่า เป็นชื่อนี้หรือเปล่า เอาเป็นว่าชื่อนี้เป็นชื่อชั่วคราว ภายใต้ โค้ดเนม Psyphon แล้วกันครับ เดี๋ยวเอาไว้เล่าอีกทีตอนที่เตรียมรายละเอียดครบ แล้วดีกว่า ช่วงนี้อยู่ในช่วงหาข้อมูล :D เข้าใจว่าต้องหากันเยอะเลยทีเดียว อย่างน้อยๆ ก็ สถิติ + จิตวิทยา + ข้อมูลโภชนาการ เอาเป็นว่าถ้าเป็นรูปเป็นร่างมากกว่านี้ + มีตัวอย่างให้เล่น ค่อยเอามาเขียนดีกว่าจะได้เห็นภาพ

ส่วนตอนนี้ยอมรับเลยครับว่าเห่อ Wii มากเพราะว่าคงเป็นเกมที่คิดแล้ว คิดอีก และคิดอยู่นานเหมือนกันว่าจะซื้อ อย่างน้อยๆ ก็หาข้อมูลนานกว่าทำหัวข้อจบปี 4 ล่ะกัน :P เกมที่เล่นบ่อยๆ ก็มี Mario Galaxy + Wii Fit + Wii Sport ซึ่งเป็นเกมเป้าหมายที่อยากเล่นอยู่แล้ว และก็ไม่ผิดหวังซะด้วย ส่วนที่ผิดหวังนิดหน่อยก็คือ Okami เพราะว่าควบคุม "พู่กัน" ยากอยู่เหมือนกัน ติดตั้งแต่ด่านแรกๆ ที่ให้วาดดาว นานเหมือนกันกว่าจะได้ แต่ว่าอาจจะเป็นเพราะเป็นมือใหม่ Wii ครับ (เป็นเกมที่ 2 รองจาก Wii Fit ที่ประเดิมเครื่อง) เลยยังไม่ค่อยถนัดกับการใช้งานเท่าไหร่ เหนื่อยมาก กับ Wii Fit แต่ก็ชอบครับ ไม่เบื่อดี เพราะว่าเราเปลี่ยนรูปแบบการ "เล่น" ได้ตลอดเวลา อีกทั้งด้วยรูปแบบของเกมเอง ทำให้เรารู้สึกว่าตอนนี้เราเล่นเกมอยู่จริงๆ มากกว่าที่จะเป็นการตั้งใจออกกำลังกายจริงๆ ส่วนเหงื่อที่ได้ (จนท่วมตัว) ก็เป็นผลพลอยได้เท่านั้น :D

ความจริง มีเกมอื่นๆ ที่อยากเล่นอยู่เยอะเหมือนกัน แต่ว่าช่วงนี้ก็ได้แต่เล่นเกมด้านบนไปก่อน จนกว่าจะเบื่อ

ปล. เพราะว่าเล่น Wii Fit + ไปงาน #mashcampbangkok ก็เลยเกิดความคิด #twfit นี่ล่ะครับ :D
ปล. 2 ตอนนี้กำลังหายืม Wiimote อีกอันมาเล่น We Cheer

ภาพ: www.online-station.net

ความฝันของลูกเป็ด ตอนที่ หนึ่ง

2008-11-09T22:39:00.002+07:00

กาลครั้งหนึ่ง ไม่นานมานี้ ณ ฟาร์มแห่ง หนึ่ง
เป็นของ ตา ยาย คู่ หนึ่ง
ภายในฟาร์ม ก็มีสัตว์อยู่หลายชนิด รวมทั้ง เป็ด ฝูง หนึ่ง
ซึ่งอาจจะดูธรรมดา แต่ก็ไม่ธรรมดา เพราะมีเป็นน้อยอยู่ตัว หนึ่ง
นิสัยแปลกกว่าใครเพื่อน จนได้ชื่อว่า ซน เป็นที่ หนึ่ง

สาเหตุก็เพราะว่า อยู่มาวัน หนึ่ง
เจ้าเป็ดน้อยเกิด หลับไป แล้วฝันอยู่เรื่อง หนึ่ง
ซ้ำไป ซ้ำมา จนเกิดข้อสงสัยในฝันนั้นอยู่พัก หนึ่ง
จนในที่สุดมันก็เอาเรื่องนั้นไปปรึกษากับเป็ดตัว หนึ่ง
เป็ดน้อย "ผมฝันว่า ผมบินได้ ผมฝันว่า ผมบินไปกับ นกตัวใหญ่ๆ ฝูง หนึ่ง"
ดูเหมือนเป็นเรื่องประหลาด เพราะเมื่อได้ยินดังนั้น เจ้าเป็ดอีกตัว ถึงกับอึ้งไปพัก หนึ่ง
เป็ดตัวนั้น "เป็ดอย่างเรา บินได้อย่างมากก็แค่ข้ามเล้า ไม่มีตัวไหนที่บินได้ ดังเจ้าว่าเลยสักตัว หนึ่ง"
เป็ดน้อย เศร้าใจ แต่ก็ไม่ยอมแพ้ อย่างน้อยสักวัน หนึ่ง
เราจะเป็นเป็ดตัวนั้น ตัวที่บินไปกับฝูงนก ไปยังที่ใดที่ หนึ่ง

เป็ดน้อย คิดได้อย่างนั้น ก็เลยตั้งใจว่า ต้องมีวิธีใดวิธี หนึ่ง
ที่จะทำให้เราบินได้ดังใจฝัน ซึ่งภายในวัน หนึ่ง หนึ่ง
เจ้าเป็ดน้อย ก็ได้แต่เฝ้าหาวิธีที่มันจะบินได้เรื่อยมา จนกระทั้งวัน หนึ่ง
มัน คิดว่า มันบินไม่ได้ เพราะปีกของมันสั้นไป เลยต่อปีกของมันออกไปให้ยาวขึ้นอีกหน่อย หนึ่ง
เอาขนเป็ดมาผูก เอาขนไก่มาพัน สุดท้ายก็ได้ปีกใหม่ เจ้าเป็ดน้อยแสนจะภูมิใจ ว่าปีกนี้สวยเป็นที่ หนึ่ง
ว่าแล้วไม่รอช้า กระโดดขึ้นไปบนหลังคาเล้า แล้วกระโดดลงมา ชั่วพริบตา หนึ่ง
ลมแรงๆ ยกมันขึ้นไป หอบมันขึ้นไป ลอยขึ้น ลอยขึ้นไป ห่างไกลออกไปจากฟาร์ม จนเห็นเป็เพียงจุด จุด หนึ่ง

เจ้าเป็ดน้อย แสนจะดีใจ สุขใจ ปลื้มใจ นี่ไง เราก็เป็นเป็ดตัวนั้น ตัว หนึ่ง
ที่ บิน ได้ จนเทียมเทียบกับนกฝูง หนึ่ง

