ป้ายหน้าห้อง

ป้ายหน้าห้องในตำนาน

เป็นเรื่องอัดอั้นตัดใจผมมานานมากแล้วครับ กับเรื่องป้ายหน้าห้อง ต้องบอกก่อนว่าที่ห้องทำงานผมเวลาเข้าจะใช้คีย์การ์ดเปิด ถ้าไม่มีหรือว่าเป็นบุคคลภายนอก ก็จะต้องกดกริ่งด้านซ้ายเพื่อให้คนในห้องเปิดให้

เรื่องมันเริ่มด้วยที่ห้องผมแต่ก่อนจะมีจุดแสดงผลงานเล็กๆ อยู่และก็มีคนสนใจเข้ามาเยี่ยมชมเยอะเหมือนกัน แรกมันยังไม่มีป้ายทั้ง 2 นี่หรอกครับ มีคนมากดกริ่งเรื่อยๆ กด แล้วยื่นรอ เข้าใจว่าอาจจะรอให้คนให้ห้องออกไปเปิดให้ พี่ในห้องเลยทำป้ายสีเหลืองด้านซ้าย แต่ผลก็เป็นเช่นเดิมครับ กดกริ่ง แล้วยืนรอ เกือบๆ 100% เห็นจะได้ จนผมคิดว่า เออเขาอาจจะไม่เห็นป้ายนั้นก็ได้นะ (ทั้งที่สีเหลืองจะเป็นสีที่มนุษย์ให้ความสนใจมากที่สุด) ผมก็เลยทำอีกป้ายขึ้นมาติดที่บานประตู สรุปก็เหมือนเดิมครับ กดกริ่ง แล้วยืนรอ จนกว่าจะมีคนออกไปเปิดให้ หรือไม่ก็มีคนในห้องส่งสัญญาณมือเรียกให้ผลักเข้ามา ในเปอร์เซ็นต์ที่เท่าเดิม

อยากหาข้อสรุปเหมือนกันครับ ว่าทำไมถึงกดกริ่งแต่ไม่ยอมผลักประตู

• ป้ายไม่ชัดเจน ติดเยอะเกินจนไม่รู้ว่าจะให้ทำอะไรกันแน่
• อ่านข้อความไม่เข้าใจ เห็นให้กด ก็กดๆ ไปก่อน
• อ่านไม่หมด อ่านแค่กดกริ่ง แล้วต่อจากนั้นก็ไม่สนใจ
• เปลืองโค้วต้า (เคยได้ยิน @rawitat บอกว่าคนไทยอ่านหนังสือเฉลี่ย 3 บรรทัด)
• หรืออื่นๆ