แต่เจ้าเป็ดน้อย ก็ดีใจได้ไม่นาน เพราะมันเริ่มหล่นลง ดิ่งลง ร่วงลง ไปยังป่า ที่ใด ที่ หนึ่ง
แม้ว่าจะพยายาม สักเท่าใด มันก็ยังคงร่วงลง ดิ่งลง หล่นลง ไปยังป่าแห่งนั้น แห่ง หนึ่ง

--- ต่อ ภาค 2 เพราะว่าเหลืออีกนิด หนึ่ง ---

Zend Framework: จัดการ 404

2008-11-05T20:37:00.015+07:00

ช่วงนี้เอา Zend Framework มาใช้นานแล้วเหมือนกัน แต่ว่ายังใช้ประสิทธิภาพของตัว framework ไม่คุ้มเท่าไหร่เลย แต่เท่าที่ใช้มาก็รู้สึกชอบกับ framework ตัวนี้ก็เข้าท่าอยู่ หรือว่าเพราะยังไม่เคยได้ลองใช้ framework ตัวอื่นหรือเปล่าก็ไม่รู้เหมือนกันครับ แต่โดยความรู้สึก ตอนนี้ที่มานั่งคิดๆ ดู ก็เลยสรุปได้ว่า ควรจะเลือกเอา core ของตัวเองขึ้นมาให้ได้ซักอย่าง 2 อย่าง ไม่งั้นมันก็จะเป็นเป็ดเหมือนทุกวันนี้ :D

บ่นอีกแล้ว เอาเป็นว่าเข้าเรื่องเลยดีกว่า จากที่ได้มีโอกาสใช้งาน framework ตัวนี้ เขียนเว็บก็พบว่า ด้วยการทำงานของตัว framework เองจะแบ่งการทำงานออกเป็น 3 ส่วน คือ M - Model, V - View และ C - Controller ซึ่งตอนที่จะพูดถึงนี้ จะพูดในส่วนของ C กับ V เป็นหลัก เพราะว่าเป็นส่วนที่ นักพัฒนาจะได้เจอกับ ผู้ใช้โดยตรง และมีโอกาสที่จะเกิดข้อผิดพลาดจาก การเรียกใช้งานของผู้ใช้ได้สูงเลยทีเดียว ดังนั้น นักพัฒนาที่ดี ควรจะพัฒนาแอ็บพลิเคชั่นให้รองรับกับข้อผิดพลาดดังกล่าว แค่บอกว่ามันผิด แต่ไม่ต้องให้ ผู้ใช้เจอกับ ข้อความผิดพลาดตรงๆ ก็พอแล้ว ซึ่งในตัว framework เองก็มีกระบวนการที่จะเอามาใช้จัดการข้อผิดพลาดนี้แล้ว

ซึ่งกระบวนการทำงานของ framework ก็คือ เมื่อมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้น ในที่นี้ คือ Control (Class) ไม่สามารถเรียก Action (method) ที่อยู่ภายในได้ ก็จะไปเรียก method __call() ขึ้นมาทำงานเป็นลำดับถัดไป

ดังนั้น ผมถึงเลยเพิ่มโค้ดลงไปใน __call() เพื่อดักจับเอา message ไว้ แล้วบังคับให้แสดงผลในแบบที่เราต้องการ แบบนี้ครับ

<?php

class HomeController extends Zendo_Controller_Action
{
public function indexAction() {
// TODO: Add Code Here
}

public function meAction() {
// TODO: Add Code Here
}

public function __call($method, $params) {
// TODO: Add Code Here
}
}
?>

โค้ดด้านบนเป็นหน้าเอาไว้ใช้จัดการหน้า home เช่น ถ้า ผู้ใช้ เรียก http://myweb.com/home function indexAction ก็จะถูกเรียกขึ้นมาเพื่อจัดการข้อมูล และส่งต่อไปยังส่วนแสดงผล ให้ผู้ใช้ได้เห็น และถ้าผู้ใช้เรียกหน้า /home/me meAction ก็จะถูกเรียกขึ้นมาทำหน้าที่ แทน indexAction แต่ในกรณีที่ผู้ใช้เรียก action อื่นๆ ที่ไม่มีอยู่ภายใน Control ข้างต้น Zend ก็จะโยน Exception ออกมา แต่ในที่นี้ ได้เพิ่ม __call() ไปแล้ว ซึ่งจะถูกเรียกโดยอัตโนมัติเมื่อ Control ไม่เจอ Action ที่ผู้ใช้ระบบข้างต้น เช่น หากผู้ใช้เรียก http://myweb.com/home/edit ซึ่ง edit เป็น Action ที่ไม่มีอยู่ภายใน Control home, home จะไปเรียก __call เป็นลำดับต่อไป โดยที่ __call ต้องการพารามิเตอร์ 2 ตัว ซึ่งตาม Api Reference ของ Zend แล้ว __call จะเป็น method ที่เอาไว้ส่งต่อไปยังหน้าเพจอื่นในกรณีที่เกิดปัญหานี้ แต่ผมว่าเอามาใช้แบบนี้ก็ไม่น่าจะผิดกติกาแต่อย่างใดครับ :D

เพิ่มเติม: Zend Framework, API Reference

ตลอนทัวร์ ทำตัวมีฐานะ

2008-11-05T13:03:00.008+07:00

ตอนนี้ก็คิดตกซักที่ เบื่อจริงๆ กับความอยากได้ของตัวเองนี่ พอมีเงินเข้ามาหน่อยก็เก็บไอเดีย อยากใช้เงินขึ้นมาเลยทีเดียว

ก็มีอยู่ 2 อย่าง (ตอนนี้ เวลานี้) คือ MacBook เป็นเครื่อง Notebook เครื่องแรกในชีวิต + Wii ที่อยากเล่น เพราะความอยากเล่น Wii Fit มากกก ด้วยเหตุผลส่วนตัว นิดหน่อย :D

ตอนนี้ก็เลยสรุปได้ซักที่ ว่าจะเอา Wii ก่อน ซึ่ง ที่แน่ๆ ไม่ได้ซื้อเงินสด ยอมโดนรีด 3% เอา แต่ถ้าเกิดฉุกเฉินอะไรก็คิดว่าคงไม่ได้ผลกระทบมากเท่าไหร่ เพราะมีเงินพอที่จะจ่ายอยู่แล้ว เพียงแค่ว่า ยังไม่อยากเอาออกมาตอนนี้ :D

เอาไว้เก็บข้อมูลตอนไปซื้อ แล้วค่อยมาเผยให้ฟังว่าจะเป็นแบบใน บล็อกตอนที่แล้ว (เล่าต่อ: ความน่ากลัวของร้าน Nadz) หรือเปล่า เอาความจริงมาตีแผ่กันเลยว่างั้น :D

เล่าต่อ: ความน่ากลัวของร้าน Nadz

2008-11-04T15:36:00.006+07:00

ตอนนี้นั่งหาข้อมูลเครื่อง Wii อยู่ มีอยู่หลายร้านที่ออกจะดังในวงการ ก็เลยลองพิมพ์ชื่อร้านไป เล่นๆ อยากหาประสบการณ์หน่วยกล้าตายในเน็ตดูซะหน่อย เจอหลายร้านอยู่เหมือนกัน ทั้งดี + ไม่ดี ส่วนร้านนี้เป็นหนึ่งในนั้น อีกทั้งกะว่าจะไปซื้อที่ร้านนี้อยู่พอดี อ่านดูแล้วฮาได้ใจก็เลยขอเก็บไว้ซะหน่อย

ข้อความด้านล่างเอามาจากเว็บไซต์ dvdgameonline.com ซึ่งเขียนโดยคุณ cobra ขอเอามาแปะไว้โดยเอารูปประกอบออกก็แล้วกันครับ (ส่วนใหญ่จะเป็นรูปเจ้าหัวหอม แล้วผมก็ไม่ได้เป็นสมาชิกเลยไม่เห็นรูปที่ว่าครับ) นอกจากนั้นไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด หากต้องการได้อรรถรสของต้นฉบับจริง สามารถเข้าไปอ่านได้ที่ http://www.dvdgameonline.com/forums/index.php?showtopic=43321 ครับ

ที่น่ากลัวเนี่ยไม่ใช่ ราคาสินค้า หรือการบริการ นะครับ (ร้านดีจริงใจอยู่แล้ว

แต่เป็นบรรยากาศบริเวณรอบ ๆ ออฟฟิศมากกว่า บอกเลยครับว่าหลอน มาก ๆ

ที่ ตึก ITF อยู่แถว ๆ สีลม ดูจากที่ตั้งแล้วก็ไม่น่าจะเปลี่ยวอะไรมากมายนะ ทางเข้าตึกก็ต้องเข้าทางซอยข้าง ๆ แต่ดีหน่อยที่ รปภ. เพียบดูน่าอบอุ่นดี

ไอ้ เราก็เพิ่งเข้าไปครั้งแรกก็เห็นลิฟท์ แล้วก็ดูไฮโซดีแหะ ไม่น่ากลัว ๆ พอลิฟเปิดมาก็เจอ รปภ ในลิฟอีกคน อืม..ดูแล้วก็ดีแหะรักษาความปลอดภัยได้ทั่วถึง ก็เข้าไปในลิฟท์กดชั้น 9 เห็นลิฟท์มี 30 กว่า ๆ ชั้นแนะ พอลิฟท์เปิดที่ชั้น 9 ผมก้าวออกไปก็แทบจะกระโดดกลับลิฟท์ทันที

คิดว่ามาผิดชั้นแต่พอเข้ามา ดูในลิฟท์ มันก็ชั้น 9 นี่หว่า.. คนในลิฟท์ถามด้วยความหวังดีว่า "จะไปชั้นไหนครับ" ผมบอกว่า "ชั้น 9 ครับ" เค้าก็ตอบว่า "นี่แหละครับชั้น 9" ..... อ่อ ตูมาไม่ผิดแน่

แต่ คับ....แต่ บรรยากาศแรกพบไม่ประทับใจวัยรุ่นเลย มันผิดกับด้านล่างมาก ๆ ที่ชั้นนี้มันเหมือนกับ เอ่อ....เอ่อ..............................

จะ เรียกอะไรดีละ เหมือนห้องเช่าละกันนะครับ มืด ๆ ทึบ ๆ (แหม...ถ้ามีซอมบี้ละก็ผมก็ Leon แล้วละครับในตอนนั้น) ผมก็เดินดุ่ม ๆ ไปเจอทางแยก ซ้าย ขวา ผมเลือกเลี้ยวขวามครับ พยายามหาร้าน Nadz แต่ก็ไม่พอเจอแต่ประการใด คิดว่าคงมาผิดแล้วมั้งตูพอกำลังจะเดินกลับ มีคนเปิดประตูออกมา มองผมด้วยท่าทางเป็นมิตร แล้วถามว่า "มาหาร้านเกมส์ใช่ใหมครับ " เค้าก็บอกว่าให้เลี้ยวซ้ายห้องแรกสุด โอ้พระเจ้าในที่สุดผมก็มาไม่ผิดครับ 2

แต่พอเดินไปถึงเลี้ยวซ้ายห้องแรก ก็ตะลึงครับ ภาพที่เห็นมันสุดจะบรรยาย มันทำลายทุกความหวังของผมเลยครับ (ร้ายแรงมากนะเนี่ย .......... ผมเจอ ...................เจอ.....................................เจอประตูบาน เหล็กครับ!!! ปิดสนิทแนบพื้นไม่มีรูให้แมลงสาบวิ่งผ่านเลยซักตัว แถมยังแปะข้อความที่ผมเกลียดที่สุดเวลาเดินไปทางไปตามสถานที่ ที่ตั้งใจจะไป ข้อความนั้นคือ "วันนี้ร้านหยุด 1 วัน"

เศร้าครับ เศร้ามั่ก ๆ สรุปคือวันนั้นก็ต้องนั่ง Taxi ไปสะพานเหล็ก ไปร้าน Time จนได้

ป.ล. ฝากถึงร้าน Nadz ด้วยนะครับ ถ้าเปลี่ยนที่ตั้งร้านได้ ควรพิจรณาอย่างแรงเลยนะครับ :aha:

(ข้อความที่โพสมานี้ไม่ได้มีเจตนาจะหมิ่นประมาท บุคคล สถานที่ใด ๆ ทั้งสิ้นนะครับ เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวมาเล่าสู่กันฟังครับ)

ขอบคุณครับ

โดย : cobra
ที่มา : http://www.dvdgameonline.com/forums/index.php?showuser=8799

Google Maps Api: ซ่อนไม่ได้

2008-11-03T15:33:00.006+07:00

บันทึกการใช้งาน

ตอนนี้ต้องการเอา Google Maps มาใช้กับงานที่ทำ แต่พอดีใช้งานไปแล้วก็เจอทีหลังว่า ใช้กับ Modalbox ไม่ได้ (เป็น javascript libs. ที่ใช้แสดงผล แบบเดียวกับ lightbox) อันนี้เพราะว่า ให้ Modalbox แสดงผลจาก div ที่ซ่อนอยู่ (display: none) ก็เลยได้ทะเลาะกับ Google Maps ตั้งนาน แต่พอกำหนดให้มันแสดงผลแบบธรรมดาไม่ได้ซ่อนไว้ก็จะกลายเป็น เหมือนกับ Google Static Maps ไปซะงั้น อันนี้ก็เลยเข้าใจได้ 2 สาเหตุดว่าจะมาตัว Modalbox เองที่ไม่รองรับการทำงาน ของ Google Maps หรืออีกอย่างหนึ่งก็คือ Google Maps ไม่แสดงผลใน บริเวณที่เคยมีการซ่อนเอาไว้ก่อน

บันทึกเพิ่มเต็ม

สาเหตุที่ไม่ได้เป็นเพราะตัวคาดว่าน่าจะเป็นเพราะตัว Modalbox เพราะว่า ผมลองให้มันแสดงผลได้แล้วแต่กลายเป็น รูป เหมือน Google Static Maps แทนที่จะเป็นแผนที่ปกติครับ

Million Ways to Mac Part IV: Why Mac?

2008-11-03T11:34:00.010+07:00

อยากได้ mac มาก็นาน แต่ว่ายังไม่เคยมาลองนั่งคิดดูเลยว่าทำไมถึงอยากได้ ว่าจะลองทำแบบนี้ดูตั้งนานแล้วเหมือนกัน เริ่มเลยดีกว่า

ทำไมถึงอยากได้ mac : ความจริงมันเป็น "ความอยาก" ส่วนตัว + เคยได้ลองใช้แล้วรู้สึกชอบมากกว่า Notebook ตัวอื่น อันนี้อาจจะเป็นโชคดีของผมด้วยก็ได้ครับที่มีโอกาสได้ลองใช้ Notebook อยู่หลายเครื่องอยู่ (Fujitsu, Lenovo, MacBook) แต่ละยี่ห้อ ต่างก็มีข้อดี ข้อเสียต่างกันไป ซึ่งผมว่าเรื่องพวกนี้มันเป็นเอกลักษณ์ ของตัวยี่ห้อเองมากกว่า ซึ่งเขาก็พยายามที่จะชูเอาจุดเด่นมากลบจุดด้อยของตัวเองอยู่แล้ว จากที่ใช้มา ผมคิดว่า "แมค ไม่ใช่เครื่องที่ดีที่สุด แต่ว่าเป็นเครื่องที่ผม ชอบที่สุด" เพราะแมคก็ไม่ได้ดีไปซะทุกเรื่อง เช่น เรื่องความทนทาน อันนี้ผมเซ็งตอน MacBook ตัวเก่าที่เป็นพลาสติกมาก ที่ยังไม่ซื้อ ตอนนั้น เพราะว่าเรื่องรอยร้าวของเครื่องนี่ล่ะครับ ทั้งเห็นรูปในเน็ต และได้เจอกับตัวเอง ช่วงนั้นก็เลยได้แต่ ยับยั้งชั่งใจ อยู่ว่า ถ้าซื้อมาแล้ว ต้องเตรียมตังเอาไว้เปลี่ยนแผงนั้นด้วย (เห็นราคาคราวๆ ก็ประมาณ 5,000 บาท)

แล้วจำเอามาทำอะไร : อืม... อันนี้กลัวใจตัวเองอยู่เหมือนกัน ว่าจะเอามาใช้อะไร เพราะว่ามีเครื่อง PC สเปคสูงมาก อยู่แล้วหนึ่งเครื่อง (ซื้อประกอบเอง หมดไปประมาณ 30,000 บาท กว่าๆ) ช่วงนั้น หน้ามืดตามัว ไม่ได้คิดให้ดีก่อนซื้อ เอาสูงๆ เข้าว่า ก็เลยหน้ามืดไป ทุกวันนี้ก็ใช้แค่ เขียนเว็บ กับเล่น Spore ตอนนี้เครื่องที่จะซื้อ ก็เล็งๆ MacBook 2.4 GHz (ราวๆ 60,000 บาท) ราคาก็สูงอยู่เอาการ แต่ว่านั่นล่ะครับ สนอง need :P ตอนนี้ก็เลยอยากคิดให้เยอะๆ หน่อย กลัวจะเป็นแบบเครื่อ PC แต่เหตุผลที่อยากได้ส่วนหนึ่งก็เพราะว่า อยากเรียนต่อครับ แล้วสาขาที่ว่าจะเรียนต่อ นี่ถ้าไม่มีเครื่องส่วนตัวคิดว่ามันจะลำบากอยู่เอาการ แล้วงานผมส่วนใหญ่เป็นเว็บ ไม่สะดวกเท่าไหร่ที่ต้องหิ้วไปไหนมาไหนบ่อยๆ เพราะว่า ลงเครื่องใหม่ก็ต้อง กำหนดค่ากันใหม่อีกรอบ ขนาดเครื่องที่ทำงาน กับเครื่องที่ห้อง ยังต้องนั่งแก้แล้วแก้อีก (ปัจจุบันยัดใส่ flash drive)

ซื้อซักที : คิดว่าตอนนี้ยังไม่เหมาะซักเท่าไหร่ อันนี้เป็นโรควิตกจริตส่วนตัว เพราะว่าจากที่สังเกตุ Apple ชอบทำร้ายจิตใจพวก หน่วยกล้าตาย ทุกที มาอัพเดตสเปคบ้าง ลดราคาบ้าง อีกทั้งงาน WWDC กำลังจะมาแล้วก็เลย ก็เลยคิดว่า Apple น่าจะปล่อยของออกมาเยอะอยู่เหมือนกัน ทั้ง Snow Leopard + iWork + iLife ก็เลยไม่อยากมานั่งน้ำตาตก (ถ้าได้มีโอกาสซื้อ :P) เสียเงินรอบ 2 ก็เลยคิดว่าช่วงที่ควรจะซื้อก็น่าจะเป็น เดือนมีนาคม

อุปกรณ์เสริม : เรื่องนี่เป็นเรื่องที่ MacBook รุ่นใหม่นี่โดนก้อนอิฐไปเต็มๆ เพราะว่าตัดโน่นตัดนี่ออก โดยเฉพาะที่ผมเห็นว่าเป็นเรื่องใหญ่ก็คือ เปลี่ยนหัวต่อ Mini DVI ใหม่ ซึ่งผมว่าเป็นเรื่องใหญ่มาก สำหรับคนที่มีเครื่องอยู่แล้ว และคิดว่าจะซื้อเครื่องใหม่ ทำให้ต้องซื้อ Mini DVI กันใหม่ด้วยเหมือนกัน แต่สำหรับผมอยู่ในกลุ่มที่ซื้อเครื่องใหม่ และเป็น Notebook ตัวแรก เรื่องนี้ก็เลยไม่มีผลกระทบเท่าไหร่นัก นอกจากว่ามันจะขึ้นราคา :D ส่วนเรื่อง firewire ที่เปลี่ยน อันนี้ก็ไม่มีผลเหมือนกัน เพราะว่าตั้งแต่ใช้ Notebook ยังไม่เคยใช้ port นี้เลย :P

ข้างบนก็เป็นหัวข้อที่พอจะนึกได้ตอนนี้ ส่วนเรื่อง ประสิทธิภาพของตัวเครื่อง ยังไม่มีความคิดเห็นเพราะว่า ไม่มีความรู้เรื่อง Hardware เท่าไหร่นัก ตอนนี้ก็เลยรวบรวมข้อมูล รีวิว ตัวเครื่อง ที่พอจะหาได้ เพราะที่เห็นเครื่องครั้งแรก ก็ติดใจกับเรื่องจอกระจกเป็นอันดับแรก (ส่วนตัวแล้วผมไม่ชอบส่องกระจกดูหน้าตัวเองเท่าไหร่ :P) แต่นอกนั้นก็ไม่มีอะไรมากเท่าไหร่ รอให้หน่วยกล้าตายมาวิจารณ์กันก่อน :D

ช่วงนี้ก็เลย เก็บตัง + เก็บความรู้ ไปพลางๆ

the Daily Inspired

2008-10-26T08:44:00.006+07:00

เห็น blog ของ @woork มานานแล้วเหมือนกัน เข้าไปอ่านแล้ว เอาเทคนิคมาใช้ในงานเยอะแล้วเหมือนกัน เห็นว่าเป็นประโยชน์ ก็เลยขออนุญาตคุณ @woork แปลเป็นไทย ซะเลย เขาใจดีครับอนุญาตแล้วเรียบร้อย ตอนนี้ก็เหลือแค่หาเวลาว่างนั่งแปลก็เท่านั้น ซึ่งความจริงก็ขอมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่ได้แปลซักที

ปล. ถึงจะแปลได้ไม่ครบทั้งหมด แต่อย่างน้อยก็บอกแหล่งข้อมูลดีๆ ก็พอใช้แล้วครับ :D

ข้อมูลเพิ่มเติ่ม: http://woork.blogspot.com/

ปืนใหญ่ จอมสลัด

2008-10-25T10:53:00.010+07:00

หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องที่อยากดูเรื่องหนึ่งเหมือนกัน ที่ทำให้อยากดูอย่างแรกก็เพราะว่ามีชื่อ วินทร์ เป็นคนเขียนบทให้ ตอนที่เริ่มฉายก็ไม่ผิดหวัง เพราะว่าเริ่มเรื่องได้สวยมาก เรื่องนี้ต้องชม อยู่หลายเรื่องครับ ฉาก เพลงประกอบ และเสื้อผ้า แต่ที่เห็นจะต้องชมมากๆ เลยผมว่าเป็นเพลงประกอบนะครับ เอาเป็นว่า น้องๆ "ลอร์ด" เลยทีเดียว (ในความรู้สึกขณะ ดูในโรง) ไม่รู้ว่าคนอื่นจะรู้สึกยังไง แต่ว่าหลังจากฟังเพลง มีอยู่หลายๆ ช่วงแล้วผมรู้สึกอิ่มกับมัน ส่วนโครงเรื่องแล้ว ก็ไม่ได้มีอะไรต่างจากหนังฮีโร่ทั่วไป ที่ตัวเอกต้องไม่เอาไหน จนมีเงื่อนไขบางอย่างที่ทำให้เก่งขึ้น และในที่สุดก็ดึงเอาพลังของตัวเองมาใช้ได้จนเหนือความคาดหมาย แต่รวมๆ แล้วผมชอบครับ และพึ่งรู้ว่า ดูหลำ ก็คือวิชาที่เอาไว้หาปลา เพราะว่ามีอยู่หลายระดับ ที่เห็นๆ กันอลังการงานสร้างก็เป็น ดูหลำ ขั้นเทพ
เรื่องนี้บทเด่นจริงๆ เรื่องนี้มีอยู่ 2 คนในความคิดผมนะครับ คือ อา เปิ้ล จารุณี และ อา สรพงษ์ เด่นมากก แต่คนที่ออกมาแล้วผมคุ้นมากก็อา วินัย เห็นครั้งแรกแล้วเหมือนเห็นกัปตัน แจ็ค ยิ่งหลังๆ นี้เหมือนมาก ส่วนอีกคนก็เห็นจะเป็น อาจารย์กระเบนขาว ถ้าใส่ชุดขาวแล้วเรืองแสงหน่อยนี่ใช้เลย ใครยังไม่ได้ดูก็แนะนำให้ไปดูเลยครับ เพราะอย่างน้อย ฟังบทของ วินทร์ ฟังเพลงประกอบ ดูฉาก ก็คุ้มค่าบัตรแล้ว :D

ปล. ยังมีเรื่องหนังที่ยังอยากเขียนอยู่เยอะเหมือนกัน แต่ว่าเพราะหนังพึ่งเข้า และกลัวจะเป็นการทำให้เสียความรู้สึก ก็เลยคิดว่าเอาไว้รอหนังใกล้ๆ ออก หรือว่าออกแล้วค่อยเขียนเพิ่มดีกว่า

เพิ่มเติม: http://www.thaicinema.org/pattani1.html

สุดยอดผลิตภัณฑ์ในดวงใจ

2008-10-23T23:16:00.001+07:00

เรื่องมีอยู่ว่าไอ้กระผมก็ใช้เน็ตมาก็นาน (ไม่มากเท่าไหร่นัก ยังไม่ถึง 10 ปี) ได้ลองใช้โปรแกรมมาก็พอได้อยู่เหมือนกัน แต่ว่าก็ต้องออกตัวก่อนว่าผมเองไม่ค่อยได้ใช้งานโปรแกรมอะไรหนักๆ หรือว่าลองไปแกะโน่นแคะนี่ตามประสานักพัฒนาเท่าไหร่นัก คือ ใช้เท่าที่จำเป็นต้องใช้ บางโปรแกรมหรือบางผลิตภัณฑ์ก็โดนใจ บางอย่างก็โยนทิ้ง ตอนนี้ก็เลยขอเอาที่ใช้แล้วชอบ ใช้แล้วโดน มาเขียนก่อนดีกว่า (จะได้มีเรื่องให้เขียนต่อไปด้วย :D)

Nokia 3310

เริ่มต้นด้วยเจ้านี่ท่าทางจะเหมาะที่สุด เพราะผมคิดว่าน้อยคนที่จะไม่เคยใช้ หรือว่าไม่เคยได้ยินสรรพคุณของเจ้านี่ อย่างน้อยมันก็เป็นโทรศัพท์มาตราฐานของเด็กต่างจังหวัด ที่พึ่งจะมีมือถือเครื่องแรกเลยล่ะครับ (ซึ่งหนึ่งในนั้นรวมผมไปด้วยคน) มันบูมมากขนาดที่ว่าช่วงนั้น เดินไปดูตามร้านขายอุปกรณ์มือถือที่ไหน ไม่ว่าจะเป็นตามตลาดนัด หรือว่าตามห้าง จะเห็นอุปกรณ์เสริมของรุ่นนี้วางกันเกลือนกลาด มากกว่า 50% โดยเฉพาะหน้ากากที่มีให้เลือกหลายสี หลากแนว กันเลยทีเดียว ถือได้ว่าเป็นแฟนชั่นเล็กๆ ของเด็กต่างจังหวัดกันไป :D
นอกจากนี้ ยังมีตำนานเกี่ยวกับเรื่องความทนทานของเจ้า 3310 หลายเครื่องครับ ที่เจอมากับตัวเองก็เห็นจะเป็นตอนที่เรียนอยู่ปี 2 เผลอทำร่วงตอนซ้อนมอเตอร์ไซต์ ชิ้นส่วนกระจายกันไปคนละทิศ ละทางเลยครับ ใจหายเหมือนกัน พอเอามาประกอบเข้าด้วยกันก็ใช้โทรต่อได้เหมือนเดิม ถึงหน้าจอจะรวนเล็กน้อย แต่ก็อยู่ในระดับที่ให้อภัยได้ รุ่นนี้ผมเลยขอยกให้เป็นรุ่นประวัติศาสตร์ของ Nokia เลยแล้วกัน

Google

เรื่องต่อมาก็เห็นจะเป็นเจ้านี่ล่ะครับ เห็นครั้งแรกตอนเข้าค่ายรับน้องปี 1 มีรุ่นพี่เขามาติวเรื่องคอมพิวเตอร์ให้ฟัง แล้วพี่แกเกิดอยากหาข้อมูลก็เลยใช้เว็บนี้หา ตอนแรกก็ขัดใจอยู่เหมือนกัน ทำไมไม่ใช้ sanook หว่า (ซึ่งไม่เคยใช้อีกเลยตั้งแต่ตอนปี 2 เปิดอ่านแล้วแก่นกะโหลก ใส่อะไรก็ไม่รู้ เยอะมาก) เว็บอะไรไม่เห็นมีรูป ภาษาอังกฤษอีกต่างหาก (อารมณ์เด็กต่างจังหวัด ประสบการณ์ใช้คอมพิวเตอร์ 3 เดือน นิดๆ) สุดท้ายก็ไม่ได้สนใจอะไรกับเว็บนี้อีก (ไม่ได้มีความประทับใจตอนแรก) แต่พอตอนเทอม 2 ต้องหาข้อมูลทำรายงาน พอดีได้อยู่ในกลุ่มเพื่อนเด็กในเมือง ก็เลยได้ใช้ Google นี่ล่ะครับหา สุดท้ายก็ติดใจ ใช้จนมาถึงทุกวันนี้ นอกจากเรื่อง search engine ที่ผมชอบ ก็เห็นจะเป็น ผลิตภัณฑ์ อื่นๆ ของ google นี่ล่ะครับ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นการให้บริการแบบ Freemium (ให้ใช้ฟรีก่อน ถ้าอยากได้อะไรเพิ่มก็เสียเงินซื้อเอา) แต่เรื่องที่ชอบที่สุดของ Google ก็เห็นจะเป็นเรื่องที่พี่แกเปิดให้เราดึงข้อมูล และบริการของต่างๆ มาใช้ในโปรแกรมของเราได้ ด้วยเหตุนี้ก็เลยยกให้ Google ขึ้นทำเนียบนี้อีกราย

Track Point

และเรื่องไม่พูดไม่ได้ครับเพราะว่าของเขาดีจริง เพราะส่วนตัวแล้วผมไม่ค่อยชอบใช้เมาส์ ตอนใช้ notebook ซักเท่าไหร่ แล้วตัว Notebook ก็ทำ touchpad มาให้แล้วก็ใช้ซะหน่อย จะได้ไม่ต้องเพิ่มน้ำหนักในกระเป๋า
ก่อนอื่นต้องบอกว่าเจ้าจุดแดง (Track Point) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ชี้จุดแทนเมาส์ที่ทำงานได้อย่างฉลาด และมีประสิทธิภาพ มากทีเดียว ที่จะเห็นได้ตามเครื่อง Notebook ของ IBM (ที่เครื่องจะดูโบราณๆ แต่ว่ามีเสน่ห์ ปัจจุบันได้ให้ Lenovo มาผลิตแทนภายใต้แบรนด์ Lenovo) แต่ว่าต้องใช้เวลาในการเรียนรู้การทำงานมันซักหน่อย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแรงที่ใช้บังคับ หรือว่าการใช้งาน 5 ปุ่มข้างล่าง (ผมคิดว่ามันเยอะไปหน่อย) แต่ถ้าใช้ไปซักระยะหนึ่งแล้ว ก็จะคุ้นชินจนสามารถบังคับได้พริ้วเหมือนตอนใช้เมาส์เลยครับ แต่ว่าปัญหาที่จะตามมา ถ้าใช้ไปนานๆ ก็เห็นจะเป็นอาการเจ็บนิ้วครับ ก็ได้แต่เปลี่ยนนิ้วไป เปลี่ยนนิ้วมา จนในที่สุดก็เปลี่ยนมาเป็นมือซ้าย แต่ก็ยังใช้ได้ปกติ ไม่มีปัญหาเรื่องการใช้งานเลย บางครั้งเห็นคนใช้เครื่อง Lenovo แต่ว่าควักเมาส์ออกมาใช้งานก็เลยพาล ขัดหู ขัดตา ไปซะงั้น มีของดีอยู่แล้วแต่ไม่ได้ใช้ เสียดายนะนั่น แต่เรื่องนี้ห้ามกันไม่ได้ครับ เพราะว่าเป็นความถนัดของแต่ละคน แต่ผมชอบใช้ จุดแดงมากกว่า ก็เลยเป็นอีกอย่างหนึ่งที่ผมยกให้เป็นผลิตภัณฑ์ในดวงใจอีกอย่างหนึ่ง

Apple's Touchpad

ไม่พูดเรื่องนี้ไม่ได้ครับ เพราะว่าเป็นของที่ใช้แล้วโดนจริงๆ ก็เห็นจะเป็น Touchpad ของเครื่อง MacBook นี่ล่ะครับ ที่สามารถนำเอาการใช้งานแบบ Multi-Touch มาใช้อย่างเป็นธรรมชาติมาก เช่น ถ้าคลิ๊ก 2 นิ้วพร้อมกัน หมายถึงการคลิ๊กขวา แต่ถ้าใช้ลากก็เป็นการเลื่อนหน้าจอ ทำให้การใช้งานง่ายขึ้นกว่าเดิมมาก นอกจากใน MacBook แล้ว Apple ก็ได้ใส่ความสามารถอื่นลงไปใน Touchpad ของ MacBook Air อีก (ก็คนเขาอยากขายของนี่) เช่น การหมุนภาพ เป็นต้น ซึ่งเท่าที่เคยใช้งาน(เครื่องของคนอื่นมาได้ซักระยะ) ก็ชอบครับ

iTunes

อีกเรื่องก็เห็นจะเป็น iTunes นี่ล่ะครับ ผมเองใช้ iTunes มาตั้งแต่ตอนเรียนปี 2 ครับ คือ ตอนนั้นอยากได้ iPod มาก แต่ว่าไม่มีตัง โหลด iTunes มาใช้ก่อนแล้วกัน แก้ขัดไปก่อน ตอนซื้อ iPod มาใช้จะได้ใช้คล่อง ไม่มีปัญหา ก็เลยได้ใช้รอ iPod ไปซะ 4 ปี (กับ iPod with Video เครื่องแรก ปัจจุบันขายทิ้งไป เพื่อเปลี่ยนเป็น iPod Touch แทน)
ก่อนหน้านี่ผมรู้จักแต่ Winamp + WMP ตัวแรกที่เลิกใช้เพราะว่าเวอร์ชั่นหลังๆ นี่ใส่อะไรไม่รู้มาเยอะมาก และมากกว่าความต้องการที่จะฟังเพลงอย่างเดียวมากพอสมควร (อารมณ์เดียวกับ nero รุ่นหลังๆ) โดยเฉพาะตัวสุดท้ายที่เลือกใช้คือเวอร์ชั่นแรกที่มันต่อเน็ตได้ หลังจากนั้นก็เปลี่ยนมาเป็น WMP ที่มีอยู่แล้วในเครื่อง ซึ่งแรกๆ ก็ใช้งานดี เพราะว่าตอนนั้นยังไม่มีเพลงมากเท่าไหร่ เอาใส่ Flash Drive 512 ไม่กี่เพลงก็เติม (หุ่นกันซื้อกับเพื่อน ประมาณ 1500 บาท ผมออก 30% แต่ว่าเอามาใช้มากกว่าคนที่ออกเงินมากกว่าอีก :P) แต่หลังๆ พอเริ่มมีเพลงเยอะขึ้น ชีวิตที่อยู่บน WMP ก็เริ่มอึดอัด มากขึ้น จะขยับไปทางไหนก็ยากอยู่ การจัดการเรื่องเพลง หาเพลง ใส่เนื้อเพลง ใส่รูป ไม่ได้ดังใจแฮะ สุดท้ายก็เลยมาลงตัวที่ iTunes นี่ล่ะครับ ชีวิตง่ายขึ้นเยอะอยู่เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการหาเพลง หรือการจัดการกับไฟล์เพลง ทำได้ดีมากเลยทีเดียวครับ สุดท้ายก็ iTunes ที่ชอบที่สุดก็เห็นจะเป็น ส่วน iTunes Store ที่รวมเอา podcast ไว้เยอะมาก แต่ว่าตอนนั้นใช้ฟังเพลงอย่างเดียวเพราะว่าตอนนั้นภาษาอังกฤษ ไม่กระดิกเลย :D ถึงวันนี้ก็เลย ลืม Winamp ไม่ได้สนใจว่ามันจะถึงเวอร์ชั่นไหนแล้ว เปิด WMP ตอนที่ต้องเปิดกับไฟล์เฉพาะๆ เท่านั้น

TextMate

ในช่วงทำงานก็มีโอกาสได้ใช้ MacBook (ซึ่งเป็นความฝันตั้งนานแล้วว่าอยากใช้เครื่อง Mac ซักครั้งในชีวิต :D) แต่ว่าตอนที่ใช้ตอนแรกก็เป็นช่วงเปลี่ยนผ่าน เพราะว่าไม่รู้จะใช้โปรแกรมอะไรทำงานดี ก็เลยหาอ่านเอาตามเว็บบอร์ดก็เลยได้เห็นโปรแกรมนี้ เป็นโปรแกรมแนะนำนี่ละครับ ก็เลยหาโหลดมาลองซะหน่อย แรกๆ ไม่ได้โดนเลยนะครับ เพราะว่า ตอนนั้นใช้งานปกติ เหมือนเป็น text editor ธรรมดา แต่มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ android ออกมาใน Video ที่แนะนำการใช้งานแล้วเห็นเขาลากโฟลเดอร์ลงไปเลย ก็กลายเป็น โปรเจ็คใหม่แล้ว โอ้วแม่เจ้า ไม่รู้มาก่อนเลยนะนี่ เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นสำหรับผมอยู่เหมือนกันเพราะว่า อยากได้ความสามารถแบบนี้มานานแล้วเหมือนกัน ความจริงแล้วใน EditPlus ก็มีนะครับ ต้องกำหนดค่าโน่น นี่ วุ่นวายมาก สำหรับผมแล้ว EditPlus จึงค่อนข้างใช้งานยากอยู่พอสมควร (เพราะความโง่ของผมเองด้วยล่ะ หรือว่าติดหน้าโลงๆ ของ TextMate มาแล้วก็ไม่รู้) พอกลับมาใช้งาน Windows เหมือนเดิม ก็เลยทุรนทุรายครับ (อันนี้เรื่องจริง) ใช้ EditPlus ก็ขัดหูขัดตา หนีไปใช้ NotePad++ ได้ซักพัก ก็ออกอาการเดิม ในที่สุด ก็มีพี่คนหนึ่ง (@chanwit) แนะนำให้ลอง e - TextEditor ค่อยหายครับ เพราะว่าตัวนี้เป็นโปรแกรมที่ทำงานเหมือน TextMate ลองแล้วก็โดนครับ งานนี้ก็เลยกระเป๋าฉีกไปเพราะ @chanwit เลย ส่วนตัว TextMate ยังไม่ได้ซื้อครับเพราะว่าคงต้องรอให้มีเครื่องเป็นของตัวเองก่อนดีกว่า ไม่อยากเอามาลงในเครื่องของที่ทำงาน

Twitter

ส่วนเรื่องสุดท้ายนี้ถ้าไม่พูดก็คงแปลกครับ ก็ได้แก่ Twitter นั้นเอง twitter ซึ่งเป็นเว็บ 2.0 ในลักษณะของ Micro-blogging ที่ให้บริการด้วยคำถามง่ายๆ ว่า "What are you doing?" twitter เปิดตัวในเมืองไทยด้วยการแนะนำของ @sugree ที่เอาเรื่อง twitter มาพูดถึงในงาน Barcamp Bangkok ครั้งที่ 1 (เข้าใจว่าเป็นคนที่อัพเดตมากที่สุดในประเทศไทยแล้วครับ - ขณะที่เขียนอยู่มีจำนวน Tweet อยู่ทั้งหมด 72,2914 Tweets) ในความคิดของผมแล้วมันเป็นเหมือนสถานที่ที่เอาไว้ระบายความในใจ เอาไว้คลายเครียด หรือห้องแชทขนาดใหญ่ ทำให้เราสอดรู้ สอดเห็นกันมากขึ้น (อารมณ์เดียวกับตอนที่นั่งจ้อง ทีวี ตอนมี AF) มันเป็นที่ที่ สามารถบอกถึงตัวตนของเราได้เป็นอย่างดีทีเดียว อย่างน้อยที่สุด twitter ก็ทำให้เรากล้าที่จะคุยกันมากขึ้น
ส่วนเรื่องการใช้งาน twitter ก็ฟรีครับ ไม่ได้เสียค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด ตัวผมเองใช้มาซักพักแล้ว จำไม่ได้เหมือนกันแล้วว่าครั้งแรกตั้งแต่เมื่อไหร่ และรู้มากจากไหน แต่ตอนนี้ ก็ยังใช้อยู่และหยุดไม่ได้ (ตอนที่เขียนอยู่นี่ก็ Tweet ไปหลายรอบล่ะ 555+) ดีนะนี่ที่เจ้านายไม่รู้ ว่า Twitter ผมคืออะไร เคยโพสต์ไว้ใน MSN เหมือนกัน แต่ก็ไม่มีใครเข้ามาถาม ก็เลยปล่อยๆ มันไป :P

ลองใช้กันดู แล้วจะติดใจครับพี่น้อง :D

iPhone 3G: Dtac + True Move

2008-10-20T00:07:00.005+07:00

และแล้วเวลาที่หลายคนรอคอยก็มาถึงแล้ว (แต่สำหรับบางคนก็ไม่ได้รออะไร เพราะว่า หิ้วมาใช้นานแล้ว) เพราะเมื่อสักครู่ พี่ @kangg ณ Siampod ได้ปล่อยข่าว (จริงๆ ผ่านการกรองแล้ว) ว่าขณะนี้ ประเทศไทย เป็นประเทศหนึ่งที่ จะมี iPhone วางขายกันอย่างเป็นทางการแล้ว โดย โอเปอร์เรเตอร์ ที่ได้สิทธิ์การจำหน่ายในครั้งนี้ ก็มีอยู่ 2 รายด้วยกัน ได้แก่ Dtac และ True Move นั่นแสดงให้เห็นว่า ศาสดา ยังเห็นประเทศไทยอยู่บน แผนที่โลงอยู่เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลทางธุระกิจ หรืออย่างไรก็ตาม อย่างน้อยๆ ผมก็มองว่า การเข้ามาของ iPhone ครั้งนี้จะส่งผลดี ไปยังผลิตภัณฑ์อื่นๆ ของ Apple ในประเทศไทยด้วย ยกตัวอย่างง่ายๆ ก็คือการทำงานกับภาษาไทย ที่น่าจะดีขึ้น และได้รับการพัฒนา (อย่างเป็นทางการ) จาก Apple เอง ไม่ต้องแอบทำกันแบบในปัจจุบัน ที่เห็นได้อย่างแน่นอนก็คงเป็น แป้นพิมพ์ภาษาไทย

ซึ่งตอนนี้รายละเอียดเรื่องการใช้งาน ยังไม่ได้มีการออกมาเปิดเผยอย่างเป็นทางการอย่างชัดเจนเท่าไหร่นัก มีเพียงแค่ราคาของตัวเครื่อง ซึ่งเท่าที่ได้ข้อมูลจาก Siampod ก็จะมี 2 ราคา คือ แบบติดสัญญา 15,000 และไม่ติดสัญญาจะอยู่ในช่วง 25,000 - 29,000 บาท

สรุปแล้ว เรื่องการเข้าขายอย่างเป็นทางการของ iPhone ในประเทศไทย สำหรับผมแล้ว ผมเองไม่ตื่นเต้นเท่าไหร่กับตัว iPhone แต่ที่ผมตื่นเต้นมากกว่านั้น คือ แนวโน้มที่ของการทำงานที่จะรองรับภาษาไทย (ให้มากกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้) ถึงแม้ว่ามันจะริบหรี่รำไรขนาดไหนก็ตามเถอะครับ

ที่มา: www.siampod.com
รูปภาพ: www.siampod.com

Million Ways to Mac Part III: Hello, I'm a new MacBook

2008-10-15T21:07:00.004+07:00

ในที่สุด Apple ก็ปล่อย Macbook รุ่นใหม่ออกมาซักที่ คาดว่า หลายคนคงติดตามรายงานสดเมื่อคืนกันจนไม่ได้หลับได้นอน ส่วนผมอาศัยโหลดมาดูเอาตอนเช้า ตอนแรกก็กะว่าจะอยู่แต่ว่า ไม่ไหวจริงๆ เห็นว่ากว่าจะมากันจริงๆ ก็ตี 1 เข้าไปแล้ว ดีที่ไม่ได้อยู่ดู :D ไม่งั้นได้โดนแจกซองกระฐินแน่นอน

ส่วนตัวแล้ว ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ เพราะว่าภาพหลุดออกมาเยอะแล้วเหมือนกัน แต่ว่าที่โนใจสุดๆ ก็เห็นจะเป็น วัสดุที่เปลี่ยนใหม่นี่ล่ะครับ เพราะ Apple ได้ฤกษ์ เปลียนจาก พลาสติก มาเป็น อะลูมิเนียม ซักที หลังจากปล่อยให้ บ่น กันมานาน เรื่องแตก แต่ว่าตอนนี้ที่เห็นบ่นๆ กัน ก็เห็นจะเป็นเรื่อง จอกระจก (อันนี้ยังไม่มีความเห็น) กับพอร์ท Firewire ที่โดนตัดทิ้งไป ซึ่งก็เป็นความเห็นส่วนตัวอีกแล้วที่ว่า ที่ตัดออกไปไม่จำเป็นเท่าไหร่ เพราะว่าไม่ค่อยได้ใช้อยู่แล้ว เลยค่อยจะรู้สึกเสียดายนัก เพราะไม่ได้มีอาชีพที่ต้องใช้ firewire port กันหนักๆ (และคิดเหมือนกันว่า ถ้าจำเป็นต้องใช้งานหนักขนาดนั้น ก็ย้ายไปใช้ MacBook Pro จะดีกว่า หรือไม่ก็เป็น iMac ไปเลย)

ตอนนี้ก็เลยยังทำให้กล้าๆ กลัวอยู่เหมือนกัน ว่าจะซื้อหรือรอไปอีกซักพักดี (แต่ก็คงได้ซื้ออยู่ดี :D) แต่ที่แน่ๆ คงจะรอไปอีกซักพัก เรื่อง จอกระจกก็ด้วย (ต้องรอดูรีวิว อีกซักพักว่า Apple จะได้ ดอกไม้ หรือก้อนหินเรื่องนี้) และธรรมชาติของ Apple ที่เครื่องรุ่นแรกๆ จะเป็นรุ่นหนูลองยา นานไปซักพักก็จะอัพเดตสเปค รวมทั้ง Snow Leopard ที่คาดว่าน่าจะออกมาที่งาน WWDC (เดาล้วนๆ) เพราะกลัวจะได้เสียเงิน 2 รอบ :D แต่กำหนดคราวๆ ที่จะฤกษ์งาม ยามดีไปรูดบัตร ก็คงจะเป็นช่วงหลัง มีนาคมไปแล้ว

ข้อมูลเพิ่มเติม

Apple - MacBook, MacBook Pro
Siampod - โดย @kangg เท่าที่รู้ เป็นเจ้าแรกในไทยที่อัพเดตข้อมูลงานนี้เลยครับ
Blognone - โดยคุณ msmart

The Spotlight Turns to Notebooks

2008-10-09T23:58:00.006+07:00

ในที่สุด Apple ก็ออกจดหมายเชิญ ให้เข้าร่วมงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ในวันอังคารที่ 14 ตุลาคมนี้แล้ว ซึ่งคงเป็นที่แน่ชัดแล้วว่า จะเป็นการเปิดตัว Brick (MacBook และ MacBook Pros รุ่นใหม่) แต่จะเป็นไปตาม รูปที่หลุดมานั่นหรือไม่ ก็ต้องตามดูกันอีกทีครับ

นอกจากนี้ยังมีข่าวเล็กๆ ออกมาอีกว่า Apple จะลดราคา เครื่องรุ่นต่ำที่สุด ให้ลงมาที่ 800 เหรียญ (ประมาณ 27,000 บาท) แต่ว่าคงเป็นเรื่องใหญ่น่าดู

ปล. อัพเดต กันนิดหน่อย ทาง macrumors ได้ออกมาวิเคราะห์กันอีกแล้ว ว่าภาพในบัตรเชิญของ Apple เป็น notebook ขนาด 13"

ที่มา: engadget, gizmodo, macrumors